ΑΥΤΟΙ

… άνοδο του δολλαρίου βλέπει κανείς την «παγκοσμιοποίηση» σε όλη της τη
δόξα. Τις αρνητικές και τις θετικές πλευρές της. Πώς η οικονομία μιας χώρας
επηρεάζει την οικονομία κάθε άλλης και πώς η όποια αλλαγή ισορροπίας μεταξύ
της Α και της Β επιφέρει αλλαγές μεταξύ Β και Γ αλλά και μεταξύ Γ και Δ. Πώς
κάθε κραδασμός αποκτά αμέσως διεθνείς διαστάσεις. Αλλά και πώς ­ σ’ ένα τόσο
ευρύ πλέγμα ­ είναι σπάνιο οι κραδασμοί να γίνουν σεισμοί. Τουλάχιστον μέχρι στιγμής.

… ωστόσο που έχει εμφανισθεί στις αγορές (εμπορευμάτων και συναλλάγματος)
δεν είναι αδικαιολόγητη. Η εκτόξευση του πράσινου νομίσματος αφύπνισε
επιτέλους την Ευρώπη που είχε βιαστεί, αφελώς, να ελπίσει σε μια όχι δυναμική
αλλά πάντως ευθύγραμμη και χωρίς εκπλήξεις πορεία ανάπτυξης. Ξαφνικά, όλοι
διερωτώνται τι θα συμβεί αν οι δύο μεγάλοι πόλοι, ΗΠΑ και Γερμανία,
αποφασίσουν ­ καθώς το χρήμα όλο και ακριβαίνει ­ ν’ ανεβάσουν πάλι τα
επιτόκια. Τι θ’ απογίνουν οι επιχειρήσεις; Και πώς θα εξελιχθεί, ειδικά στην
Ευρώπη, η πολιτική «σταθεροποίησης» (διάβαζε λιτότητας) που κρίθηκε αναγκαία
στην πορεία προς το Εύρω; Δεν θ’ απομακρυνθεί, άραγε, ο ορίζοντας της
νομισματικής ενοποίησης; Οι οικονομολόγοι θεωρούν ότι η συμπεριφορά του
δολλαρίου συνδέεται με τον δυναμισμό της αμερικανικής οικονομίας: αυξημένες
εξαγωγές, χαμηλοί δείκτες πληθωρισμού και ανεργίας, επιτυχίες σε τομείς αιχμής
(τεχνολογία, πληροφορική), όπως και σε άλλους, από τα τρόφιμα και τα ενδύματα
ως τις ταινίες του Χόλλυγουντ….

… είχε ήδη κερδίσει εφέτος, σταδιακά, ένα 17% έναντι του μάρκου. Η τελευταία
απότομη άνοδος όμως δεν εξηγείται παρά μόνο σε συνδυασμό και με δυνάμεις
κερδοσκοπίας ­ αν όχι και με κάποια συγκεκριμένη, ανομολόγητη απόφαση της
Ουάσινγκτον να δώσει ένα «μάθημα» στην Ευρώπη, της οποίας η σχεδιαζόμενη
νομισματική ενοποίηση δεν αρέσει καθόλου στους Αμερικανούς. Οι συνέπειες είναι
προφανείς. Ήδη, στη Γερμανία, οι ζηλωτές του μάρκου ­ που ουδέποτε
ενθουσιάστηκαν με την ιδέα ενός κοινού νομίσματος όπου θα μετέχουν και οι
Μεσογειακοί ­ απολαμβάνουν τη θέα ενός Κολ που αγωνίζεται να διασώσει το
εθνικό του νόμισμα και μαζί τις ελπίδες του για επανεκλογή το ΄98.

… των ΗΠΑ ενέχει και στοιχεία αυτοκαταστροφής. Η αμερικανική ανάπτυξη
στηριζόταν ως τώρα στη σχετική σταθερότητα του δολλαρίου. Η διόγκωση της τιμής
του μπορεί να γίνει μπούμερανγκ για το Φορτ Νοξ. Διότι ναι μεν πλήττει άμεσα
την ενοχλητική Ευρώπη, αλλά μεσοπρόθεσμα υπονομεύει την ίδια την Αμερική: Τα
προϊόντα της γίνονται ακριβότερα για τους ξένους, και οι Ευρωπαίοι μοιραία θα
περιορίσουν τις εισαγωγές αμερικανικών αγαθών. Αντίθετα, οι εξαγωγές της
Ευρώπης θα έχουν τώρα ευνοϊκότερες προοπτικές στη διεθνή αγορά. Η ίδια η
Ευρώπη, τουριστικά, θα γίνει πολύ πιο ελκυστική για όσους την επισκέπτονται με
δολλάρια στην τσέπη. Όλα αυτά βέβαια δεν αντισταθμίζουν απολύτως τις
πληθωριστικές τάσεις που γεννά (στην Ευρώπη) η ανατίμηση του δολλαρίου. Έτσι,
όπως πιστεύουν πολλοί αναλυτές, όλα θα κριθούν τελικά από τη διάθεση (και την
ικανότητα) της Ευρώπης αλλά και της Αμερικής να κρατήσουν σταθερές τις τιμές
στην αγορά. Πράγμα δύσκολο, με τις υπάρχουσες πιέσεις. Αλλά, ευτυχώς, κάποια
αποθέματα ψυχραιμίας εξακολουθούν να υπάρχουν.