Αργοναύτης με το πιάνο μου

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Λαντζόι Ηλείας

ΑΓΑΠΗΣΕ: Ό,τι του ταίριαζε.

ΔΕΝ ΑΝΕΧΕΤΑΙ: Την αλαζονεία της κάθε εξουσίας και την έπαρση των ανικάνων.

ΠΡΟΤΕΡΗΜΑ: Η ευθύτητα και το ήθος.

ΕΛΑΤΤΩΜΑ: Καθυστερημένος πάντα στα ραντεβού του.

ΑΚΟΥΕΙ: Πολλή μουσική. Αγαπά ιδιαίτερα τον Βέρντι, τον Μότσαρτ και τους
Έλληνες συνθέτες.

ΕΛΠΙΖΕΙ: Στην αυτογνωσία των Νεοελλήνων, για να ξεπεραστεί η ελαφρότητα
της εποχής.

ΘΑ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΣΥΝΑΝΤΗΘΕΙ: Με όλους, εκτός από αυτούς που βαριούνται να
μιλάνε για μουσική και μουσικούς…

ΕΚΤΙΜΑ: Το επίπεδο καλλιέργειας των ανθρώπων.

Προτιμά το Διεθνές Φεστιβάλ Πάτρας, γιατί, όπως υποστηρίζει, «υπάρχουν οι
προϋποθέσεις και το κατάλληλο κοινό». Ο Ηλίας Ανδριόπουλος χαρακτηρίζει
ευχάριστο γεγονός τα πολλά φεστιβάλ του καλοκαιριού. Ο ίδιος πιστεύει ότι η
τεχνολογία συνυπάρχει στη σύγχρονη τέχνη και υποστηρίζει ότι ο «πολιτισμός
είναι ένα παιχνίδι ψυχής και νου».

ΕΡ.: Καλλιτεχνικός διευθυντής σ’ ένα διεθνές φεστιβάλ της περιφέρειας;

ΑΠ.: Ναι, το προτιμώ, γιατί υπάρχει πλήρης στήριξη από το ΥΠΠΟ, τον Δήμο και
πρόθυμο προσωπικό.

ΕΡ.: Γιατί στην Πάτρα;

ΑΠ.: Γιατί υπάρχουν οι προϋποθέσεις και το κατάλληλο κοινό.

ΕΡ.: Πώς οραματίζεσθε το Φεστιβάλ Πάτρας;

ΑΠ.: Αναγνωρίσιμο μέσα από τη διαφορετικότητά του.

ΕΡ.: Συμφωνείτε ότι έχει γεμίσει η Ελλάδα με καλοκαιρινά φεστιβάλ;

ΑΠ.: Ευχάριστο, αν και τα περισσότερα είναι φεστιβάλ «Καλλιτεχνικών Γραφείων».

ΕΡ.: Πώς εξηγείται αυτό;

ΑΠ.: Το καλοκαίρι διαρκεί πολύ…

ΕΡ.: Το πρόγραμμά σας πού απευθύνεται;

ΑΠ.: Σε καλλιεργημένους ανθρώπους όλων των κοινωνικών τάξεων.

ΕΡ.: Ο καλλιτεχνικός διευθυντής είναι δημιουργός;

ΑΠ.: Αναμφισβήτητα είναι η πνοή και η κινητήρια δύναμη του θεσμού.

ΕΡ.: Για να θεωρηθεί πετυχημένο ένα φεστιβάλ πρέπει να εκπληρώσει…

ΑΠ.: Τους στόχους και τα οράματά του.

ΕΡ.: Μετακλήσεις συγκροτημάτων ή παραγωγές;

ΑΠ.: Και τα δύο, αρκεί να ξέρει κανείς γιατί το κάνει.

ΕΡ.: Η μουσική γνωρίζει σύνορα;

ΑΠ.: Όχι. Είναι γλώσσα αισθητικής συνεννόησης των ανθρώπων.

ΕΡ.: Η τεχνολογία συναντά την τέχνη;

ΑΠ.: Στον αιώνα μας θα έλεγα ότι συνυπάρχει, αλλά μερικές φορές προηγείται εις
βάρος της.

ΕΡ.: Προσανατολισμοί;

ΑΠ.: Ο έρωτας, το Αρχιπέλαγος, ο Ελύτης.

ΕΡ.: Σπίτια χαμηλά;

ΑΠ.: Λαϊκά προάστια. Εικόνες περασμένες, μνήμες και ευαισθησίες κοντινών
εποχών, που τις συντηρούν τα τραγούδια.

ΕΡ.: Τρεις του Σεπτέμβρη;

ΑΠ.: Ο Μακρυγιάννης, η Ελλάδα και ο Σεφέρης.

ΕΡ.: Βαλκανικό Φόρουμ Μουσικής στην Πάτρα;

ΑΠ.: Συνάντηση διαπρεπών συνθετών – μουσικολόγων από όλα τα Βαλκάνια, που
επιμελείται ο Βασίλης Ριζιώτης.

ΕΡ.: Κλειστά εργοστάσια και πολιτισμός;

ΑΠ.: Ο πολιτισμός είναι ένα παιχνίδι ψυχής και νου. Όμως αυτό προϋποθέτει
εργασία και ελεύθερο χρόνο.

ΕΡ.: Ο άνθρωπος στον οποίο χρωστάτε πολλά;

ΑΠ.: Δεν είναι ένας, είναι αρκετοί.

ΕΡ.: Μία φράση που θυμόσαστε πάντα;.

ΑΠ.: «Δεν θέλω τίποτε άλλο παρά να μιλήσω απλά, να μου δοθεί ετούτη η
χάρη.Γιατί και το τραγούδι το φορτώσαμε με τόσες μουσικές που σιγά σιγά βουλιάζει».

Γ. Σεφέρης

ΕΡ.: Λαντζόι Ηλείας;

ΑΠ.: Πεύκα και πλατάνια.

ΕΡ.: Σκαφιδιά Ηλείας;

ΑΠ.: Η θάλασσα, το Ιόνιο.

ΕΡ.: Κορυφαία στιγμή ενός δημιουργού;

ΑΠ.: Η στιγμή της σύλληψης μιας μουσικής.

ΕΡ.: Μίκης Θεοδωράκης – Μάνος Χατζιδάκις;

ΑΠ.: Τα πρόσωπα του πολιτισμού.

ΕΡ.: Η τέχνη είναι κοινό αγαθό;

ΑΠ.: Είναι, αρκεί να ξέρει κανείς να την προσεγγίζει.

ΕΡ.: Και μετά το Φεστιβάλ της Πάτρας;

ΑΠ.: Θα ταξιδέψω για να τελειώσω τους «Αργοναύτες», συντροφιά με το πιάνο μου.

ΕΡ.: Συναυλίες που θυμόσαστε;

ΑΠ.: Λυκαβηττός – Αύγουστος 1978, Ηρώδειο – Σεπτέμβρης 1994.

ΕΡ.: Μουσικά Σύνολα;

ΑΠ.: Ανεκμετάλλευτος πλούτος που προσπαθεί να ανθήσει στο άγονο έδαφος της ΕΡΤ.

ΕΡ.: Ελλάδα είναι;

ΑΠ.: Ό,τι μας ταλαιπωρεί και μας πληγώνει.

ΕΡ.: Τι μας σώνει απ’ αυτό;

ΑΠ.: Το πείσμα και τα όνειρά μας.

ΕΡ.: Η επίσημη έναρξη του Φεστιβάλ Πάτρας με Θεοδωράκη – Σεφέρη;

ΑΠ.: Ένα Δοξαστικό της Ελληνικής Μουσικής και Ποίησης.