Ο επίγειος παράδεισος

Κόστα Σμεράλδα. Παραδεισένιο τοπίο, ονειρικές αμμουδιές, καταγάλανα νερά και… τσουχτερές τιμές στη διάθεση της αφρόκρεμας του παγκόσμιου τζετ σετ

Καθισμένος σε ένα καφενεδάκι, ο Μιχαήλ Γκορμπατσώφ αργοπίνει την μπίρα του
χαζεύοντας τους περαστικούς. Ελάχιστοι είναι εκείνοι που γυρνούν να τον
κοιτάξουν. Στην Κόστα Σμεράλδα, το πλέον ακριβό θέρετρο του κόσμου, το
παγκόσμιο τζετ σετ απολαμβάνει την ανωνυμία των κοινών θνητών.

ΟΡΙΣΜΕΝΟΙ εξετάζουν με το βλέμμα τα διερχόμενα πλήθη, μήπως και ανακαλύψουν
ανάμεσά τους κάποιον διάσημο σταρ του Χόλιγουντ. Άλλοι παρακολουθούν την
ατελείωτη παρέλαση πολυτελών γιοτ στο γραφικό λιμάνι. Οι περισσότεροι όμως
είναι πολύ απασχολημένοι χαζεύοντας τις βιτρίνες του Γκούτσι ή του Βερσάτσε
για να ενδιαφερθούν για έναν πρώην ηγέτη. Στο κάτω – κάτω της γραφής
βρισκόμαστε στην Κόστα Σμεράλδα, όπου όλοι είναι ωραίοι, ισχυροί ή πλούσιοι ­
ή και τα τρία.

Για όποιον έχει ετήσιο εισόδημα λιγότερο από 500 εκατομμύρια ή εξωτερική
εμφάνιση ανάξια αυτής ενός τοπ μόντελ, μία βόλτα στα πεντακάθαρα σοκάκια
αποδεικνύεται μάλλον αποθαρρυντική εμπειρία. Κάθε επισκέπτης οφείλει να
διαθέτει και τα απαραίτητα αξεσουάρ: ένα τροπικό μαύρισμα, ένα ακριβό μαγιό,
ένα ακόμα πιο ακριβό ρολόι, χωρίς να ξεχνάμε ένα μικροσκοπικό τετράποδο να τον
ακολουθεί ασθμαίνοντας.

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΓΑ ΧΑΝ

Η έμπνευση για τη δημιουργία ενός ονειρεμένου θερέτρου στην τοποθεσία αυτή της
βόρειας Σαρδηνίας ανήκει στον Αγά Χαν, τον ­ πάμπλουτο ­ πνευματικό ηγέτη των
Ισμαηλιτών Μουσουλμάνων. Περνώντας με το γιότ του από την περιοχή, το 1958, ο
Χαν αντίκρυσε ένα μαγευτικό θέαμα: η άγρια ομορφιά του τοπίου, σε συνδυασμό με
τα διάφανα νερά και τις ατέλειωτες αμμουδιές, τον έπεισαν να φτιάξει ένα
καταφύγιο για κάθε λογής… δισεκατομμυριούχους που επιθυμούν να ξεφύγουν για
λίγο από την καθημερινότητα ­ και τους αδίστακτους παπαράτσι.

Ανάμεσα στους επίλεκτους επισκέπτες συναντά κανείς πολιτικούς, γαλαζοαίματους,
διάσημους τραγουδιστές και ηθοποιούς, καθώς και μεγιστάνες του πλούτου.
Ανθρώπους που επιζητούν την ξεκούραση, το καλό φαγητό, την άψογη εξυπηρέτηση
και ­ κυρίως ­ την ηρεμία τους, μακριά από αδιάκριτα βλέμματα. Ανθρώπους που
είναι διατεθειμένοι να καταβάλλουν οποιοδήποτε αντίτιμο προκειμένου να
απολαύσουν τις διακοπές τους.

Η κοινοπραξία Κόστα Σμεράλδα, που ελέγχει την ανάπτυξη της περιοχής, φροντίζει
να διατηρεί το «χρώμα» του τοπίου, απαγορεύοντας τους ουρανοξύστες και τις
λυχνίες από νέον. Η αρχιτεκτονική φαντάζει τόσο αυθεντική που όσοι
επισκέπτονται το Πόρτο Τσέρβο για πρώτη φορά έχουν την εντύπωση ότι βρίσκονται
σε ένα παραδοσιακό ψαροχώρι. Μόνον όταν ανακαλύπτουν πως τα καταστήματα
διαθέτουν κοσμήματα και γούνες, αντί για ψωμί και δημητριακά, αντιλαμβάνονται
ότι μένουν σε έναν επίγειο παράδεισο, στα πρότυπα της Ντίσνεϊλαντ.