ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ Οι απόδημοι

ΟΛΟΓΟΣ στους αναγνώστες. Ο Βασ. Δημάδης, Ν. Πλαστήρα 17, Μαρούσι, γράφει: «Ως
τακτικός αναγνώστης της στήλης σας στα “ΝΕΑ”, πρέπει να πω ότι διάβασα με
ξεχωριστό ενδιαφέρον τα κείμενά σας για την περιοδεία που κάνατε στην
Αυστραλία και για την επικοινωνία που είχατε εκεί με τους απόδημους Έλληνες.

Είμαι απόλυτα σύμφωνος με την πρότασή σας να παραμείνουν εκτός των τειχών της
Αυστραλίας οι εκμεταλλευτές ψευδο-αοιδοί και αντ’ αυτού να σταλούν καλοί
μουσικοί, που πάνω απ’ όλα θα έχουν επίγνωση πως προσφέρουν εθνικό έργο και
θεμελιώνουν τη μουσική παιδεία των αποδήμων. Γιατί η μουσική παράδοση αποτελεί
μία από τις βασικότερες δικλίδες ασφαλείας της προσέγγισης του αποδήμου
Ελληνισμού και της διατήρησης της εθνικής μας ταυτότητας.

Σας γράφω ως Έλληνας ιδιαίτερα ευαισθητοποιημένος στο θέμα των ξενιτεμένων
αδελφών μας αλλά και ως δημοτικός σύμβουλος στο Μαρούσι και υπεύθυνος του
Γραφείου Αποδήμου Ελληνισμού. Αξίζει εδώ να σημειώσω πως ο δήμος μας είναι ο
μοναδικός στην Ελλάδα, στον οποίο λειτουργεί τέτοιο γραφείο. Όταν παρευρέθηκα
στο 1ο Διεθνές Συνέδριο Αποδήμων Ελλήνων, μου δόθηκε το έναυσμα να υλοποιήσω
το μακροχρόνιο όραμά μου: τη δημιουργία του γραφείου αυτού, που πιστεύω πως
μπορεί να λειτουργήσει ως κόμβος επικοινωνίας με τους απόδημους Έλληνες».

Ο Παν. Σαμαρτζής, θεολόγος, Αθήνα, γράφει: «Άριστα κάνατε που
γράψατε για τους… “Ξιφήρεις”, τους εκάστοτε Πιτσίλκες, που κάθε τόσο αμολάνε
μια εγκύκλιο και δείχνουν όλο το… χριστιανικό τους μίσος εναντίον των…
“διεστραμμένων” και διάσημων όμως Ελλήνων, που ετίμησαν και τιμούν την Ελλάδα.
Πόσο εύκολα κ. Πιτσίλκα βουτάτε στη χριστιανική σας πένα κάποιες Μελίνες,
Μίκηδες, Καζαντζάκηδες, Βενιζέλους κ.λπ., κ.λπ., ενώ ξεχνάτε τη Λάρισα, και
ό,τι συνέβαινε τόσα χρόνια γύρω σας, ξεχνάτε τους Μεταξάδες, τις χούντες κ.λπ.
για να μην προχωρήσω

άλλο και αλλού. Οι πατέρες της Εκκλησίας τότε και τώρα, κ. Πιτσίλκα,
καταδικάζουν τις αιρέσεις· δεν μισούν, αγαπάνε και μάλιστα πολύ, διότι
συναισθάνονται ότι όλοι μας είμαστε αμαρτωλοί· χτυπάνε την αμαρτία, όχι τον
αμαρτωλό, γι’ αυτό και αγιάσανε. Και ο Χριστός την πόρνη αγάπησε και είπε το
περίφημο “ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω”».