ΑΥΤΟΙ

… ηγέτης της Βουλγαρίας Τοντόρ Ζίβκοφ δηλώνει ότι δεν έχει «κανένα λόγο για
να μετανιώσει» και πως είναι «υπερήφανος» για τα αποτελέσματα της
διακυβέρνησής του, στα απομνημονεύματά του, που θα κυκλοφορήσουν σε μερικές
ημέρες και ένα πρώτο απόσπασμά τους δημοσιεύθηκε χθες. Ο Ζίβκοφ, 85 ετών, που
διετέλεσε επί 35 χρόνια επικεφαλής του κομμουνιστικού κόμματος και του
βουλγαρικού κράτους πριν να καθαιρεθεί στις 10 Νοεμβρίου του 1989,
χαρακτηρίζει «καταστροφή» τη σημερινή οικονομική κρίση που πλήττει τη
Βουλγαρία, και η οποία είναι αποτέλεσμα της πολιτικής του Σοβιετικού
μεταρρυθμιστή Μιχαήλ Γκορμπατσόφ και των «Βουλγάρων θαυμαστών του που
προκάλεσαν το χάος στη Βουλγαρία». Ο ορθός δρόμος για τη Βουλγαρία είναι «ο
δρόμος του δημοκρατικού σοσιαλισμού βασισμένου σε μια οικονομία της αγοράς»,
σύμφωνα με τον Ζίβκοφ, που ζει από το 1990 υπό επιτήρηση στη βίλα της εγγονής
του στην Μοϊάνα, ένα πολυτελές προάστιο της Σόφιας. Το 1992 είχε καταδικαστεί
σε επτά χρόνια κάθειρξη για κατάχρηση κεφαλαίων προς όφελος της οικογένειας
και του περιβάλλοντός του, αλλά αθωώθηκε το 1996 από το ανώτατο δικαστήριο της Βουλγαρίας.

… σε νοσοκομείο του Μόσταρ ο εθνικιστής ηγέτης των Κροατών της Βοσνίας, Μάτε
Μπόμπαν. Ο Μπόμπαν πέθανε από καρδιακή ανεπάρκεια ύστερα από εγκεφαλική
αιμορραγία. Ο Μάτε Μπόμπαν ως ηγέτης των Κροατών της Βοσνίας ανακήρυξε τη
δημιουργία της Βοσνίας – Ερζεγοβίνης, τον Αύγουστο του 1993, οπότε και
σχημάτισε τοπική κυβέρνηση των Κροατών και οργάνωσε εκπαιδευτικό και
νομισματικό σύστημα. Ο Μπόμπαν είχε τεθεί στο περιθώριο ύστερα από πιέσεις των
ΗΠΑ, όταν δημιουργήθηκε η ομοσπονδία των Μουσουλμάνων και των Κροατών της
Βοσνίας, το 1994, χωρίς να απαγγελθούν εναντίον του κατηγορίες για εγκλήματα
πολέμου, παρά τις καταγγελίες των Σερβοβόσνιων.

… Αλέξιος υιοθέτησε αισθητά «σκληρότερη» στάση απέναντι στο Βατικανό, χωρίς
όμως ταυτόχρονα να αποκλείει τον διάλογο με τους Καθολικούς. Ο Αλέξιος πήρε
σαφή θέση ως προς την επαναφορά της Αυτοκρατορίας (μοναρχίας) στη Ρωσία,
τάχθηκε εναντίον της ταφής της σορού του Λένιν και της ανακήρυξης σε Άγιο του
τελευταίου Τσάρου Νικολάου του 2ου και επετέθη με δριμύτητα κατά της
δραστηριότητας του «προσηλυτισμού από αιρέσεις και ιεραποστόλους στη Ρωσία»,
που χαρακτήρισε ως ένα είδος «επέκτασης προς Ανατολάς», συγκρίσιμης με την
αντίστοιχη επέκταση του ΝΑΤΟ. Στον πολιτικό τομέα, ο Πατριάρχης Ρωσίας, για
πρώτη φορά ύστερα από αρκετά χρόνια, διαφώνησε ανοιχτά με τον πρόεδρο
Γιέλτσιν, που τάχθηκε πρόσφατα υπέρ της ταφής της σορού του Λένιν που
εκτίθεται στο Μαυσωλείο της Κόκκινης Πλατείας ­ μια πρωτοβουλία που έχει
προκαλέσει έντονη αντιπαράθεση με τους κομμουνιστές, που αποτελούν το
ισχυρότερο πολιτικό κόμμα της Ρωσίας.

… πανευτυχής και ανανεωμένος στο πλευρό της 27χρονης συντρόφου του, και
πρώην γραμματέως του, Νικολέτας Μαντοβάνι, έχασε το τελευταίο διάστημα 20
κιλά, ενώ στόχος του είναι να χάσει και άλλα τριάντα. Αιώνιο πρόβλημά του ήταν
άλλωστε η απώλεια βάρους. «Τι πειράζει;», απαντά ο Παβαρότι σε όσους τον
κατακρίνουν ότι είναι «χρηματομηχανή», «κανείς δεν δουλεύει για το τίποτα, αν
έχει ωραία φωνή και 4.000 θέατρα ανά τον κόσμο του το ζητούν». Οι αμοιβές του
Παβαρότι είναι μυθικές. Το ’96 από τη διεθνή περιοδεία του μαζί με τον Καρέρας
και τον Ντιμίνγκο εισέπραξε 16 δισ. λιρέτες (2,5 δισ. δρχ. περίπου), ενώ η
αμοιβή του για κάθε παράσταση σε ιδιωτικά λυρικά θέατρα κυμαίνεται από 100
μέχρι 200 εκατ. λιρέτες (15-30 εκατ. δρχ.). «Θα συνεχίζω να τραγουδώ μέχρι το
2001 και ίσως τότε θα μπορούσα και να αποσυρθώ», απαντά σε όσους τον ρωτούν να
προδιαγράψει το τέλος της καριέρας του.