Δόθηκαν εξηγήσεις

Το «σχέδιο Παντζαβόλτα» για συμφωνία πώλησης άνθρακα στη ΔΕΗ, που επιχειρήθηκε
την περίοδο 1990-92 για ανθρακική μονάδα ρεύματος στο Αλιβέρι, επανέρχεται στο
προσκήνιο, καθώς ανάλογη πρόταση από γνωστή τσιμεντοβιομηχανία υποβλήθηκε στη
ΔΕΗ, που την απέρριψε ως ασύμφορη.

Η δημιουργία ανθρακικού σταθμού περιλαμβάνεται στο πρόγραμμα της ΔΕΗ και το
κόστος της ήταν ένα από τα μέτρα σύγκρισης, σε σχέση με τη μονάδα της
Φλώρινας, που περιλαμβάνονται σε ειδική μελέτη της ΔΕΗ, η οποία δόθηκε χθες
και στην αντιπροσωπεία βουλευτών και στελεχών της Ν.Δ. με επικεφαλής τον πρώην
υπουργό κ. Στ. Δήμα που είχε συνάντηση με την υπουργό Ανάπτυξης κ. Βάσω
Παπανδρέου. Με βάση τα επίσημα στοιχεία της ΔΕΗ που ανακοινώθηκαν χθες αλλά
και τις εξηγήσεις που ζητήθηκαν από πλευράς της αντιπροσωπείας της αξιωματικής
αντιπολίτευσης (στη συνάντηση παραβρέθηκε και ο νέος πρύτανης του ΕΜΠ, πρώην
γενικός διευθυντής της ΔΕΗ κ. Θ. Ξανθόπουλος) και δόθηκαν προκύπτει ότι:

«Ο ξυλιτικός σταθμός της Φλώρινας εμφανίζει συνολικό κόστος παραγωγής που
δύναται να χαρακτηρισθεί ως ανταγωνιστικό, αφού είναι συγκρίσιμο με το
αντίστοιχο των ανθρακικών σταθμών και ευνοϊκότερο ή ισοδύναμο των σταθμών
φυσικού αερίου.

Επίσης το μεταβλητό κόστος του ΑΗΣ Φλώρινας υπερέχει του αντίστοιχου πολλών
υφισταμένων σε λειτουργία σταθμών της ΔΕΗ με αντίστοιχο συγκριτικό πλεονέκτημα».

Ένα στοιχείο στο οποίο επικεντρώθηκε η συζήτηση ήταν το τίμημα για τη μονάδα
της Φλώρινας. Από την πλευρά της Ν.Δ. προβλήθηκε το θέμα ότι στη Βουλή το 1995
είχε αναφερθεί ως κόστος το ποσό των 120 δισ. δραχμών από τα οποία 80 δισ.
δραχμές αφορούσαν τη Φλώρινα και 45 δισ. δρχ. άλλα υδροηλεκτρικά έργα.

Από τις σχετικές διευκρινίσεις που δόθηκαν αρμοδίως υπογραμμίσθηκε ότι το
σύνολο των ποσών που αναφέρθηκαν τότε αφορούσε τη μονάδα της Φλώρινας.

Από τα στοιχεία εξάλλου της μελέτης της ΔΕΗ που ανακοινώθηκαν κατά τη χθεσινή
συνάντηση προκύπτουν ακόμη τα συγκριτικά πλεονεκτήματα του σταθμού της
Φλώρινας (εκμετάλλευση εγχώριου φυσικού πόρου, αύξηση της συμμετοχής των
εγχώριων ενεργειακών πρώτων υλών στο ενεργειακό ισοζύγιο, ανάπτυξη της
περιοχής κ.λπ.).

Τονίσθηκε ακόμη ότι:

* Ο σταθμός της Φλώρινας εμφανίζει συνολικό κόστος (12,11 δρχ/Kwh ή 12,92
δρχ/Kwh) ισοδύναμο με το αντίστοιχο του σταθμού Φ.Α. του Μεγάλου Λαυρίου
(12,62 δρχ. /Kwh) στο κόστος του οποίου δεν υπάρχουν έργα υποδομής και
υπερέχει σημαντικά των αντίστοιχων του Μικρού Λαυρίου (16,11 δρχ. /Kwh) και
Κομοτηνής (13,51 δρχ. /Kwh).

* Η υπεροχή της Μονάδας Νο 5 Αγ. Δημητρίου έναντι των άλλων σταθμών οφείλεται
κυρίως στο μικρότερο κόστος επένδυσης λόγω του ότι δεν χρειάστηκαν έργα
υποδομής, που προϋπήρχαν, για το σταθμό αυτό.

* Το μεταβλητό κόστος του σταθμού της Φλώρινας είναι αρκετά ευνοϊκό και
μάλιστα υπερέχει σημαντικά του αντιστοίχου κόστους πολλών υφιστάμενων μονάδων
της ΔΕΗ και έτσι ο σταθμός αυτός αποκτά πλεονέκτημα προτεραιότητας κατά τη
λειτουργία έναντι άλλων σταθμών με μεγαλύτερο μεταβλητό κόστος.