3η ΚΑΡΤΑ Η βαθμολογία στα σκουπίδια

ΤΕΛΙΚΑ οι παρατηρητές διαιτησίας είναι υπαρκτά πρόσωπα ή φαντάσματα; Οι
εκθέσεις τους, μικρές και μεγάλες, είναι ορατές διά γυμνού οφθαλμού, κινούνται
στη σφαίρα των φαντασιώσεων ή γράφονται με μελάνι, που ύστερα από κάποιο
διάστημα σβήνει;

Κάθε χρόνο δαπανώνται δεκάδες εκατομμυρίων για τα έξοδα και την αποζημίωση των
παρατηρητών, αλλά οι εκθέσεις τους, είτε κατά τη διαδρομή του πρωταθλήματος
είτε συγκεντρωτικά στο τέλος, δεν λαμβάνονται υπ’ όψιν. Γιατί λοιπόν υπάρχουν
οι παρατηρητές και γιατί δαπανώνται τόσα λεφτά για μια βαθμολογία, που οι
υπεύθυνοι την πετάνε στα σκουπίδια;

Ο Κανονισμός Διαιτησίας ορίζει ότι οι πέντε τελευταίοι διαιτητές του πίνακα Α’
Εθνικής, οι οκτώ της Β’ και οι δέκα της Γ’ φεύγουν από τον κλάδο, αν η ηλικία
τους δεν επιτρέπει τον υποβιβασμό στην αμέσως κατώτερη κατηγορία. Πέρυσι
εφαρμόστηκε ο Κανονισμός, ενώ εφέτος οι επιθυμίες των διοικούντων την ΕΠΟ και
την ΕΠΑΕ είναι πάνω απ’ όλα.

Λέγεται ότι στη Γενική Συνέλευση (12-13 Ιουλίου στα Χανιά) θα φέρουν θέμα για
διάσωση των τελευταίων διαιτητών των πινάκων. Αμφισβητούν όχι μόνο την
εγκυρότητα της βαθμολογίας, αλλά τους ίδιους τούς παρατηρητές.

Υπάρχει και η πρόταση της Επιτροπής Διαιτησίας για αύξηση του ορίου ηλικίας
των διαιτητών Α’ Εθνικής πάνω από τα 45 χρόνια. Πρόταση που χαρακτηρίζεται
φωτογραφική, αφού ευνοεί μόνο δύο διαιτητές, τον Βαρούχα και τον Ζαχαριάδη.
Καλοί και άξιοι αυτοί οι διαιτητές, αλλά ο κύκλος όλων κάποτε κλείνει. Παλιά
είχε γίνει κάτι παρόμοιο και για τον Τιμολέοντα Λάτσιο, ενώ πολλοί άλλοι
ικανοί διαιτητές υποχρεώθηκαν να εγκαταλείψουν την ενεργό δράση λόγω ορίου ηλικίας.

Με τέτοια τερτίπια η διαιτησία και το ποδόσφαιρο δεν θα σπάσουν τις αλυσίδες.