Ενισχύεται το απόρρητο όλων των συνομιλιών

ΘΑ ΜΙΛΑΜΕ ελεύθερα μετά την αναθεώρηση του Συντάγματος; Τα δύο μεγάλα κόμματα
επιχειρούν να ενισχύσουν το απόρρητο των επικοινωνιών, προφορικών και
τηλεφωνικών. Προσπαθούν να προλάβουν την τεχνολογία, αποκλείοντας τα
επιτεύγματά της, τα μέσα που παρέχει για την παραβίαση των επικοινωνιών.

Σε μία εποχή που οι τεχνολογικές εξελίξεις είναι ραγδαίες, «οι δυνατότητες
κατάχρησης της τεχνολογίας και παραμόρφωσης των μέσων απελευθέρωσης του
ανθρώπου σε όργανα υποταγής και υποβιβασμού του από υποκείμενο της ιστορίας σε
αντικείμενο προς αξιοποίηση, επιβάλλουν τη συνταγματική προστασία του
απορρήτου της επικοινωνίας και τη θέσπιση εγγυήσεων των σχετικών δικαιωμάτων
του, που παραβιάζονται καθημερινά, στο όνομα διαφόρων σκοπιμοτήτων», παρατηρεί
ο δικηγόρος κ. Χριστόφορος Αργυρόπουλος.

Και προσθέτει: «Ασφαλώς, η ευνομία σημαίνει περισσότερο τον σεβασμό στον ατελή
έστω νόμο και λιγότερο την καθιέρωση άριστων κανόνων, που η περιφρόνησή τους
αχρηστεύει και την αποτελεσματικότητά τους και το δικαιϊκό σύστημα στο σύνολό
του. Όμως, η ανάγκη προσαρμογής των συνταγματικών ρυθμίσεων της ελευθερίας
στις ριζικά και ραγδαία μεταβαλλόμενες συνθήκες είναι επιτακτική. Ειδικότερα,
η απαγόρευση της χρήσης παράνομων αποδεικτικών μέσων εναρμονίζει το μέρος με
το όλον της αρχής της νομιμότητας, ως δεσπόζουσας του πολιτεύματος. Οι
εγγυήσεις προστασίας του απορρήτου της επικοινωνίας τείνουν να καταστήσουν
λιγότερο διάτρητο το αντικείμενο της προστασίας και περισσότερο αξιόπιστη τη
συνταγματική κατοχύρωσή του».

Ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Δικαιοσύνης, κ. Κώστας Νταϊλιάνας, θεωρεί
«άμεση την ανάγκη προστασίας των πολιτών και της κοινωνίας από τη δυνατότητα
χρήσης των παράνομων αποδεικτικών μέσων, τουλάχιστον στις θεσμικές λειτουργίες
του

κράτους». Η σχετική συνταγματική διάταξη που προτείνεται «αφ’ ενός μεν
προσδίδει στα προστατευόμενα θεμελιώδη έννομα αγαθά την κυριαρχική τους θέση
στο σύνολο των ιεραρχικών ρυθμίσεων μίας ευνομούμενης πολιτείας, αφ’ ετέρου δε
παρέχει τη θεσμική – νομική βάση αποτελεσματικότερης ρυθμίσεως της προστασίας
αυτών και από τις ενδεχόμενες παρεμβάσεις του κοινού νομοθέτη, αφού με την
αυξημένη τυπική ισχύ που προσδίδει σε αυτήν την προστασία δεν είναι δυνατόν να
υπάρχουν ελλείμματα ή περιστασιακές ρυθμίσεις στην έννομη προστασία τους, πολύ
περισσότερο που κάθε μεταβολή μπορεί να γίνει μόνο με συνταγματική
αναθεώρηση», καταλήγει ο κ. Νταϊλιάνας.