ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Τα μάτια του αββά Πιερ

Αμπέ Πιερ. Ακμαίος και δυναμικός κι ας έχει κλείσει τα 84 χρόνια του (το σκίτσο από τους «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς»)

Επειδή δηλαδή ο Αμπέ Πιερ έσφαλε στην υπόθεση Γκαρωντύ, θα πάψουμε να ακούμε
τον ήπιο όσο και ανατρεπτικό του λόγο;

ΓΙΑ ΤΟΝ τρομερό παπά, που στα 84 χρόνια του εξακολουθεί να υπερασπίζεται τα
δικαιώματα των μεταναστών και να ταξιδεύει σ’ όλο τον κόσμο για λογαριασμό της
οργάνωσής του Emmaus, ο σύγχρονος κόσμος είναι καταδικασμένος σε τρεις
πραγματικότητες. Η αυξανόμενη δύναμη των μέσων ενημέρωσης και η διάδοση των
ταξιδιών στερούν από τους πολιτισμένους ανθρώπους τη δυνατότητα να λένε «δεν
ξέραμε» όταν πρέπει να αντιδράσουν σε μια σοβαρή κρίση. Οι ανεπτυγμένες χώρες
δεν μπορούν πλέον να αποφύγουν την υποχρέωση να κατανέμουν πιο ισότιμα τον
πλούτο για την αντιμετώπιση της ανεργίας, μειώνοντας πρώτα απ’ όλα τις ώρες
εργασίας. Και οι κοινωνίες αντιμετωπίζουν όλο και πιο έντονα το πρόβλημα του
ελεύθερου χρόνου.

Ο Γάλλος αββάς άφησε πια πίσω του την υπόθεση Γκαρωντύ και την ατυχή επιστολή
που είχε στείλει στον συγγραφέα σχετικά με τον αριθμό των Εβραίων που
δολοφονήθηκαν από τους ναζί. Κρυβόταν για καιρό, δέχθηκε επιθέσεις από τον
Τύπο, έχασε πολλούς από τους φίλους του. Μα τιμωρήθηκε αρκετά, καιρός πια να
επανέλθει σε γνώριμους τόπους. «Όταν δεν έχεις μέλλον, ελπίδα, δουλειά, όταν
είσαι υποχρεωμένος να ζεις με τους γονείς σου και σε περικυκλώνει το τσιμέντο,
οδηγείσαι εύκολα στην τρέλα», λέει στους «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς», σχολιάζοντας την
περυσινή πυρπόληση ενός αστέγου από ομάδα νεαρών. Δεν αρκείται όμως στα λόγια.
Για να αντιμετωπίσει τη νεανική εγκληματικότητα στα προάστια των μεγάλων
πόλεων, οργανώνει θεατρικές παραστάσεις, αθλητικές εκδηλώσεις και αποστολές
παιδιών σε διάφορες χώρες της Ευρώπης ώστε να διευρύνουν τις εικόνες τους και
να επικοινωνούν με συνομηλίκους τους.

Όλα καλά, αλλά με τόση φτώχεια που έχει δει πώς μπορεί να πιστεύει ακόμη στον
Θεό; «Έχουμε δύο μάτια», απαντά. «Πρέπει να έχουμε το κουράγιο να έχουμε το
ένα ανοιχτό στα ανθρώπινα εγκλήματα και τις φυσικές καταστροφές. Πρέπει όμως
ταυτόχρονα να είμαστε τίμιοι και να έχουμε το άλλο μάτι ανοιχτό στα θαύματα
του κόσμου: το χαμόγελο ενός μωρού, τη χαρά ενός νέου ζευγαριού, τα αστέρια,
τους παγετώνες και τα δάση». Ο αββάς μεγάλωσε στη Λυών και θυμάται ακόμη
εκείνη τη νύχτα που έσβησαν όλες οι λάμπες γκαζιού της πόλης και αντίκρυσε για
πρώτη φορά, σε ηλικία οκτώ ετών, την ομορφιά των αστεριών.

Για την κυβέρνηση Ζοσπέν, ο αββάς δεν έχει ψευδαισθήσεις. «Όποιος κι αν είναι
στα πράγματα, τα προβλήματα είναι τα ίδια και πρέπει να ληφθούν δυσάρεστες
αποφάσεις. Η Γαλλία ανήκει στις χώρες που έχουν ανθήσει τα εκατό τελευταία
χρόνια, αφήνοντας ταυτόχρονα ένα μεγάλο αριθμό ανθρώπων στο περιθώριο». Γι’
αυτούς πρέπει να αγωνιστούμε, γράφει στο νέο του βιβλίο «Απομνημονεύματα ενός
Πιστού». Το μήνυμα που στέλνει ο αββάς είναι πάντα το ίδιο: «Ειρήνη θα βρεις
μόνο εάν υπηρετείς πρώτα απ’ όλα τους φτωχούς».