ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Ένας ιός κομμουνιστικός

Υ – Ζοσπέν. Το δίδυμο της γαλλικής Αριστεράς προκαλεί προβληματισμό και σε άλλες μεσογειακές χώρες…

Μετά τους Γάλλους σοσιαλιστές, τώρα και οι Ιταλοί θέλουν τους κομμουνιστές
στην κυβέρνηση. Το φαινόμενο είναι μεταδοτικό και τείνει να αποκτήσει
μεσογειακό χαρακτήρα. Λέτε;

«Υ: ΔΕΝ θα γίνω ο Μπερτινότι της Γαλλίας». Ο τίτλος αυτός της προχθεσινής
«Ουνιτά» προκάλεσε τη μήνι του γραμματέα της Κομμουνιστικής Επανίδρυσης, ο
οποίος κατηγόρησε την εφημερίδα του Δημοκρατικού Κόμματος της Αριστεράς (PDS)
για κιτρινισμό. Ο αρχηγός του Γαλλικού Κ.Κ. ήθελε απλώς να δείξει ότι η
κατάσταση στη Γαλλία διαφέρει από εκείνη στην Ιταλία ως προς τον πολιτικό και
τον προγραμματικό της χαρακτήρα, τόνισε ο Φάουστο Μπερτινότι. Να όμως που οι
διαφορές φαίνεται πως δεν είναι τελικά τόσο μεγάλες. Η νίκη της γαλλικής
Αριστεράς ίσως να έχει πολύ ευρύτερες επιπτώσεις απ’ ό,τι νομίζαμε.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της «Στάμπα», ο Μάσιμο Ντ’ Αλέμα έχει κάνει τον εξής
απλό συλλογισμό: αν ο κομμουνιστής Ρομπέρ Υ μπορεί να κυβερνήσει μαζί με τον
Ζοσπέν, γιατί να μην κάνει το ίδιο και ο Μπερτινότι στην Ιταλία; Γιατί να μην
προταθεί στην Επανίδρυση μια μεσοπρόθεσμη προγραμματική συμφωνία
συγκυβέρνησης, ώστε να δεσμευτεί σε ορισμένες αρχές και να πάψει να
καταψηφίζει νομοσχέδια κατά βούληση προκαλώντας κάθε τόσο πονοκέφαλο στην
κυβέρνηση; Η φήμη κυκλοφόρησε γρήγορα. Και η απάντηση του Αρμάντο Κοσούτα, εκ
των στελεχών της Επανίδρυσης, υπήρξε αποστομωτική: «Εμείς στην κυβέρνηση; Αν
εφαρμόσουν ένα πρόγραμμα όπως εκείνο του Ζοσπέν, τότε ναι, αλλιώς ούτε
συζήτηση». Αστειεύεται ο Κοσούτα; Εδώ ακούνε στο PDS τις προτάσεις των Γάλλων
σοσιαλιστών για την ανεργία ή για το ευρώ κι ανατριχιάζουν. Επισήμως, η νίκη
του Ζοσπέν ικανοποίησε την ιταλική κυβέρνηση, αφού ο νέος πρωθυπουργός της
Γαλλίας έχει δηλώσει ρητά πως νομισματική ενοποίηση χωρίς την Ιταλία δεν
γίνεται. Η συζήτηση που άναψε όμως για την κοινωνική διάσταση της Ευρώπης
φέρνει σε αμηχανία τη Ρώμη. Πώς να πείσει τώρα ο Ρομάνο Πρόντι ότι είναι
αναγκαία η αυστηρή προσκόλληση στα κριτήρια του Μάαστριχτ; Πώς να
δικαιολογήσει ο Ντ’ Αλέμα την πρότασή του να καταργηθεί το δικαίωμα των
δημοσίων υπαλλήλων στην πρόωρη σύνταξη έπειτα από 30 χρόνια υπηρεσίας; «Φυσικά
και πανηγυρίζω για τη νίκη της γαλλικής Αριστεράς. Το κακό είναι πως δεν
συμβαίνει το ίδιο και στην υπόλοιπη Ιταλία», παρατηρεί ο Μπερτινότι σε
συνέντευξή του στη «Στάμπα». Σύμφωνα με τον Ιταλό κομμουνιστή ηγέτη, η Γαλλία
απέδειξε ότι το λεγόμενο «ιταλικό θεώρημα» δεν επαληθεύεται πάντοτε: δεν είναι
αναγκαίο να αναζητείς πάντα συναίνεση προς το κέντρο για να μπορείς να
νικήσεις. Η Αριστερά μπορεί να φτάσει σε μια εκλογική νίκη συγκροτώντας
συμμαχίες αποκλειστικά σε αριστερή κατεύθυνση. Και κάτι ακόμα. Μέχρι τώρα
μιλούσαν στην Ευρώπη για την «ιταλική ανωμαλία» και χαρακτήριζαν την κυβέρνηση
Πρόντι όμηρο των κομμουνιστών. Τώρα, με τους κομμουνιστές του Ρομπέρ Υ στην
κυβέρνηση της Γαλλίας, η ανωμαλία είναι ο Χέλμουτ Κολ. Για λίγους ακόμη μήνες;