[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ παρατηρείται τον τελευταίο καιρό ένα ενδιαφέρον πολιτικό φαινόμενο
που δεν έχει επισημανθεί και σχολιασθεί επαρκώς: ο εσωτερικός κυβερνητικός
πυρήνας συγκροτείται από πολιτικούς – διανοουμένους. Για πρώτη φορά έπειτα από
αρκετά χρόνια, η Ελλάδα εμφανίζεται να κυβερνάται από ομάδα διανοουμένων,
φαινόμενο μοναδικό, στην έκτασή του, για το σύνολο του ευρωπαϊκού χώρου και
πάντως για τις χώρες-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ε.Ε.). Συγκεκριμένα, οι
βασικές κυβερνητικές θέσεις κατέχονται από προσωπικότητες, με επικεφαλής τον
πρωθυπουργό Κ. Σημίτη, που θήτευσαν στον ακαδημαϊκό, πανεπιστημιακό χώρο,
έχουν ανώτατες, διδακτορικές σπουδές, έχουν συγγραφική δραστηριότητα ανώτερου
ακαδημαϊκού-ερευνητικού χαρακτήρα, συνεχίζουν να έχουν συμμετοχή σε
ακαδημαϊκές δραστηριότητες τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό, Ευρώπη ή
Ηνωμένες Πολιτείες. Έχουν, με λίγα λόγια, αυτόνομη συμβολή στην παραγωγή
ιδεών, απόψεων και προβληματισμού. Έχουμε συνεπώς καλύτερη διακυβέρνηση με την
ομάδα αυτή των διανοουμένων στην εξουσία, έχουμε παραγωγή πολιτικής και
αποτελεσματικότερων πολιτικών χειρισμών; Υπάρχει, με άλλα λόγια, μια άλλη
ποιότητα πολιτικής και διακυβέρνησης στη χώρα;

Νομίζω ότι οι απαντήσεις στα ερωτήματα αυτά είναι προφανείς και φυσικά
καταφατικές. Με τα πλέον αυστηρά κριτήρια αξιολόγησης, η ποιότητα της
διακυβέρνησης, οι εκροές πολιτικής, η πολιτική διαχείριση, το ύφος, η εικόνα
και το ήθος της εξουσίας και διακυβέρνησης είναι ασυγκρίτως καλύτερα από το
παρελθόν. Η Ελλάδα εμφανίζεται την περίοδο αυτή να έχει μια «άποψη» για τον
κόσμο, να κατανοεί τη δυναμική των οικονομικών και πολιτικών αλλαγών, καθώς
και των τεχνολογικών καινοτομιών, να έχει μια στρατηγική για το πού θέλει να
πορευθεί, να επιχειρεί υπερβάσεις σε προβλήματα και αγκυλώσεις. Παρόμοιες
τάσεις για επικράτηση άλλης ποιότητας λόγου και πολιτικής καταγράφονται και
στον ευρύτερο πολιτικό χώρο, πέρα απ’ αυτόν της κυβέρνησης, τάσεις ιδιαίτερα
θετικές. Βεβαίως η βελτίωση της διακυβέρνησης και πολιτικής δεν φαίνεται να
καταγράφεται σε υψηλότερους δείκτες αποδοχής και αξιοπιστίας για τα πολιτικά
κόμματα και το πολιτικό σύστημα γενικότερα. Φαινόμενο άξιο προσοχής. Αλλά η
γνωστή ρήση του Βίσμαρκ για το ρόλο των διανοουμένων στην πολιτική φαίνεται να
διαψεύδεται στην περίπτωση της Ελλάδας.

Ο Π.Κ. Ιωακειμίδης είναι αναπληρωτής καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών