6 τομές για την απασχόληση

![]() |
|
Κοινωνικός διάλογος για την απασχόληση. Στο τραπέζι εκπρόσωποι όλων των |
Νέο μοντέλο εργασίας με ρύθμιση του πλαισίου υπολογισμού του συνολικού χρόνου
εργασίας, μείωση των ωρών εργασίας με σύμφωνη γνώμη εργοδοτών-εργαζομένων,
αλλαγές στη μερική απασχόληση και επέκτασή της στο Δημόσιο, αλλά και φρένο
στην απασχόληση μεγαλοσυνταξιούχων, προωθεί η κυβέρνηση.
Οι κυβερνητικές προτάσεις για την απασχόληση (ρύθμιση μορφών εργασίας
και κοινωνικής προστασίας προς το 2000») παρουσιάστηκαν χθες στους κοινωνικούς
φορείς κατά τη διάρκεια του διαλόγου για την απασχόληση.
Τα εργατικά συνδικάτα (ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ) διατύπωσαν διαφωνίες για τις προτάσεις που
αφορούν τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας αλλά και την επέκταση της μερικής
απασχόλησης στο Δημόσιο, ενώ ο ΣΕΒ (βιομήχανοι) διαφωνεί με την κατάργηση των
υπερωριών στον ιδιωτικό τομέα.
ΑΝΕΡΓΟΙ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΙ
Οι κυβερνητικές προτάσεις για την απασχόληση είναι οι εξής:
1. Μέτρα προστασίας και αύξησης της απασχόλησης ευπαθών κοινωνικών
ομάδων. Αφορά νέους και νέες κάτω των 29 ετών και μακροχρόνια ανέργους άνω των
50-55 ετών, καθώς και ομάδες ανέργων που προκύπτουν από ομαδικές απολύσεις.
2. Απασχόληση συνταξιούχων. Προτείνεται η μείωση της σύνταξης στην
απασχόληση συνταξιούχων υπό όρους. Για άμεση λύση εντός του 1997 προτείνεται ο
καθορισμός των όρων βάσει των οποίων θα εξασφαλίζεται η συμμετοχή των
συνταξιούχων στην αγορά εργασίας. Σε άλλο σημείο της σχετικής πρότασης (που
όμως έχει σχέση με το ασφαλιστικό) προτείνεται μελέτη δομικών παρεμβάσεων στον
τρόπο μετάβασης από την πλήρη απασχόληση στη συνταξιοδότηση με καθιέρωση
δεκαετίας συνταξιοδότησης αντί ορίων ηλικίας, εξατομίκευση χρόνου
συνταξιοδότησης κ.ά.
Οι προτάσεις αυτές πάντως δεν απασχολούν τώρα τον διάλογο και στοχεύουν αφού
μελετηθούν στην καθιέρωση αντικινήτρων για την απασχόληση συνταξιούχων.
3. Χρόνος εργασίας. Προτείνεται να συζητηθούν όλες οι παράμετροι που θα
διέπουν τους νέους κανόνες ρύθμισης του συνολικού χρόνου εργασίας σε εννεάμηνη
ή ετήσια βάση, σε συνδυασμό με τη σταδιακή μείωση με στόχο την κατάργηση της
υπερεργασίας και τον δραστικό περιορισμό των υπερωριών.
Επίσης προτείνεται να συζητηθούν οι όροι και οι προϋποθέσεις για τη σταδιακή
μείωση του εβδομαδιαίου, μηνιαίου και ετήσιου χρόνου εργασίας είτε με τη
σύμφωνη γνώμη εργαζομένων-εργοδοτών σε επιχειρησιακό ή κλαδικό επίπεδο είτε
στο πλαίσιο μιας γενικότερης ρύθμισης, που θα αφορά τουλάχιστον όλες τις χώρες
της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
ΤΟ «ΠΑΡΤ ΤΑΪΜ»
4. Μερική απασχόληση. Προτείνονται τα εξής:
* Καθορισμός μεγίστου ποσοστού, μερικώς απασχολούμενων στον δημόσιο και
ιδιωτικό τομέα, αναλογικά με το επίπεδο της απασχόλησης και ιδιαίτερα για τις
μεγάλες επιχειρήσεις.
* Καθορισμός όρων, προϋποθέσεων και κινήτρων μετατροπής μιας θέσης μερικής
απασχόλησης σε θέση πλήρους απασχόλησης.
* Καθορισμός όρων, προϋποθέσεων επέκτασης του μέτρου σε ειδικές εποχικές και
ειδικές θέσεις εργασίας στο Δημόσιο-ΝΠΔΔ-ΟΤΑ.
* Εξέταση όρων και προϋποθέσεων συνταξιοδότησης των μακροχρονίως μερικώς απασχολουμένων.
* Εξέταση των μέτρων επιδότησης ανεργίας, σε περίπτωση απόλυσης, των μερικώς απασχολουμένων.
5. Μέτρα προστασίας εργαζομένων σε μορφές εργασίας εκτός της τυπικής
εξαρτημένης μισθωτής εργασίας (π.χ. τηλεργασία, φασόν κ.ά.).
6. Τοπικά Σύμφωνα Απασχόλησης (ΤΣΑ). Τα ΤΣΑ προτείνεται να
δημιουργούνται σε τοπικό επίπεδο, σε εθελοντική βάση και στην ουσία μπορούν να
αποτελέσουν αποκεντρωμένους μηχανισμούς διατήρησης θέσεων εργασίας που
κινδυνεύουν να χαθούν και δημιουργίας νέων θέσεων εργασίας.
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΓΣΕΕ
Κατά τη χθεσινή συνεδρίαση της γραμματείας κοινωνικού διαλόγου για την
απασχόληση η ΓΣΕΕ υπέβαλε σειρά προτάσεων οι οποίες συνοψίζονται στα εξής:
* Τη μείωση του χρόνου εργασίας σε 35 ώρες την εβδομάδα με διατήρηση των
αποδοχών με στόχο τη σημαντική αύξηση της απασχόλησης και μείωση της ανεργίας.
Το μέτρο αυτό είναι σε θέση να δημιουργήσει 150.000 νέες θέσεις εργασίας, θα
πρέπει να συνοδεύεται από την κατάργηση της υπερεργασίας και τη δραστική
μείωση των υπερωριών.
* Τη δημιουργία πλαισίου συμπληρωματικής λειτουργίας μερικής και προσωρινής
απασχόλησης, που να αποτρέπει την επιβολή της έννοιας της πλήρους και σταθερής απασχόλησης.
* Την προστασία των απασχολούμενων σε «άτυπες» μορφές απασχόλησης, που
στερούνται κοινωνικής προστασίας μέσα από την επέκταση της εργατικής και
ασφαλιστικής νομοθεσίας και σε κατηγορίες εργαζομένων που συγκεντρώνουν τα
σύγχρονα χαρακτηριστικά της εξαρτημένης εργασίας (φασόν, τηλεργασία, συμβάσεις έργου).
* Διατήρηση της έννοιας και του περιεχομένου των ελεύθερων συλλογικών
διαπραγματεύσεων και εφαρμογή του θεσμού και στον χώρο της δημόσιας διοίκησης.
* Ενίσχυση των κρατικών μηχανισμών ελέγχου της εφαρμογής της εργατικής και
ασφαλιστικής νομοθεσίας.














