Ο πήχυς δεν ήθελε να σταθεί

Σκεπτικοί στην αναμονή ­ ο καθένας για τους δικούς του λόγους ­ ο Λάμπρος Παπακώστας και ο Χαβιέ Σοτομαγιόρ

«ΛΙΓΗ ΤΥΧΗ να ‘χαμε» σιγομουρμούριζαν και χθες 50.000 Έλληνες φίλαθλοι που
έδωσαν βροντερό «παρών» στην τιτάνια προσπάθεια του μεγάλου άλτη μας Λάμπρου
Παπακώστα, που αδικείται από την 6η θέση στο ύψος, ενώ Γιώργος Παναγιωτόπουλος
και Κατερίνα Κόφφα σημείωσαν επιτυχία με την πρόκριση στα ημιτελικά και ο
Χρήστος Μελέτογλου με το πανελλήνιο ρεκόρ (17.04) και την πρόκριση στον τελικό
του τριπλούν. Όσον αφορά τους τελικούς της πέμπτης ημέρας του 6ου Παγκοσμίου
Πρωταθλήματος Στίβου, επρώτευσαν ο Κουβανός Χαβιέ Σοτομαγιόρ στο ύψος, ο
Μαροκινός Χιτσάμ Ελ Γκερουί στα 1.500 μ., ο Αιθίοπας Χαϊλέ Γκεμπρεσελασιέ στα
10.000 μ., ο Κενυάτης Γουίλσον Κίπκετερ – Μπόι στα 3.000 μ. στιπλ και ο Τσέχος
Τόμας Ντβόρζακ στο δέκαθλο (με τον Μάκη Κορκίζογλου να κατατάσσεται στη
σπουδαία 16η θέση).

Στο ύψος ο Λάμπρος Παπακώστας άφησε το αρχικό ύψος 2.20 και πέρασε με την 1η
προσπάθεια τα 2.25 και 2.29. Στο 2.32 πέρασε με τη 2η, ενώ πέρασαν με την 1η
Σοτομαγιόρ (Κούβα), Φορσάιθ (Αυστραλία), Χόεν (Νορβηγία), Γκραντ (Βρετανία ­
ξεκίνησε από αυτό το ύψος!) και το άφησε ο Πολωνός Πάρτικα.

Η κρίσιμη μάχη για τον Λάμπρο Παπακώστα δόθηκε στα 2.35. Ο Πάρτικα δοκιμάζει
πρώτος και αποτυγχάνει, ενώ ο Σοτομαγιόρ περνάει ψηλά και άνετα. Η σειρά του
Λάμπρου Παπακώστα, ο οποίος κάνει ένα θαυμάσιο άλμα, αγγίζει λίγο τον πήχυ,
που δεν του κάνει το χατίρι και πέφτει, προς απογοήτευση των 50.000 θεατών.
Αποτυγχάνουν στη συνέχεια Χόεν, Γκραντ και Φορσάιθ.

Θαυμάσια αλλά και πάλι άτυχη ήταν και η δεύτερη προσπάθεια του Παπακώστα με
τον ίδιο περίπου τρόπο όπως η πρώτη (αυτή τη φορά έριξε τον πήχυ με το μπούτι!).

Στη 2η προσπάθεια πέρασαν το 2.35 Πάρτικα και Φορσάιθ και απέτυχε σε τρεις
προσπάθειες ο Γκραντ, ενώ Παπακώστας και Χόεν άφησαν την 3η προσπάθεια για τα
2.37.

Η προσπάθεια και σ’ αυτό το ύψος του Λάμπρου Παπακώστα ήταν αρκετά καλή και
είναι φανερό ότι «τα έχει» αυτά τα ύψη.

Δεν πέρασε ούτε ο Χόεν στα 2.37 και έμειναν στα μετάλλια Σοτομαγιόρ, Πάρτικα,
Φορσάιθ. Ο πήχυς πάντα στα 2.37 με τον Κουβανό παγκόσμιο ρέκορντμαν να είναι ο
μόνος που πέρασε (στη 2η προσπάθεια) και αναδείχθηκε θριαμβευτικά πρωταθλητής
κόσμου. Ο Σοτομαγιόρ δοκίμασε στη συνέχεια μια φορά στα 2.41 προτού γνωρίσει
την αποθέωση με τη σημαία της Κούβας να ανεμίζει.

ΑΝΙΚΗΤΟΣ Ο ΕΛ ΓΚΕΡΟΥΙ

Στα 1.500 μ. ο Μαροκινός Χιτσάμ Ελ Γκερουί ήταν ο θριαμβευτής, ενώ ο άλλοτε
ανίκητος Αλγερινός Νουρεντίν Μορσελί έχασε στο τέλος, εξουθενωμένος από την
προσπάθεια να κρατηθεί κοντά, και την 3η θέση. Βρέθηκε εκτός βάθρου για πρώτη
φορά έπειτα από πολλά χρόνια θριάμβων (Ολυμπιάδα ’92, Παγκόσμια πρωταθλήματα
’93, ’95, Ολυμπιάδα ’96).

ΤΡΙΠΛΕΤΑ ΣΤΑ ΣΤΙΠΛ

Οι Κενυάτες σάρωσαν και τα τρία μετάλλια, στον χθεσινό τελικό των 3.000 μ. στιπλ

Τριπλέτα της Κένυας στα 3.000 μ. στιπλ με τον πρωτοεμφανιζόμενο φέτος σε υψηλό
επίπεδο Γουίλσον Κίπκετερ – Μπόι να λυγίζει στο φίνις τον «θρυλικό» Μόζες
Κιπτανούι και να βάζει τέρμα στο μεγάλο σερί των τριών συνεχόμενων παγκοσμίων
τίτλων στην απόσταση. Τρίτος ήταν ο Πάτρικ Κοντσέλα.

Ο ΓΚΕΜΠΡΕΣΕΛΑΣΙΕ

Χαϊλέ Γκεμπρεσελασιέ, ο απόλυτος «μονάρχης» των 10.000 μ., αφού επικράτησε και
στην Αθήνα παρά τα… νάζια του πριν από τους αγώνες. Ο βραχύσωμος Αιθίοπας
άντεξε στην οργανωμένη πίεση των Κενυατών και στα 300 μέτρα από το τέρμα
αιφνιδίασε τον Πολ Τέργκατ, του πήρε μεγάλη διαφορά και τερμάτισε άνετα στην
ευθεία, παρά την απελπισμένη προσπάθεια του κορυφαίου αθλητή στον κόσμο στον
ανώμαλο δρόμο.

ΣΤΟ ΔΕΚΑΘΛΟ

Στο δέκαθλο, μετά την αποχώρηση του Αμερικανού Κρις Χάφινς, που προηγείτο στο
προτελευταίο αγώνισμα, επωφελήθηκε ο Τσέχος Τόμας Ντβόρζακ και με 8.837
βαθμούς (ρεκόρ αγώνων) πήρε το «χρυσό». Ακολούθησαν ο Φινλανδός Έντουαρντ
Χαμαλάινεν με 8.730 και ο Γερμανός Φρανκ Μπούζεμαν με 8.652. Ο 22χρονος Μάκης
Κορκίζογλου σημείωσε την καλύτερη θέση που πήρε ποτέ Έλληνας δεκαθλητής σε
μεγάλη διεθνή διοργάνωση, αλλά δεν μπόρεσε να περάσει το φράγμα των 8.000
βαθμών (έμεινε στους 7.867 και τη 16η θέση).

Η ΤΑΧΥΤΗΤΑ έλειψε από τον Λάμπρο Παπακώστα ώστε να περάσει το 2.35 ή το 2.37
(τελευταία προσπάθεια) και να μπει στη μάχη των μεταλλίων!

Αυτό το συμπέρασμα βγαίνει από όσα είπε ο άλτης μετά την (ανεπιτυχή) κατάληξη
των προσπαθειών του. Βεβαίως, μην πιστέψετε ότι ο Παπακώστας δεν ήταν σε καλή
φυσική κατάσταση ­ κάθε άλλο μάλιστα. Προσέξτε πώς εξήγησε ο Λάμπρος τα περί
ταχύτητας: «Δεν έκανα τεχνικά λάθη στα δύο άλματα στο 2.35. Ωστόσο, στο Στάδιο
συνήθως υπάρχει λοξός άνεμος και αναγκαζόμουν να πάω μία δεξιά, μία αριστερά.
Αυτό με επηρέασε και δεν είχα τη σωστή, την απαιτούμενη ταχύτητα για να περάσω
τον πήχυ. Και όμως είχα και αλτικότητα και ψηλά άλματα».

Ο Λάμπρος δεν ήταν καθόλου ευχαριστημένος από το 2.32 και δεν δίστασε να το
πει: «Ήρθα για να κερδίσω κάτι παραπάνω και δεν είμαι ικανοποιημένος ούτε από
την εμφάνιση ούτε από την επίδοσή μου. Το επίπεδο του τελικού υπήρξε ιδιαίτερα
υψηλό και ήταν θέμα ημέρας να περάσω τα 2.35. Ίσως να ένιωσα κάπου αγχωμένος,
κάπου λίγο σαν ζαλισμένος. Σε ό,τι αφορά όμως προπόνηση και προετοιμασία,
ήμουν πολύ καλά». Και ο Λάμπρος κατέληξε: «Αν είχα περισσότερους αγώνες στα
πόδια μου θα ήμουν πιο έτοιμος. Δηλαδή, να είχα την εμπειρία των μεγάλων
αλμάτων. Ξαναλέω, πάντως, ότι ήμουν κατάλληλα προετοιμασμένος για να νικήσω,
ν’ ανέβω στο βάθρο. Δεν πειράζει, την επόμενη φορά. Ευχαριστώ τον φοβερό κόσμο
για τη μεγάλη του συμπαράσταση».

«ΑΥΤΟΙ οι αγώνες είναι από τους πιο άρτιους που έχω αγωνιστεί ποτέ. Ειλικρινά
ήταν μια εντυπωσιακή διοργάνωση που δεν θα την ξεχάσω. Ο κόσμος ήταν υπέροχος
και με βοήθησε πάρα πολύ».

Τα λόγια αυτά αποκτούν βαρύνουσα σημασία, αν αναλογιστεί κανείς ότι τα είπε ο
παγκόσμιος πρωταθλητής στο ύψος, Χαβιέ Σοτομαγιόρ. Ο Κουβανός πήρε το χρυσό
αλλά απένειμε με τη σειρά του το χρυσό μετάλλιο της διοργάνωσης στην Αθήνα.

«Οι αθλητές δεν είχαμε κανένα πρόβλημα ούτε στις μετακινήσεις, ούτε στο
ξενοδοχείο μας και στη διαμονή. Αυτά μετρούν για τους αθλητές και να είστε
σίγουροι ότι αυτά επιθυμούν οι αγωνιζόμενοι. Εγώ πάντως από τώρα υποστηρίζω
Αθήνα για το 2004. Στην Αθήνα έγιναν οι πρώτοι σύγχρονοι Ολυμπιακοί Αγώνες το
1896 και αν ψήφιζα στις 5 Σεπτεμβρίου, τότε θα ψήφιζα υπέρ της Αθήνας», είπε ο
Σοτομαγιόρ, ενώ τη νίκη του την αφιέρωσε στον γιο του, φωτογραφία του οποίου
είχε στην τσάντα του.

«Ουσιαστικά τον είχα πάντα μαζί μου, αφού η φωτογραφία του είναι μόνιμα στην
τσάντα μου» είπε ο μεγάλος Κουβανός αθλητής.

ΤΗΝ ΩΡΑ που ο Λάμπρος Παπακώστας προσπαθούσε να περάσει το ύψος που θα τον
οδηγούσε στο μετάλλιο, ο προπονητής του Οδυσσέας Παπατώλης ζούσε τη δική του
αγωνία. Ακριβώς πίσω από τον πρωταθλητή μας στην εξέδρα, προσπαθούσε να τον
ενθαρρύνει και όποτε έκανε επιτυχημένο άλμα τον χειροκροτούσε, ενώ όταν έριχνε
τον πήχυ τού έδινε συμβουλές για το πώς θα πρέπει στο επόμενο άλμα να τραβήξει
πιο ψηλά τα πόδια του. Οι κινήσεις του ήταν ιδιαίτερα παραστατικές, αλλά στο
πρόσωπό του φαινόταν καθαρά η αγωνία που ζούσε. Τελικά δεν πήρε τη χαρά που θα
ήθελε, αφού ο Λάμπρος δεν φόρεσε στον λαιμό του ένα μετάλλιο.