30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ Πληγώνουν οι Γκουέρνικες

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στην Αλεξανδρούπολη.

ΖΕΙ: Στη μολυσμένη Αθήνα.

ΠΙΣΤΕΥΕΙ: Στον Λόγο.

ΑΠΟΦΕΥΓΕΙ: Τις καπνίστριες.

ΑΝΤΙΠΑΘΕΙ: Τις νομενκλατούρες.

ΛΑΤΡΕΥΕΙ: Την αυθεντικότητα.

Ο Μιχάλης Χαραλαμπίδης βρέθηκε, τις τελευταίες ημέρες, στο «στόχαστρο» της
Τουρκίας. Μέλος της 9μελούς Εκτελεστικής Επιτροπής του Διεθνούς Συμβουλίου της
Διεθνούς Ένωσης για τα Δικαιώματα και την Απελευθέρωση των Λαών, μη
κυβερνητικής οργάνωσης για τα ανθρώπινα δικαιώματα αναγνωρισμένης από τον ΟΗΕ,
πρώην μέλος του Ε.Γ. του ΠΑΣΟΚ και νυν μέλος της Κ.Ε. του ΠΑΣΟΚ, υπερασπίζεται
τον αγώνα του κουρδικού λαού. Πιστεύει ότι μπορούσε καλύτερα η Ελλάδα να
αντιμετωπίσει την κρίση στα Ίμια. Και υποστηρίζει ότι ο κ. Κώστας Σημίτης
είναι «δυστυχώς, ψευτοεκσυγχρονιστικός, τηλεοπτικός μεταμορφισμός του παλιού».

ΕΡ.: Στόχος των Τούρκων;

ΑΠ.: Από τις 19 Μαΐου του 1919 ­ Από τον Φεβρουάριο του 1986 (ομιλία
μου στον ΟΗΕ για το Κουρδικό).

ΕΡ.: Πώς;

ΑΠ.: Ένα πουλί μού είπε ότι έψαχναν τον τρόπο.

ΕΡ.: Φοβάσθε;

ΑΠ.: Θάνατον πατήσας.

ΕΡ.: Τι θα κάνετε;

ΑΠ.: Η Ιστορία συνεχίζεται στο νέο Σκοπευτήριο της Καισαριανής.

ΕΡ.: Η ανταπόκριση της Πολιτείας;

ΑΠ.: Στη «νέα εποχή» αινιγματική άφωνη μικροψυχία.

ΕΡ.: Αλληλεγγύη στους Κούρδους;

ΑΠ.: Το Βιετνάμ (του Κλίντον), η Χιλή, η Νικαράγουα του σήμερα, των
συμμαθητών του Ρουβά, είναι το Κουρδιστάν.

ΕΡ.: Γιατί;

ΑΠ.: Για να ανήκει η Ελλάδα στους Έλληνες, πρέπει η Ανατολία να ανήκει
στους λαούς της.

ΕΡ.: Ορισμένοι λένε για «κουρδική τρομοκρατία»…

ΑΠ.: Μεταψυχροπολεμικό απελευθερωτικό κίνημα των Καρδούχων του Ξενοφώντα.

ΕΡ.: Είστε κατά του τουρκικού λαού;

ΑΠ.: Από τους λίγους σήμερα ανά τον κόσμο σχεδιαστές της αληθινής
απελευθέρωσής του.

ΕΡ.: Τότε;

ΑΠ.: Στην Αγία Σοφία ο Χριστός, στο Μπλε Τζαμί ο Αλλάχ.

ΕΡ.: Θα ταξιδεύατε στην Τουρκία;

ΑΠ.: Όχι. Πληγώνουν οι πολλές Γκουέρνικες.

ΕΡ.: Μορατόριουμ;

ΑΠ.: Η Ελλάδα ενεργητικός, ηθικός αντίπαλος του τουρκικού ρατσισμού,
όπως η Σουηδία του Όλαφ Πάλμε.

ΕΡ.: Λύνεται το Κυπριακό;

ΑΠ.: Αν ο Ρίτσαρντ (Χόλμπρουκ) αποκαταστήσει πλήρως το ψυχροπολεμικό
αδίκημα του Χένρι.

ΕΡ.: Δεν μπορεί να υπάρξει ελληνοτουρκική φιλία;

ΑΠ.: Ο Τούρκος φίλος γονιμοποιείται, ήδη, στα κουρδικά βουνά και όχι
στα ρατσιστικά βραβεία της ντροπής.

ΕΡ.: Ίμια;

ΑΠ.: Η αποκάλυψη της μεταπολιτευτικής προχειρότητας και της ανεπάρκειας
των διαδόχων.

ΕΡ.: Μπορούσε να αντιδράσει διαφορετικά η Ελλάδα;

ΑΠ.: Συνεμορφώθη. Να αντιδράσει με χίλιους έξυπνους πολιτικούς τρόπους.

ΕΡ.: Κίνδυνος πολέμου;

ΑΠ.: Σκυλί που γαυγίζει μην το φοβάσαι (τουρκική παροιμία).

ΕΡ.: Τα «6» και τα «12» μίλια στο Αιγαίο;

ΑΠ.: Ιωνίαν γη εδώσαμεν. 12 οι θεοί, 12 οι Απόστολοι, 12 τα μίλια.

ΕΡ.: Σκόπια;

ΑΠ.: Ζαΐρ του Μομπούτου ή Ελβετία.

ΕΡ.: Το όνομα;

ΑΠ.: Δημοκρατία της Κεντρικής Βαλκανικής. Το πρόπλασμα της βαλκανικής συνεννόησης.

ΕΡ.: Ανδρέας Παπανδρέου;

ΑΠ.: Το μεγάλο μου τραύμα.

ΕΡ.: Κώστας Σημίτης;

ΑΠ.: Δυστυχώς ψευτοεκσυγχρονιστικός, τηλεοπτικός μεταμορφισμός του παλιού.

ΕΡ.: Φιλοδοξία σας;

ΑΠ.: Πολυκεντρική Ελλάδα, όμορφη Αθήνα, ισπανοποίηση της Τουρκίας.

ΕΡ.: Θα θέλατε να ‘στε βουλευτής;

ΑΠ.: Τώρα, οι ιστορικοί και πολιτικοί χρόνοι έλεγαν ναι. Η ευθύνη;

ΕΡ.: Υπουργός;

ΑΠ.: Η αβάσταχτη νεοελληνική «πολιτική» ελαφρότητα του «κυβερνάν».

ΕΡ.: Πού οδηγείται η Κεντροαριστερά;

ΑΠ.: Στον αέρα ή στις καρέκλες φλύαρων ημιμαθών ροζ συνειδήσεων.

ΕΡ.: Ο… σοσιαλιστής;

ΑΠ.: Είμαι ό,τι ήμουν, ό,τι είμαι κι ό,τι τραγουδώ…