Είναι… τελικός!

ΙΣΠΑΝΙΑ

Η ΩΡΑ της αλήθειας αύριο για την εθνική μας ομάδα, που κοντράρεται με τη
Λιθουανία στο ντέρμπι του ομίλου της, σε ματς που αν το δει κάποιος με
προοπτική ίσως διακρίνει το χρώμα ενός μεταλλίου ή έστω μιας θέσης στην
τετράδα αυτού του 30ού Ευρωμπάσκετ. Ελλάδα – Λιθουανία λοιπόν στο παιχνίδι που
για μας είναι σαν… τελικός, αφού με νίκη θα είμαστε πολύ κοντά στην
κατάκτηση της πρώτης θέσης του γκρουπ, πράγμα που σημαίνει ότι στον νοκ άουτ
προημιτελικό θα αποφύγουμε τις τρεις πρώτες ομάδες του άλλου γκρουπ, που εκτός
συνταρακτικού απροόπτου θα είναι η Γιουγκοσλαβία, η Ιταλία και η Ισπανία. Η
Λιθουανία δεν είναι αυτή που γνωρίζαμε τα τελευταία χρόνια, αφού λείπουν όλοι
οι παλαιοί αστέρες (Σαμπόνις, Μαρτσουλιόνις), αλλά μήπως είναι λίγοι ο
Καρνισόβας ή ο Εϊνίκις. «Κάθε άλλο. Μπορεί να λείπουν οι παλιοσειρές αλλά τα
νέα παιδιά είναι διψασμένα για διάκριση και αυτό θα τους κάνει να παίξουν με
μεγαλύτερο πάθος», λέει ο Κώστας Παταβούκας, που γνωρίζει καλά, βιώνοντας και
τους νεαρούς συμπαίκτες του, τι θα πει πάθος για διάκριση.

Ο Νίκος Σταυρόπουλος έχει ήδη κασέτες από τους αγώνες των Λιθουανών στην πρώτη
φάση και είναι ηλίου φαεινότερον ότι το βάρος θα πέσει πάνω στον Αρτούρας
Καρνισόβας (πιθανότατα θα τον αναλάβει ο Γιώργος Σιγάλας, με τον οποίο πάντως
δύσκολα θα είναι συμπαίκτες του χρόνου) αλλά και στον Γκιντάρας Εϊνίκις. «Η
Εθνική σας με ξάφνιασε και ιδιαίτερα στο ματς με τη Ρωσία ειλικρινά δεν
περίμενα ότι θα κερδίζατε. Το σίγουρο είναι ότι θα γίνει ένα μεγάλο ματς που
θα ενθουσιάσει τον κόσμο. Ελπίζω να έχει και ευτυχή κατάληξη για την ομάδα
μου», είπε ο Αρτούρας Καρνισόβας, που θεωρεί αυτό το ντέρμπι ψυχολογικό
ντοπάρισμα. Έξι φορές έχουμε συναντηθεί με τη Λιθουανία και έχουμε δύο νίκες,
σε φιλικούς αγώνες. Μία στον Πειραιά, στο Ακρόπολις (83-81, στις 9/6/1992) και
μία σε τουρνουά στο Βερολίνο (77-57, στις 30/6/1996).

Στους δύο αγώνες που έχουμε βρεθεί αντίπαλοι σε επίσημη διοργάνωση έχουμε
συντριβεί, στο Ευρωμπάσκετ της Αθήνας το 1995 (73-89) και στην Ολυμπιάδα της
Ατλάντα το 1996 (66-99). Ακόμη έχουμε και δύο φιλικές ήττες, σε τουρνουά της
Λιόν το 1995 (80-84) και σε φιλικό αγώνα στο Σικάγο (83-85) παραμονές της
Ολυμπιάδας του 1996.