Συνεχής αξιολόγηση

Το νομοσχέδιο του υπουργείου Παιδείας που εισάγει την έκτη εκπαιδευτική
μεταρρύθμιση από τη μεταπολίτευση θα συζητηθεί αυτή την εβδομάδα στη Βουλή,
όμως οι εκπαιδευτικοί ετοιμάζονται για κινητοποιήσεις και αποκλεισμό του
Κοινοβουλίου την ημέρα της ψήφισής του.

Σήμερα, ΟΛΜΕ και Διδασκαλική Ομοσπονδία συγκαλούν εκτάκτως τα διοικητικά τους
συμβούλια, ενώ οι αδιόριστοι αποφάσισαν ήδη να πραγματοποιήσουν την Τετάρτη
καταλήψεις γραφείων εκπαίδευσης στην Αθήνα, με αιχμή του δόρατός τους τα
θέματα της κατάργησης της επετηρίδας και της επαναφοράς της αξιολόγησης των
εκπαιδευτικών. Επίσης, έχουν προγραμματιστεί συλλαλητήρια στις 28 Αυγούστου
και 3 Σεπτεμβρίου, χωρίς να αποκλείεται και το ενδεχόμενο απεργιακής
κινητοποίησης με την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς. Εξάλλου, ΚΚΕ και ΔΗΚΚΙ
έκαναν λόγο για προσπάθεια χειραγώγησης των εκπαιδευτικών και εκτίμησαν ότι με
τα νέα μέτρα η παραπαιδεία θα ενισχυθεί.

* Πάντως, τόσο η απουσία της έννοιας της επετηρίδας όσο και οι διαδικασίες
συνεχούς αξιολόγησης, αλλά και επίπονης αρχικής παιδαγωγικής κατάρτισης των
εκπαιδευτικών χαρακτηρίζουν τα συστήματα των περισσότερων χωρών της Ευρωπαϊκής
Ένωσης. Αυτό που δεν τα χαρακτηρίζει, είναι οι συνεχείς μεταρρυθμίσεις στο Λύκειο.

Γιατί παρατηρείται αυτή η διαφοροποίηση; Κύρια αιτία είναι, όπως αναφέρεται
στην εισηγητική έκθεση του υπο ψήφιση νομοσχεδίου, η αποτυχία της
τεχνικής-επαγγελματικής εκπαίδευσης στη χώρα μας. Με την πρώτη μεταρρύθμιση
της μεταπολίτευσης, το 1976-77, έγινε προσπάθεια εισαγωγής της επαγγελματικής
εκπαίδευσης με τον διαχωρισμό του Λυκείου σε Γενικό και Τεχνικό και ιδρύθηκαν
οι Τεχνικές Επαγγελματικές Σχολές (ΤΕΣ), όμως, μόλις ένα ποσοστό 1,2 % των
μαθητών απορροφήθηκε στο Τεχνικό Λύκειο και 1,9% στις ΤΕΣ. Το 1984, ιδρύθηκε
το Ενιαίο Πολυκλαδικό Λύκειο, αλλά 12 χρόνια μετά λειτουργούσαν μόλις 39 με
26.000 μαθητές. Αυτός ο τύπος Λυκείου δεν μπόρεσε να αναπτυχθεί σε μικρές
περιοχές. Με τη συγχώνευση σήμερα όλων των τύπων Λυκείων στο νέο Ενιαίο Λύκειο
και τη διαίρεσή του σε τρεις κατευθύνσεις από τη Β’ τάξη, το υπουργείο
Παιδείας ελπίζει ότι η ανάπτυξή του σε όλη τη χώρα θα βοηθήσει τους μαθητές να
αποκτήσουν πολυδύναμη προεπαγγελματική μόρφωση. Σχεδιασμός που θα κριθεί
φυσικά στην πράξη ύστερα από 3 χρόνια, όταν οι σημερινοί μαθητές της Α’
Λυκείου θα λάβουν το απολυτήριο που θα πρέπει να τους οδηγεί χωρίς εξετάσεις
στα ΑΕΙ.

Ο θεσμός της επετηρίδας για τους εκπαιδευτικούς δεν υπάρχει σε άλλη χώρα της
Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στις περισσότερες, όπως στη Γερμανία, τη Γαλλία, την Ιταλία
και το Βέλγιο, η Τοπική Αυτοδιοίκηση στην οποία υπάγονται τα σχολεία είτε η
περιφέρεια είτε ακόμη και η κεντρική διοίκηση προκηρύσσουν τις θέσεις των
εκπαιδευτικών ανά σχολείο και στη συνέχεια διενεργούν διαγωνισμό. Οι
προϋποθέσεις συμμετοχής είναι τέτοιες, που αποκλείουν όσους δεν έχουν λάβει
επαρκή παιδαγωγική και διδακτική αρχική κατάρτιση.

ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΣΕ 7 ΧΩΡΕΣ

Λόγου χάρη, για να προσληφθεί ένας εκπαιδευτικός στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση,
εκτός από το πτυχίο της Σχολής του χρειάζεται:

1 ΣΤΟ ΒΕΛΓΙΟ: 3 χρόνια επαγγελματικά και παιδαγωγικά μαθήματα. Μελέτη
συγκεκριμένων μαθημάτων και πρακτική εξάσκηση που αυξάνεται κάθε έτος, έως τη
χορήγηση «Διπλώματος Εκπαιδευτικού».

2 ΣΤΗ ΔΑΝΙΑ: Πέντε μήνες μαθήματα θεωρίας της εκπαίδευσης και
παιδαγωγικών και τουλάχιστον 120 ώρες πρακτικής σε σχολείο έως τη χορήγηση
«Διπλώματος Διδασκαλίας».

3 ΣΤΗΝ ΙΣΠΑΝΙΑ: Ένα έτος παιδαγωγικής κατάρτισης και «Πιστοποιητικό
Επάρκειας Διδασκαλίας».

4 ΣΤΗ ΓΑΛΛΙΑ: Οι επιτυχόντες σε διαγωνισμό διορίζονται ως ασκούμενοι
και παρακολουθούν 1 έτος κατάρτισης, που περιλαμβάνει πρακτική εξάσκηση και
σύνταξη επαγγελματικής διατριβής.

5 ΣΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑ: Κατά τα 2 τελευταία χρόνια των σπουδών γίνονται
παιδαγωγικές σπουδές με πρακτική εξάσκηση ως βοηθός εκπαιδευτικού στην τάξη.
Συμμετοχή σε διαγωνισμό για την πρόσληψη.

6 ΣΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ: Δύο φάσεις παιδαγωγικής και πρακτικής κατάρτισης,
σεμινάρια 18 – 24 μηνών και εξετάσεις κρατικού επιπέδου στο τέλος κάθε φάσης.

7 ΣΤΗ ΒΡΕΤΑΝΙΑ: Πρακτική εφαρμογή του κύριου μαθήματος στην εκπαίδευση,
σε τουλάχιστον 32 εβδομάδες πρακτικής εξάσκησης. Τουλάχιστον 100 ώρες
διδασκαλίας Αγγλικών, Μαθηματικών και άλλων μαθημάτων του εθνικού
προγράμματος, που οδηγούν σε απόκτηση «PGCE» (Ειδικό Πτυχίο της Εκπαίδευσης).