«Είναι αγώνας επιβίωσης»

Κατερίνα Γονάτου: «Η εξυγίανση του χώρου του φαρμάκου δεν πρέπει να γίνει εις βάρος των φαρμακοποιών»

«ΘΑ ΠΡΟΤΕΙΝΑΤΕ σε ένα νέο σήμερα να γίνει φαρμακοποιός;». «Δεν θα το πρότεινα
ούτε στην κόρη μου». Η κ. Κατερίνα Γονάτου διατηρεί φαρμακείο από το 1982 στα
Πετράλωνα. Όσο για συγγνώμη προς τους πολίτες, που ταλαιπωρούνται από την
απεργία στην οποία μετέχει, ούτε λόγος. «Πρέπει να ζητήσουν συγγνώμη αυτοί που
ανάγκασαν τους φαρμακοποιούς να ξεσηκωθούν. Αυτοί που κώφευαν στις φωνές
διαμαρτυρίας τους…».

Η απεργία, όπως λέει η κ. Γονάτου, έχει σκοπό την επιβίωση του κλάδου. Ενός
κλάδου που για κάποιους αποτελεί μια πολύ κλειστή κάστα επαγγελματιών, που
έχει το αποκλειστικό προνόμιο του λιανικού εμπορίου φαρμάκων.

Σε αντίθεση με άλλες χώρες, όπου το φάρμακο πωλείται ακόμη και στα σούπερ
μάρκετ. «Η άποψη αυτή δεν έχει καμία δόση αλήθειας» αντιδρά η κ. Γονάτου.
«Στις περισσότερες χώρες του εξωτερικού το φάρμακο πωλείται μόνο από τους
φαρμακοποιούς. Μόνο στην Αμερική υπάρχουν οι μεγάλες αλυσίδες φαρμακείων, στις
οποίες απασχολούνται μόνο φαρμακοποιοί.

Αυτό θέλουν να κάνουν και εδώ. Να αλωθεί ο κλάδος από τις μεγάλες πολυεθνικές
επιχειρήσεις και το μικρό συνοικιακό φαρμακείο να κλείσει, στέλνοντας στην
ανεργία τους περισσότερους από εμάς».

Την απειλή της ανεργίας αντιμετωπίζουν πάντως και οι νέοι απόφοιτοι των
Φαρμακευτικών Σχολών.

Στην Ελλάδα αυτήν τη στιγμή λειτουργούν περισσότερα από 8.500 φαρμακεία, 3.000
από τα οποία βρίσκονται στην Αττική. Η νομοθεσία προβλέπει ότι ένα καινούριο
φαρμακείο πρέπει να βρίσκεται τουλάχιστον 100 μέτρα από ένα υφιστάμενο. Τι
σημαίνει αυτό; Ότι κανείς νέος φαρμακοποιός δεν μπορεί να ανοίξει φαρμακείο.

Το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να αγοράσει ένα ήδη υπάρχον, από κάποιον που
εγκαταλείπει το επάγγελμα ή συνταξιοδοτείται, αφού η αγορά έχει κορεστεί.
Υπολογίζεται ότι αναλογεί ένα φαρμακείο για κάθε 1.700 Έλληνες, ενώ η
αντίστοιχη αναλογία σε άλλες χώρες είναι ένα φαρμακείο για κάθε 5.000 κατοίκους.

Πάντως, το να αγοράσει ένας φαρμακοποιός ένα φαρμακείο είναι μια κουβέντα: «Ας
εξαιρέσουμε την προσωπική επένδυση που κάνει ένας νέος σήμερα, αφιερώνοντας
τέσσερα ή πέντε χρόνια από τη ζωή του για σπουδές και πρακτική εξάσκηση, που
είναι υποχρεωτική. Χρειάζεται να δώσει τουλάχιστον τρεις μηνιαίους τζίρους
στον προηγούμενο φαρμακοποιό σαν “αέρα”. Μετά, χρειάζεται τουλάχιστον πέντε
εκατομμύρια δραχμές για εμπόρευμα και στην περίπτωση που θελήσει να κάνει μια
ανακαίνιση θα ξοδέψει τουλάχιστον άλλα οκτώ εκατομμύρια. Για να εισπράξει τι;».

Θα βγάζει περίπου 25 δραχμές κέρδος από κάθε 100 δραχμές που εισπράττει. Τόσο
είναι περίπου το περιθώριο κέρδους σήμερα στα φαρμακεία, δηλαδή 24% έως 25%.
Αυτά δεν είναι «καθαρά», αφού περιλαμβάνεται και ο ΦΠΑ, που αποδίδει ο
φαρμακοποιός. Όσο για τα παραφαρμακευτικά προϊόντα (καλλυντικά, αντιηλιακά,
κ.λπ.) το ποσοστό είναι πάνω κάτω το ίδιο, λέει η κ. Γονάτου.

Με τις ρυθμίσεις που προωθεί το υπουργείο Υγείας, το ποσοστό μειώνεται κατά
περίπου 3,5%. Και αυτό, την ίδια στιγμή που «τα δημόσια ταμεία καθυστερούν την
εξόφλησή μας για τις συνταγές που εκτελούμε έως και για έξι μήνες» λέει η φαρμακοποιός.

«Με αυτόν τον τρόπο αναγκαζόμαστε να χρηματοδοτούμε εμείς τα φάρμακα, αφού
στην καλύτερη περίπτωση πληρώνουμε τις εταιρείες που μας προμηθεύουν ύστερα
από 45 ημέρες».

Ποιος είναι όμως ο τζίρος ενός μέσου φαρμακείου σήμερα; Η κ. Γονάτου
υποστηρίζει ότι ο μηνιαίος τζίρος ενός κανονικού φαρμακείου, όπως το δικό της,
φθάνει τα 5.000.000 δραχμές. Το 90% αυτών προέρχονται από εκτέλεση συνταγών
ασφαλισμένων. Όσο για τα μηνιαία έξοδα; «Εγώ, χωρίς υπάλληλο, με απόλυτα
προσωπική εργασία, ξεπερνώ τις 350.000 δραχμές τον μήνα…».