ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Είναι κίνδυνος!

Ο ΛΟΓΟΣ στους αναγνώστες. Ο Λεων. Παπαμερκουρίου, Δικαιάρχου 6, Αθήνα, γράφει:
«”ΤΑ ΝΕΑ” μάς πληροφόρησαν για την επίδειξη του ηλεκτρικού αυτοκινήτου της
Greenpeace στο Σύνταγμα, που τροφοδοτείται με ηλιακή ενέργεια (7 Μαΐου 1997,
σελ. 18) και είδαμε, στη σχετική φωτογραφία, τον κ. Δ. Αβραμόπουλο και τον κ.
Χρ. Παπουτσή να ετοιμάζονται να οδηγήσουν το οικολογικό αυτοκίνητο.
Οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (ΑΠΕ), που είναι ανεξάντλητες στη χώρα μας,
έχουν αρχίσει να χρησιμοποιούνται από πολλά χρόνια με τους ηλιακούς
θερμοσίφωνες. Όταν το 1987 έγινε η συμφωνία για το φυσικό αέριο (που
αλλοιώθηκε με τη συμφωνία του 1993) και αποφάσιζαν οι αρμόδιοι υπουργοί την
τεράστια επένδυση, έπρεπε να γνωρίζουν ότι η προώθηση της οικιακής χρήσης του
αερίου, με την εισδοχή του στην Αθήνα και τις μεγάλες πόλεις, ήταν ένα
τεράστιο πλήγμα κατά της διάδοσης και ευρύτερης χρήσης των ΑΠΕ μέσα στις
πόλεις και ιδιαίτερα στην Αθήνα, που είναι μία από τις τρεις μεγάλες πόλεις
της Ευρώπης με τη μεγαλύτερη ρύπανση της ατμόσφαιρας (οι άλλες δύο είναι η
Μαδρίτη και το Μιλάνο).
Από τότε που έγιναν οι συμφωνίες για το φυσικό αέριο, οι αρμόδιοι προτίμησαν
να κρατήσουν στο σκοτάδι τα σχέδιά τους για την οικιακή χρήση, φοβούμενοι
μήπως αποκαλυφθεί το τεράστιο έγκλημα που επιχειρούσαν κατά της ασφάλειας και
της υγείας των κατοίκων της Αθήνας και των άλλων πόλεων. Περιέργως τεχνικοί,
οικολογικοί και άλλοι κοινωνικοί φορείς εμφανίζονται μέχρι σήμερα να αγνοούν
το τεράστιο θέμα που προκύπτει, εκτός των άλλων, και σε βάρος της εθνικής
οικονομίας, αφού η αντικατάσταση ενός μέρους της ηλεκτρικής ενέργειας για
οικιακή χρήση στις πόλεις έπρεπε να γίνει με την ηλιακή ενέργεια και όχι με το
εισαγόμενο φυσικό αέριο.
Με ποια λογική λοιπόν εμφανίζονται ο κ. Αβραμόπουλος, ως δήμαρχος Αθηναίων,
και ο κ. Παπουτσής, ως εκπρόσωπος του Δημοσίου, και εκθειάζουν την ανάπτυξη
των ΑΠΕ και ειδικά της ηλιακής ενέργειας στις πόλεις, όταν και ο Δήμος
Αθηναίων και το Δημόσιο συνεχίζουν τα έργα για τα δίκτυα φυσικού αερίου στην
Αθήνα και στις άλλες μεγάλες πόλεις;
Οι κίνδυνοι του φυσικού αερίου είναι γνωστοί. Ανατινάξεις κτιρίων αναφέρονται
συχνά σε πόλεις του εξωτερικού που το χρησιμοποιούν. Στη χώρα μας όμως, που
κινδυνεύουν όλες οι περιοχές από σεισμούς, δεν έπρεπε να εισαχθεί το αέριο
στις πόλεις, αφού η θραύση των αγωγών θα δημιουργήσει πυρκαγιές που θα
θανατώσουν όσους επιζήσουν από τις καταρρεύσεις των κτιρίων.
Παρά τις διακηρύξεις, τα συνέδρια και τις επιδείξεις για τα πλεονεκτήματα των
ΑΠΕ, η χώρα μας στην πράξη πηγαίνει ανάποδα και όχι μόνο συνεχίζει τις
ενέργειες και τα έργα για τη διάδοση της οικιακής χρήσης του αερίου αλλά και
επίσημα, στα όργανα της Ε.Ε., υποστηρίζει το “δικαίωμα στη ρύπανση” (“ΤΑ ΝΕΑ”
29-3-97, σελ. 6, “Κλίμα και πολιτική”)».













