ΠΡΟΣΩΠΑ Ζήτημα αξιοπρέπειας

Εύα Στερν. Η Αμερικανοεβραία γραμματέας που δεν αφήνει το Ισραήλ να ξεχάσει τη σφαγή της Κανά

Μια γραμματέας στο Μανχάταν δεν επιτρέπει στο Ισραήλ να ξεχάσει τη σφαγή στην
Κανά. «Δεν είναι θέμα θάρρους, αλλά αξιοπρέπειας…», λέει η Εύα Στερν.

ΤΟΝ ΙΟΥΝΙΟ του 1944, οι ναζί μετέφεραν την οικογένεια της Εύας Στερν από την
Τσεχοσλοβακία στο Άουσβιτς. Η μητέρα της ήταν 17 ετών και είδε να πεθαίνουν
τουλάχιστον 70 μέλη της οικογένειάς της, πριν απελευθερωθεί από τον Κόκκινο
Στρατό. Τον παππού της Εύας σκότωσε εν ψυχρώ ένας Γερμανός όταν εκείνος
αρνήθηκε να του παραδώσει το επώμιο της προσευχής του.

Η Εύα Στερν, η οποία είναι γραμματέας σε μια επιχείρηση στο Μανχάταν, ετοίμασε
με δική της πρωτοβουλία για τον ΟΗΕ και για τους Αμερικανούς δημοσιογράφους
ένα φάκελο με τίτλο «Η ισραηλινή επιχείρηση “Σταφύλια της Οργής” και η σφαγή
στην Κανά», γεμάτο φωτογραφίες και δημοσιεύματα για τον περυσινό ισραηλινό
βομβαρδισμό του Λιβάνου (170 νεκροί) και κυρίως για τον βομβαρδισμό της βάσης
του ΟΗΕ στο χωριό Κανά (109 άμαχοι νεκροί, ανάμεσά τους 55 παιδιά). «Τι θα
έλεγε ο παππούς μου γι’ αυτό;», λέει οργισμένη δείχνοντας μια φωτογραφία
Ισραηλινών στρατιωτών μπροστά σ’ ένα άρμα μάχης στα λιβανικά σύνορα με
λεζάντα: «Ισραηλινοί στρατιώτες σταματούν για λίγο τον βομβαρδισμό για να
τιμήσουν την Ημέρα του Ολοκαυτώματος». «Τι σκέφτονταν αυτοί οι Ισραηλινοί όταν
φορούσαν το επώμιο της προσευχής; Πάτερ ημών εν τοις ουρανοίς, βοήθησέ με να
σκοτώσω όσους περισσότερους Άραβες γίνεται;».

Ο αγώνας της Εύας Στερν είναι γενναίος, όσο και μοναχικός, σημειώνει ο Ρόμπερτ
Φισκ στην «Ιντιπέντεντ»: μολονότι πολλοί Αμερικανοεβραίοι κατακρίνουν τις
ενέργειες της δεξιάς κυβέρνησης του Ισραήλ και τις αιματηρές ισραηλινές
περιπέτειες στον Λίβανο, οι περισσότεροι δεν θέλουν να βγαίνουν όλα στα φόρα.
«Ένιωσα πως είχα υποχρέωση να μιλήσω», λέει ωστόσο η ίδια. «Αν οι απλοί
Γερμανοί, οι οποίοι ζούσαν υπό καθεστώς πλήρους καταπίεσης, μπορούν να
θεωρηθούν υπεύθυνοι για τα εγκλήματα των ναζί ­ διότι δεν μίλησαν ­ πόσο
περισσότερο υπεύθυνοι είμαστε εμείς για την ένοχη σιωπή μας για την Κανά;…
Αυτό που κάνω δεν είναι θέμα θάρρους, αλλά αξιοπρέπειας». Η εκστρατεία της
Στερν ­ η οποία υπογραμμίζει πάντως ότι οι ωμότητες των Ισραηλινών δεν μπορούν
να συγκριθούν μ’ εκείνες των ναζί ­ ενθαρρύνεται από τον φιλόσοφο καθηγητή
Νόαμ Τσόμσκυ και από τον καθηγητή της Χημείας και επιζήσαντα του Γκέτο της
Βαρσοβίας Ίσραελ Σαχάκ. Ωστόσο η προσπάθειά της να πείσει τους Αμερικανούς
δημοσιογράφους να τιμήσουν, στις 18 Απριλίου, την πρώτη επέτειο από τη σφαγή
της Κανά έπεσε στο κενό. Καμία από τις μεγάλες αμερικανικές εφημερίδες δεν
έκανε την παραμικρή αναφορά. Αντίθετα από την Εύα Στερν, οι Αμερικανοί
δημοσιογράφοι προτίμησαν τη σιωπή.