Η ηρεμία λείπει από τις ειδήσεις

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στη Θεσσαλονίκη.

ΕΛΠΙΖΕΙ: Να περάσουν επαρκώς καλά στη ζωή τους τα παιδιά του, η Δάφνη
και ο Ίων.

ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΕΤΑΙ: Όταν πέφτει πάνω σε τοίχο κακοήθους ψυχοπάθειας και
ανυπέρβλητης βλακείας.

ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΕΙ: Την ίντριγκα ως τρόπο ζωής.

ΟΝΕΙΡΕΥΕΤΑΙ: Οι φαντασιώσεις

του είναι μόνο δικές του.

ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΟΥ ΠΡΟΤΙΜΑ: Jazz.

ΒΙΒΛΙΟ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΖΕΙ: Τον «Βιασμό της Ελληνικής Δημοκρατίας» του Αλέξη
Παπαχελά και το «Φθινόπωρο στην καρδιά» του Γιώργου Κυρανόπουλου, αυτήν την εποχή.

ΘΑ ΚΑΛΟΥΣΕ ΣΕ ΓΕΥΜΑ: Την Ειρήνη.

«Η κιτρινίλα. Η διατήρηση της αξιοπρέπειας» είναι αυτά που κυρίως προσέχει στα
δελτία ειδήσεων του Mega ο διευθυντής ειδήσεων του καναλιού, Άγγελος Στάγκος.
Ο ίδιος πιστεύει ότι αυτό που λείπει σήμερα από ένα δελτίο είναι η ηρεμία και
οι «καλές ειδήσεις», ενώ ­ όπως δηλώνει ­ τον συγκλονίζουν «οι ειδήσεις που
βγαίνουν από καταστάσεις με θύματα παιδιά».

ΕΡ.: Σχεδόν ένα χρόνο επικεφαλής των ειδήσεων του Mega. Τι σας έχει δυσκολέψει περισσότερο;

ΑΠ.: Ο μηχανισμός του ρεπορτάζ βρίσκεται στη Σταδίου, ενώ το δελτίο «βγαίνει
στον αέρα» από την Παιανία.

ΕΡ.: Η πιο ευχάριστη στιγμή;

ΑΠ.: Όταν ανέλαβα.

ΕΡ.: Και η πιο δυσάρεστη;

ΑΠ.: Όταν θα φύγω.

ΕΡ.: Θεωρείτε την καρέκλα «ηλεκτρική»;

ΑΠ.: Είναι εκ των πραγμάτων και μέχρι να αποδειχθεί το αντίθετο.

ΕΡ.: Με τι θα αλλάζατε αυτή σας την εμπειρία;

ΑΠ.: Με πολλά. Δεν ταυτίζομαι με αυτήν τη θέση και έχω τα όριά μου.

ΕΡ.: Η σχέση – συνεργασία σας με τους star;

ΑΠ.: Από αρμονική έως φιλική.

ΕΡ.: Τι προσέχετε κυρίως στο δελτίο ειδήσεων;

ΑΠ.: Την κιτρινίλα. Τη διατήρηση της αξιοπιστίας.

ΕΡ.: Σας τρομάζουν οι χαμηλές τηλεθεάσεις;

ΑΠ.: Και ναι και όχι. Εξαρτάται από το… βάθος τους και τη διάρκειά τους.

ΕΡ.: Η τηλεθέαση επηρεάζει τη θεματολογία;

ΑΠ.: Την επηρεάζει όσο η κυκλοφορία επηρεάζει τις εφημερίδες.

ΕΡ.: Η είδηση που σας έχει συγκλονίσει;

ΑΠ.: Με συγκλονίζουν οι ειδήσεις που βγαίνουν από καταστάσεις με θύματα παιδιά.

ΕΡ.: Οι χαμηλοί τόνοι στις ειδήσεις;

ΑΠ.: Είναι ένας από τους βασικούς κανόνες του δελτίου του Mega, αν και οι
Έλληνες είμαστε γενικά υπέρ των υψηλών τόνων.

ΕΡ.: Ποια καινοτομία σκέπτεστε να εφαρμόσετε στα δελτία;

ΑΠ.: Τη διαφορετική προσέγγιση των ειδήσεων. Τη διαφορετική επιλογή τους. Την
ολοκλήρωσή τους.

ΕΡ.: Τι λείπει σήμερα από ένα δελτίο;

ΑΠ.: Η ηρεμία. Δεν ξέρω όμως αν τη θέλουν οι θεατές. Και οι καλές ειδήσεις που
είμαι βέβαιος ότι πολλοί τις θέλουν.

ΕΡ.: Πώς ονειρεύεσθε το ιδανικό δελτίο ειδήσεων;

ΑΠ.: Δυναμικό, αξιοπρεπές, να πληροφορεί και να ψυχαγωγεί ταυτόχρονα, με καλή
εικόνα και καλό λόγο.

ΕΡ.: Παρουσιαστή άλλου καναλιού που θα θέλατε στο Mega;

ΑΠ.: Αισθάνομαι σιγουριά και άνεση με τους παρουσιαστές του Mega.

ΕΡ.: Τι σας ενοχλεί στα δελτία άλλων καναλιών;

ΑΠ.: Τα πάντα…

ΕΡ.: Σας έχει λείψει η εφημερίδα;

ΑΠ.: Προσπαθώ να μην το σκέπτομαι.

ΕΡ.: Και το κλίμα από τα γραφεία των εφημερίδων;

ΑΠ.: ΝΑΙ!!

ΕΡ.: Στο δίλημμα τηλεόραση ή εφημερίδα, τι θα προτιμούσατε;

ΑΠ.: Μα θέλει ερώτημα;

ΕΡ.: Η άποψή σας για τα «ριάλιτι σόου»;

ΑΠ.: Η χειρότερη!

ΕΡ.: Μήπως η ένδειξη «αποκλειστικό» έχει χάσει το νόημά της από τη στιγμή που
η είδηση παίζεται ταυτόχρονα από δύο κανάλια;

ΑΠ.: Φυσικά. Στο Mega άλλωστε είμαστε ιδιαίτερα και ίσως υπερβολικά σεμνοί και
δεν χρησιμοποιούμε την ένδειξη «αποκλειστικό».

ΕΡ.: Γιατί η τηλεόραση δίνει περισσότερο βάρος στα δυσάρεστα και ελάχιστο στα
ευχάριστα γεγονότα;

ΑΠ.: Η «είδηση» έχει συνδεθεί με κάτι που συνήθως ξεφεύγει από το ομαλό, το
φυσιολογικό. Στην Ελλάδα όμως υπάρχει ένα μεγάλο κοινό που τρέφει τη δική του
μιζέρια με τη δυστυχία των άλλων. Άρα!..

ΕΡ.: Μια συμβουλή που θα δίνατε σε ένα νέο τηλεοπτικό ρεπόρτερ;

ΑΠ.: Να διαβάζει. Να ψάχνει. Να μην τρέχει πίσω από το «κιου» (δήλωση στην
κάμερα) μόνο, για να μην καταλήξει ένας απλός… κιουταχής.

ΕΡ.: Εσείς ποια συμβουλή κρατάτε ως κόρη οφθαλμού;

ΑΠ.: Της εντιμότητας, της ανεξαρτησίας και κυρίως να μην πέσω στον πειρασμό να
ανέβω στο καλάμι και να κάνω τον παράγοντα.

ΕΡ.: Για ποιο λόγο θα εγκαταλείπατε την τηλεόραση;

ΑΠ.: Για να βρω την ησυχία μου.

ΕΡ.: Μια συνέντευξη που θα θέλατε πολύ να κάνετε;

ΑΠ.: Με τον Φιντέλ Κάστρο και να είναι διάρκειας πέντε ωρών.