Αυτό το μετάλλιο αξίζει για τρία

«ΑΥΤΟ το μετάλλιο αξίζει για τρία, αφού τόσο στη Στουτγκάρδη το 1993 όσο και
στο Γκέτεμποργκ το 1995 είχα ακυρωθεί. Νομίζω όμως ότι είχα αδικηθεί και τις
δύο φορές».

Ο Μεξικανός Ντανιέλ Γκαρσία είχε κάθε λόγο να θεωρεί… τριπλό το χρυσό
μετάλλιο που πήρε, αφού ήταν ο θριαμβευτής στα 20 χιλιόμετρα βάδην.
Εκμεταλλευόμενος τις τρεις παρατηρήσεις που δέχτηκε ο Ρώσος Ίλια Μάρκοφ (αν
και προηγείτο με διαφορά ακυρώθηκε προς το τέλος του αγώνα και ενώ δύσκολα θα
έχανε το χρυσό μετάλλιο) ο Μεξικανός πήρε την πρώτη θέση, αλλά και αυτός δεν
ήταν… άγιος. Είχε δεχθεί δύο παρατηρήσεις, επειδή κάποιες στιγμές έτρεχε,
και αν δεχόταν και τρίτη θα ακυρωνόταν και αυτός. Δεν παίρνουμε όρκο, αλλά
μάλλον άνοιξε λίγο το… βήμα του και κάποιες παραπάνω χωρίς τελικά να το
πληρώσει, σε αντίθεση με τον Ρώσο. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι έχει ακυρωθεί
τόσο στα παγκόσμια πρωταθλήματα της Στουτγκάρδης και του Γκέτεμποργκ.

«Δούλεψα πολύ πάνω στην τεχνική μου, προκειμένου να αποφεύγω τα προβλήματα με
τους αποκλεισμούς, ενώ στο Μεξικό δουλεύω ως προπονητής του βάδην. Επιστρέφω
την Τετάρτη στην πατρίδα μου και η οικογένειά μου με περιμένει γεμάτη χαρά»,
συμπλήρωσε ο Γκαρσία.

Όμως και ο δεύτερος νικητής, ο Ρώσος Μιχαήλ Σενίκοφ, έκανε κάποιες
παρασπονδίες με αποτέλεσμα να τερματίσει και αυτός με δύο παρατηρήσεις.
Αντίθετα ο τρίτος, ο Λευκορώσος Μιχαήλ Χμελνίτσκι, ήταν άψογος (τουλάχιστον
από πλευράς παρατηρήσεων).

«Η Αθήνα ήταν πολύ όμορφη, ο αγώνας εκπληκτικός αλλά έχασα το χρυσό, συνεπώς
τα λόγια περιττεύουν. Λυπήθηκα για τον συναθλητή μου τον Μάρκοφ που
ακυρώθηκε», είπε ο 2ος Μιχαήλ Σενίκοφ, ενώ ο Μιχαήλ Χμελνίτσκι αφιέρωσε αυτό
το χάλκινο μετάλλιο στον εαυτό του: «Η ομοσπονδία αθλητισμού της πατρίδας μου
δεν ήθελε να με στείλει εδώ και αρχικά σκόπευαν να στείλουν δύο άλλους
αθλητές. Όμως ήρθα εγώ και απέδειξα ότι είμαι καλός αθλητής».