ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Η λογική των βιομηχάνων

Το τέλος. Ένας μεσόκοπος εργαζόμενος της Ρενώ δεν μπορεί να πιστέψει ότι το εργοστάσιο κλείνει οριστικά

Την πρώτη μεγάλη ήττα της κυβέρνησης Ζοσπέν αποτελεί το οριστικό κλείσιμο του
εργοστασίου της Ρενώ στο Βέλγιο. Οι εγγραφές στον όμιλο «Απογοητευμένοι από
τον Ζοσπενισμό» άρχισαν.

Ο Λιονέλ Ζοσπέν υποστηρίζει ότι τήρησε την υπόσχεσή του. Είχε δεσμευτεί ότι αν
εκλεγεί πρωθυπουργός θα επανεξετάσει τον φάκελο της Ρενώ ­ και το έκανε. Κάτω
από την πίεση της σοσιαλιστικής κυβέρνησης, η διοίκηση του εργοστασίου στο
Βιλβόρντ του Βελγίου ζήτησε από μια «ανεξάρτητη εμπειρογνώμονα» να ερευνήσει
αν το εργοστάσιο μπορεί να παραμείνει ανοικτό και ανταγωνιστικό. Ύστερα από
διαβουλεύσεις που κράτησαν είκοσι ημέρες, η Ντανιέλ Καϊζεργκρύμπερ εξέδωσε το
περασμένο Σάββατο το πόρισμά της: άλλη λύση από το κλείσιμο δεν υπάρχει. Το
εργοστάσιο είναι μικρό, η επέκτασή του δύσκολη, το εργατικό κόστος υψηλό. Ο
πρόεδρος της επιχείρησης Λουί Σβάιτσερ ­ ένα από τα «αριστερά» αφεντικά της
Γαλλίας ­ είχε δίκιο.

Η Γαλλίδα εμπειρογνώμων είναι ανένδοτη. Η περίφημη μείωση του χρόνου εργασίας,
στην οποία οι Γάλλοι σοσιαλιστές έχουν στηρίξει το πρόγραμμά τους κατά της
ανεργίας, δεν μπορεί να λειτουργήσει στην περίπτωση της Ρενώ. Για να αποτρέψει
ένα τέτοιο μέτρο την απώλεια θέσεων εργασίας, λέει η Καϊζεργκρύμπερ στη
«Λιμπερασιόν», πρέπει να συνοδεύεται από υποχωρήσεις των εργαζομένων,
μεγαλύτερη ελαστικότητα και ριζική αναδιοργάνωση της εργασίας. Η ελαστικότητα,
όμως, έχει δοκιμαστεί στη Βιλβόρντ με την καθιέρωση ημερών εννέα ωρών και
εβδομάδων τεσσάρων ή πέντε ημερών. Το πείραμα απέτυχε. Για να είναι
ανταγωνιστικές, οι σύγχρονες αυτοκινητοβιομηχανίες πρέπει να δουλεύουν 24 ώρες
το 24ωρο, μερικές φορές και τα Σάββατα. Κάτι τέτοιο στη Ρενώ ήταν αδύνατο.
Αυτό δεν την απαλλάσσει όμως από τις ευθύνες της: όλοι οι μισθωτοί πρέπει να
πάρουν τη νόμιμη αποζημίωση, ενώ ένα σύστημα πρόωρης συνταξιοδότησης πρέπει να
θεσπιστεί για όσο το δυνατόν περισσοτέρους.

Αυτό είναι όλο; Μια έκθεση, όσο τεκμηριωμένη κι αν είναι, μπορεί να οδηγεί
τελεσίδικα 3.000 εργαζομένους στον δρόμο; Και οι προεκλογικές εξαγγελίες; Και
η παρουσία του Λιονέλ Ζοσπέν τον περασμένο Μάρτιο στη διαδήλωση που έγινε στις
Βρυξέλλες κατά του κλεισίματος του εργοστασίου; Και οι μεγαλόστομες
διακηρύξεις ότι θα «απαιτηθεί» η εξεύρεση μιας εναλλακτικής λύσης; Τόσο εύκολα
έδωσε η πολιτική λογική τη θέση της στη λογική των βιομηχάνων;

Ο Γάλλος πρωθυπουργός απαντά ότι η βιομηχανική αξιοποίηση του χώρου που
εγκαταλείπει η Ρενώ θα επιτρέψει τουλάχιστον να σωθούν 400 θέσεις εργασίας.
Και ότι το κοινωνικό πρόγραμμα που συζητείται αυτές τις ημέρες στις Βρυξέλλες
θα δώσει νέες διεξόδους. Όμως τα βελγικά συνδικάτα δεν πείθονται και απειλούν
με νέες κινητοποιήσεις. Είναι προς το συμφέρον του Λιονέλ Ζοσπέν να τις
ενθαρρύνει και να τις ενισχύσει. Ο αγώνας τους, άλλωστε, έχει κοινό στόχο: να
αποδείξουν στην πράξη ότι η κοινωνική Ευρώπη δεν είναι μύθος. Να αφαιρέσουν
επιχειρήματα από τον Λεπέν, τον Χάιντερ και τους άλλους εχθρούς της δημοκρατίας.