[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΣΤΟ επίκεντρο των περί της Συμφωνίας της Μαδρίτης προβληματισμών βρέθηκε το
ζήτημα των 12 μιλίων ­ εάν, δηλαδή, με τη φράση «δέσμευση αποφυγής μονομερών
ενεργειών» νοείται η εγκατάλειψη του δικαιώματος επέκτασης των χωρικών υδάτων
ή όχι. Κι ας τόνισε ο Κώστας Σημίτης πως το θέμα δεν είναι ελληνοτουρκικό. Κι
ας επανέλαβε για πολλοστή φορά ο Θόδωρος Πάγκαλος πως μια επέκταση των χωρικών
υδάτων ούτως ή άλλως δεν μπορεί να είναι μια μονομερής ενέργεια ­ αλλά γίνεται
πάντα σε συνεννόηση με διεθνείς οργανισμούς και με τις χώρες που έχουν
ναυτιλιακά συμφέροντα στην περιοχή. (Εν προκειμένω, αυτό θα σήμαινε τη Ρωσία,
τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Τουρκία).

Επειδή, όμως, τα 12 μίλια οδεύουν ολοταχώς σε μια «φετιχοποίηση»
χαρακτηριστική για παραμέτρους των εθνικών μας θεμάτων, χρήσιμο θα ήταν να
θυμηθούμε ορισμένα πράγματα:

* Το δικαίωμα επέκτασης των χωρικών υδάτων παρέχεται από το νέο Δίκαιο της
Θάλασσας ­ το οποίο η Τουρκία δεν έχει υπογράψει.

*Στο μεγαλύτερο διάστημα των δεκαετιών που κράτησε η διαπραγμάτευση για το
Δίκαιο της Θάλασσας, η Ελλάδα υποστήριζε πως τα χωρικά ύδατα μιας χώρας πρέπει
να περιοριστούν στα… τρία μίλια! Και τούτο διότι ως ναυτική χώρα είχαμε
συμφέρον να υπάρχει όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ελευθερία στο καθεστώς ναυσιπλοΐας.

*Στη δεκαετία του ’70 η Ρωσία, όπως τώρα η Τουρκία, είχε πει πως εάν η Ελλάδα
επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα, αυτό θα ήταν για την ίδια casus belli.

*Η Ελλάδα δεν έχει κάνει πουθενά και ποτέ οριοθέτηση των χωρικών της υδάτων ­
ούτε στο Αιγαίο ούτε στο Ιόνιο ούτε στην Κρήτη.

*Ασχέτως αυτών που ορίζονται στο Δίκαιο της Θάλασσας, στο Αιγαίο έχουμε μια…
χαρακτηριστική πρωτοτυπία: στη μεν θάλασσα, τα χωρικά ύδατα, ισχύουν τώρα για
την Ελλάδα τα έξι μίλια ­ στον αέρα, όμως, ισχύουν τα 10 μίλια. Οπότε, μια
συμβατοποίηση πρέπει ούτως ή άλλως να επέλθει.

*Το θέμα των 12 μιλίων ουσιαστικά αφορά μονάχα ορισμένα νησιά στο Βόρειο
Αιγαίο ­ διότι στα υπόλοιπα η απόσταση είναι ούτως ή άλλως μικρότερη των τριών μιλίων.