Προς άνετη πλειοψηφία ο Γιλμάζ

ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ διεξάγεται σήμερα στην τουρκική Βουλή για την παροχή ψήφου
εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση του Μεσούτ Γιλμάζ που, όπως όλα δείχνουν, θα
εξασφαλίσει άνετα την απαιτούμενη πλειοψηφία.
Δύο ακόμα βουλευτές παραιτήθηκαν χθες από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του
Κόμματος του Ορθού Δρόμου, ενώ μία ομάδα ανεξάρτητων βουλευτών εξέφρασε την
υποστήριξή της στην κυβέρνηση συνασπισμού του Γιλμάζ στην οποία συμμετέχουν
υποστηρικτές του κοσμικού χαρακτήρα του τουρκικού κράτους προερχόμενοι τόσο
από τη Δεξιά όσο και από την Αριστερά.
Ο Γιλμάζ αναμένεται να συγκεντρώσει 15 ψήφους περισσότερες από τα κόμματα της
αντιπολίτευσης, συμπεριλαμβανομένου του κόμματος της Ευημερίας του πρώην
πρωθυπουργού της χώρας Ερμπακάν. Η διαφορά αυτή ενδεχομένως να ενισχυθεί αν
κάποιοι συντηρητικοί βουλευτές της αντιπολίτευσης δεν προσέλθουν στη Βουλή
προκειμένου να εκφράσουν την δυσαρέσκειά τους για τους στενούς δεσμούς που
διατηρεί η πρόεδρος του Κόμματος του Ορθού Δρόμου, Τανσού Τσιλέρ, με τους
Ισλαμιστές. Ο Ντεμίρ Μπερμπέρογλου, υποβάλλοντας χθες την παραίτησή του,
κάλεσε τους συναδέλφους του να προκαλέσουν την ανατροπή της Τσιλέρ, εναντίον
της οποίας εκκρεμούν κατηγορίες για διαφθορά.
Τη βεβαιότητά του ότι η κυβέρνηση θα εξασφαλίσει άνετα την ψήφο εμπιστοσύνης
που χρειάζεται προκειμένου να επιτελέσει το κυβερνητικό της έργο εξέφρασε χθες
και ο Ζέκι Τζακάν, ανώτατο στέλεχος του Κόμματος της Μητέρας Πατρίδας.
Ο Γιλμάζ έχει υποσχεθεί να λάβει δραστικά μέτρα εναντίον των Ισλαμιστών
καταργώντας τον έντονα θρησκευτικό χαρακτήρα του εκπαιδευτικού συστήματος,
πριν προχωρήσει στην προκήρυξη πρόωρων εκλογών τον επόμενο χρόνο.
«Αυτή η κυβέρνηση θα επιτελέσει χρήσιμο έργο αν καταφέρει να επουλώσει τα
τραύματα και να εξαφανίσει τη διχόνοια που επικρατεί σήμερα στην Τουρκία»,
δήλωσε στους δημοσιογράφους ο ανεξάρτητος συντηρητικός βουλευτής Εμρέ Γκιονενσάι.
Ο Γιλμάζ ασκεί έντονες πιέσεις για την πλήρη ένταξη της Τουρκίας στην
Ευρωπαϊκή Ένωση, αντίθετα με τους Ισλαμιστές των οποίων οι προσπάθειες να
προσεγγίσουν τα μουσουλμανικά κράτη του Ιράν και της Λιβύης είχαν προκαλέσει
την έντονη δυσαρέσκεια των Τούρκων υποστηρικτών του κοσμικού χαρακτήρα του
κράτους, καθώς και των Δυτικών Συμμάχων.













