[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΟΙ ΑΛΛΑΓΕΣ που επήλθαν στον χώρο της Δικαιοσύνης, και ως προς την εσωτερική
λειτουργία της και ως προς το δικαιοδοτικό της έργο, την τελευταία δεκαετία
ήταν σημαντικές.

Ιδέες ώριμες, συνυφασμένες με ένα σύγχρονο κοινωνικό κράτος δικαίου, που
επαγγέλονταν και φιλοδοξούσαν να εγκαθιδρύσουν οι επαΐοντες τότε. Πρακτικές
δοκιμασμένες σε ευρωπαϊκές χώρες εισήχθησαν και στον χώρο της τρίτης εξουσίας.

Οι προτάσεις πολλές και επεξεργασμένες έφθασαν και εγκρίθηκαν από τη Βουλή. Οι
σκέψεις περισσότερες. Οι ανάγκες αναρίθμητες.

Στη δεκαετία του ’80, περίοδος οργασμού για τον νομοθέτη, έπεσε η ιδέα να
εξετάζονται οι υποψήφιοι για το δικαστικό Σώμα από ψυχολόγο πριν εισέλθουν
στον κλάδο.

Οι εμπνευστές της δεν τόλμησαν να την προωθήσουν ώστε να καθιερωθεί μία
διαδικασία ελέγχου της ψυχικής υγείας τους, πριν ανέβουν στις δικαστικές
έδρες. Τη σημασία και την αναγκαιότητα του θεσμού διαπιστώσαμε όλοι εμείς οι
απλοί πολίτες, αρκετά χρόνια αργότερα.

Καθημερινά όσοι τυχαίνει να μπαίνουν στα ακροατήρια αιφνιδιάζονται, απορούν
και νιώθουν προσβεβλημένοι από τον τρόπο, με τον οποίο τους αντιμετωπίζουν τα
πρόσωπα, που συγκροτούν το δικαστήριο. Σε εκθέσεις ανωτάτων δικαστών
καταγράφονται συμπεριφορές που απάδουν του δικαστικού λειτουργήματος.

Και μόνο όταν αποκαλύπτεται κάτι σάπιο ­ κάτι σαν δωροδοκία, κάτι σαν
παρέμβαση, κάτι σαν παραμάγαζο ­ εγκύπτει η ηγεσία, πολιτική ή δικαστική, για
να αποκαθάρει τα μιάσματα.

Τότε, δεν αποκαλύπτονται μόνο παρατυπίες, παρανομίες ή ελλείψεις.
Αποκαλύπτονται και τραγελαφικά γεγονότα. Δικαστές με προβλήματα ψυχικής
υγείας, οι οποίοι χθες, προχθές, πέρυσι, πρόπερσι έκριναν τη δική μου, τη δική
σου τη δική του υπόθεση. Μόνοι τους ή με άλλους μαζί. Ποιος ξέρει ομοίους;

Όταν καταγγέλλονται τα φαινόμενα, η μία πλευρά δικαστών υπόσχεται την
αυτοκάθαρση, η άλλη πλευρά σπεύδει να περιορίσει τον θόρυβο μιλώντας για
μεμονωμένα περιστατικά που, ωστόσο, τείνουν να γίνουν κανόνας, δικαιώνοντας
εκείνους που μιλούν για «σήψη» και τους άλλους που μιλούν για «ανεπάρκεια».
Εμάς, ποιος θα μας προστατεύσει και από τους μεν και από τους δε;