ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ «Η αφέλεια είναι πιο επικίνδυνη»

Οικογένεια Μπάρτζες: «Όταν μεγαλώσουν τα παιδιά μου, ελπίζω να διαβάσουν το βιβλίο μου», λέει ο συγγραφέας

Αιώνιο το ερώτημα: από ποιον είναι προτιμότερο να ακούσουν πρώτη φορά τα
παιδιά για τα ναρκωτικά; Από τους γονείς τους, τους δασκάλους, τα βιβλία τους;
Ή από τον έμπορο που παραμονεύει;

«ΚΥΝΗΓΩΝΤΑΣ τον δράκο, ναι. Είναι σαν την κινέζικη μαγεία. Αυτός ο καπνός
είναι ο κινέζικος δράκος σου κι όταν εισπνέεις αυτόν τον δράκο και
κουλουριάζεται στα πνευμόνια σου, όπως είπε η Λίλλυ, νοιώθεις καλύτερα απ’ όσο
οποιοσδήποτε άλλος έχει νοιώσει. Νοιώθεις καλύτερα από τον Τσώρτσιλ όταν
κέρδισε τον πόλεμο, νοιώθεις καλύτερα από τον άνθρωπο των σπηλαίων όταν
ανακάλυψε τη φωτιά, νοιώθεις όπως ένοιωσε ο Ρωμαίος όταν κοιμήθηκε τελικά με
την Ιουλιέττα.»

Αυτή που μιλάει είναι η 14χρονη Γκέμα, που μαζί με τον συνομήλικό της Ταρ
έφυγαν από το σπίτι τους για να ζήσουν τη μαγεία των ναρκωτικών ­ και
κατέληξαν παγιδευμένοι στον φρικτό κόσμο της ηρωίνης και της πορνείας. Η Γκέμα
και ο Ταρ είναι οι πρωταγωνιστές του βιβλίου «Junk» («Πρέζα», εκδ. Andersen
Press & Penguin) που έγραψε ο Βρετανός συγγραφέας Μέλβιν Μπάρτζες και την
περασμένη εβδομάδα τιμήθηκε με το Βραβείο Κάρνετζι, το σημαντικότερο βρετανικό
βραβείο για παιδικά βιβλία. Οι αντιδράσεις είχαν αρχίσει ήδη από την αναγγελία
της υποψηφιότητας του βιβλίου. Είναι κατάλληλα τέτοια βιβλία για παιδιά 14 και
15 ετών; Επιτρέπεται να διαβάζουν οι έφηβοι για μια γυναίκα που τρυπιέται, ενώ
θηλάζει; Δεν εξοικειώνονται έτσι με τα ναρκωτικά;

Αυτός ήταν ακριβώς ο σκοπός του 43χρονου συγγραφέα, που γνωρίζει το πρόβλημα
από πρώτο χέρι, αφού έχει χάσει τον αδελφό του από την ηρωίνη. «Το βιβλίο
μιλάει για ναρκωτικά, σεξ και ροκ εντ ρολ, πράγματα που ενδιαφέρουν αληθινά
τους σημερινούς εφήβους», λέει στην Νταίηλυ Τέλεγκραφ. «Το 60% των νέων
ηλικίας 14 ώς 20 ετών θα δοκιμάσουν κάποια στιγμή ναρκωτικά και έχει μεγάλη
σημασία να γνωρίζουν περί τίνος πρόκειται, ώστε να πάρουν τις αποφάσεις τους.
Να ξέρουν ότι η κάνναβη δεν καταστρέφει τη ζωή σου ούτε σε σκοτώνει, αντίθετα
με την ηρωίνη που αρχίζει σαν μητέρα, ερωμένη, καλύτερη φίλη και καταλήγει σαν
στρατιώτης που κρατάει ένα όπλο στον κρόταφό σου. Ναι, το βιβλίο είναι
καταθλιπτικό. Είναι όμως και ένα βιβλίο κατά των ναρκωτικών, έτσι όπως
παρακολουθεί μέσα από αφηγήσεις σε πρώτο πρόσωπο την παρακμή των πρωταγωνιστών του».

Χρειάστηκε ασφαλώς να επιστρατεύσει μεγάλη τόλμη η επιτροπή για να τιμήσει
αυτό το βιβλίο. Μια τόλμη, όμως, που επιβραβεύεται από τους ίδιους τους
ενδιαφερομένους: σε ψηφοφορίες που έγιναν σε μια σειρά σχολείων της Βρετανίας
πριν γίνει γνωστή η απόφαση της επιτροπής, το «Junk» έβγαινε ήδη πρώτο με
συντριπτική πλειοψηφία. «Αν διαβάσεις το “Junk”, δεν χρειάζεται να πας να
δοκιμάσεις ναρκωτικά για να μάθεις πώς είναι», λέει ένας μαθητής στους Τάιμς.
Μήπως όμως το βιβλίο είναι επικίνδυνο; «Η αφέλεια είναι πιο επικίνδυνη. Δεν
διαφθείρουν τα βιβλία τους ανθρώπους. Οι άνθρωποι διαφθείρονται από άλλους ανθρώπους».