«Πάγο» στο Εφετείο και δίκιο στην Τράπεζα

Νόμιμη ήταν η αύξηση των επιτοκίων μονομερώς από τις τράπεζες κατά τη διετία
1990-92 για δάνεια που δεν είχαν λήξει και το επιτόκιό τους αναπροσαρμοζόταν.

Αυτό έκρινε ο Άρειος Πάγος και αναίρεσε απόφαση του Εφετείου Δωδεκανήσου,
σύμφωνα με την οποία είχε γίνει δεκτό ότι ιδιωτική τράπεζα δεν μπορούσε να
αυξήσει μονομερώς το επιτόκιο δανεισμού ξενοδοχειακής επιχείρησης από 18,5% σε
21%, 23% και 26% για τις επόμενες χρονιές.

Το θέμα προέκυψε μετά την απελευθέρωση των επιτοκίων, που επιτράπηκε από την
Τράπεζα της Ελλάδος, για όσα δάνεια επρόκειτο να συναφθούν μετά τις 30-11-87.

Κατά την περίοδο αυτή, ξενοδοχειακή επιχείρηση πήρε δάνειο ύψους 315
εκατομμυρίων δραχμών με επιτόκιο 18,5% και σύμφωνα με τη σύμβαση χορήγησης του
δανείου το επιτόκιο θα αναπροσαρμοζόταν βάσει των σχετικών αποφάσεων της
Τραπέζης της Ελλάδος. Ωστόσο, η ιδιωτική τράπεζα αύξησε το επιτόκιο σε 21%,
23% και 26%, επικαλούμενη την απελευθέρωση των επιτοκίων.

Στην απόφαση του Αρείου Πάγου αναφέρεται ότι μετά το 1992, με πράξη του
διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος, υπήρξε δεσμευτικός καθορισμός του επιτοκίου
για τις επίμαχες δανειακές συμβάσεις. Σύμφωνα με την πράξη αυτή, από την
1-2-92 η αύξηση των επιτοκίων δεν μπορούσε να ξεπεράσει το 19% για όσα δάνεια
δεν είχαν λήξει και το συμβατικό επιτόκιο ήταν χαμηλότερο. Για το χρονικό
διάστημα 1990-92, κατά το οποίο υπήρχε κενό, τα δικαστήρια έπρεπε να
ερμηνεύσουν τις συμβάσεις σύμφωνα με την αρχή της καλής πίστης και των
συναλλακτικών ηθών.