ΠΡΟΣΩΠΑ Ελεύθερος έπειτα από 6 χρόνια

Αμπάσι Μαντανί. Ελεύθερος υπό περιοριστικούς όρους έπειτα από 6 ολόκληρα χρόνια ο ηγέτης του Ισλαμικού Μετώπου Σωτηρίας

Κίνηση προσέγγισης των μετριοπαθών ισλαμιστών θεωρείται η απόφαση του προέδρου
της Αλγερίας να απελευθερώσει τον ηγέτη του Ισλαμικού Μετώπου Σωτηρίας Αμπάσι
Μαντανί, οκτώ μόλις ημέρες μετά την απελευθέρωση του Αμπντελκαντέρ Χασανί,
πρώην επικεφαλής του κινήματος.

ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ μετά τις δημοτικές εκλογές του 1990 και τον θρίαμβο του Ισλαμικού
Μετώπου Σωτηρίας, ο Μαντανί, στο ζενίθ της δημοτικότητάς του, δεν διστάζει να
προκαλέσει την οργή του στρατού: «Με ένα μου μόνο νεύμα, οι οπαδοί μας θα σας
έκαναν σκόνη». «Ούτε Χάρτα ούτε Σύνταγμα.

Μόνο την εξουσία, χωρίς εκλογές», διαδηλώνουν εν τω μεταξύ οι χιλιάδες
«Αφγανοί» που έχουν κατέβει στους δρόμους απαιτώντας την κατάργηση του νέου
εκλογικού νόμου, κομμένου και ραμμένου στα μέτρα του κυβερνώντος Εθνικού
Απελευθερωτικού Μετώπου.

Οι αρχές θα επιχειρήσουν να ανακόψουν την ορμή των Ισλαμιστών ρίχνοντας τον
Μαντανί, καθώς και τον συνιδρυτή του κινήματος Αλί Μπελχάντ στη φυλακή. Εις
μάτην.

Παρά την απώλεια των χαρισματικών ηγετών και χάρις στην επέμβαση του
Αμπντελκαντέρ Χασανί, ενός μηχανικού της πετροχημείας που καταφέρνει να
εδραιωθεί στην κορυφή του κινήματος, το Μέτωπο Σωτηρίας θα ανακηρυχθεί νικητής
και στις βουλευτικές εκλογές του 1991. Πίσω από τα κάγκελα, ο Μαντανί γίνεται
μάρτυρας της διάλυσης του κινήματος και της διακοπής της εκλογικής
διαδικασίας, το 1992. Έκτοτε, ο «πρωτεργάτης της νίκης» εξαναγκάζεται σε σιωπή.

Την ώρα που ο Μαντανί καλούσε τους οπαδούς του σε γενική απεργία για την
κατάργηση του εκλογικού νόμου, γνώριζε καλά πως αψηφώντας τη δύναμη του
στρατού υπέγραφε την καταδίκη του.

Η δημοτικότητα του Μπελχάντ όμως έχει ξεπεράσει κάθε όριο. Ο δεύτερος τη τάξει
του κινήματος έχει εξελιχθεί σε επικίνδυνο δημαγωγό:

«Η δημοκρατία; Είναι “Kofr” (ασέβεια). Νομιμότητα έχει μόνο ο λόγος του
Κυρίου, τους δε δικούς σας νόμους τούς περιφρονώ!». Ο Μαντανί, φοβούμενος μία
ενδεχόμενη ανταρσία της βάσης του Μετώπου, αναγκάζεται να σκληρύνει το λόγο του.

Έξι χρόνια μετά τη φυλάκισή του, ο πρόεδρος Ζερουάλ προσπαθεί να προσελκύσει
τους μετριοπαθείς ισλαμιστές, αποσκοπώντας στην περιθωριοποίηση των
σκληροπυρηνικών και τον περιορισμό της βίας.

Η απελευθέρωση του Μαντανί δεν φαίνεται να έχει κατευνάσει την οργή των
ενόπλων ισλαμιστών, που εξακολουθούν να σπέρνουν τον τρόμο στην πολύπαθη αυτή χώρα.

Ο Λιαμίν Ζερουάλ επιθυμεί να γίνει αρεστός στη Δύση επεκτείνοντας τη βάση της
κυβέρνησης συνασπισμού του σε ένα μικρό τμήμα του Μετώπου. Απομένει να δούμε
τι τίμημα θα έχουν για τον αλγερινό λαό και τη δημοκρατία οι υποχωρήσεις που
θα αναγκαστεί να κάνει.