Εμπόδια για επαγγελματίες

ΤΕΛΙΚΑ όλοι οι Έλληνες πρωταθλητές του στίβου, με εξαίρεση κάποιους ανέτοιμους
ή με διαφορετικό πρόγραμμα, μετέχουν στα «Βενιζέλεια» χωρίς να επιμένουν σε
οικονομικές απαιτήσεις που είχαν προβάλει πριν από λίγες μέρες.

Το θέμα που δημιουργήθηκε και που παραλίγο θα στερούσε ένα παραδοσιακό διεθνές
μίτινγκ της Ελλάδας από τους αξιόλογους και εκτός συνόρων Έλληνες πρωταθλητές,
δίνει την ευκαιρία για μια θεώρηση της νέας πραγματικότητας που διαμορφώνεται
τα τελευταία χρόνια όσον αφορά τον «επαγγελματισμό» στον στίβο.

Στο μπάσκετ ήταν ο Νίκος Γκάλης που άνοιξε το… κανάλι για τον πακτωλό
εκατομμυρίων που ρέει τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα. Για τον στίβο την αρχή
έκανε η Βούλα Πατουλίδου με την απίστευτη ­ τότε ­ επιτυχία της στην Ολυμπιάδα
’92 και σήμερα μπορεί να μην υπάρχει πακτωλός ανάλογος του μπάσκετ, ή
εφάμιλλος εκείνου των κορυφαίων του στίβου στον κόσμο, αλλά χρήματα υπάρχουν
όχι μόνο ως πριμ από την Πολιτεία, αλλά και από συμβόλαια με εταιρείες και
συμμετοχές σε διεθνή μίτινγκ του εξωτερικού.

Σύμφωνα με πληροφορίες, πέρυσι ο 6ος Ολυμπιονίκης της Ατλάντα Λάμπρος
Παπακώστας είχε ετήσιες απολαβές από χορηγούς και μίτινγκ γύρω στα 30 εκατ.
δραχμές και είναι ο Έλληνας αθλητής που έχει πάρει το μεγαλύτερο μέχρι τώρα
δώρο συμμετοχής σε ένα μίτινγκ στο εξωτερικό, 8.000 δολάρια (2 εκατ. δραχμές περίπου).

Μερικά ποσά έχουν κερδίσει από συμμετοχές σε μίτινγκ και συμβόλαια με χορηγούς
ή διαφημίσεις οι Πατουλίδου, Μπακογιάννη, Κουκοδήμος, Ξάνθου, Τερζιάν,
Βασδέκης, Βασδέκη κ.ά.

Τα ποσά αυτά, χωρίς τα μεγάλα πριμ που δίνει το ελληνικό κράτος σε όσους
κατακτούν μετάλλια ή θέσεις στην εξάδα, στις κορυφαίες διοργανώσεις, δεν
εξασφαλίζουν τους πρωταθλητές. Όμως σίγουρα αποτελούν μια σημαντική πηγή
οικονομικών απολαβών που βοηθάει για καλύτερη προετοιμασία στην Ελλάδα και το
εξωτερικό, συμμετοχές σε διεθνή μίτινγκ και τελικά στην άνοδο του επιπέδου των αθλητών.

Το κυριότερο πρόβλημα σε αυτή την ιστορία είναι ότι στην Ελλάδα η κατάσταση
είναι ρευστή και ανεξέλεγκτη. Τα κορυφαία ονόματα έχουν πολλές ευκαιρίες για
χορηγίες κ.λπ. και όχι τόσο «χρυσοφόρες» όπως αντίστοιχοι πρωταθλητές στο
εξωτερικό. Έτσι, υποχρεώνονται να κυνηγούν συμβόλαια με πολλούς χορηγούς, με
αποτέλεσμα σε αρκετές περιπτώσεις να μπερδεύονται στο πότε και ποια εταιρεία
προβάλλουν. Υπήρξαν και φορές που έμπλεξαν πρωταθλητές με τον εθνικό χορηγό
φανέλας και υπέπεσαν στο ολίσθημα να φορέσουν «χρώματα» που δεν ήταν τα εθνικά!

Δυστυχώς, οι συγκρίσεις των ποσών που κερδίζουν οι κορυφαίοι Έλληνες
πρωταθλητές από μίτινγκ, εταιρείες και διαφημίσεις, σε σχέση με αλλοδαπούς,
δείχνουν χαώδη διαφορά εις βάρος των δικών μας. Η «ταρίφα» του ασυναγώνιστου
200άρη και 400άρη Μάικλ Τζόνσον, που είναι ο σύγχρονος σούπερ σταρ παγκοσμίως,
φτάνει τα 250.000 δολάρια σε κάθε μίτινγκ. Ακολουθεί με ποσό περίπου 200.000
δολαρίων ο Καναδός παγκόσμιος ρέκορντμαν στα 100 μ. Ντόνοβαν Μπέιλι και πιο
πίσω έρχονται οι Αφρικανοί σταρ των δρόμων ημιαντοχής και αντοχής Νουρεντίν
Μορσελί (Αλγερία) και Χαϊλέ Γκεμπρεσελασιέ (Αιθιοπία).

Στις γυναίκες τα μεγαλύτερα χρηματικά ποσά για ένα μίτινγκ έχει πάρει τα
τελευταία χρόνια η Γαλλίδα Μαρί – Ζοζέ Περέκ, αντίστοιχο του Μάικλ Τζόνσον
στην κατηγορία γυναικών και η μεγάλη σπρίντερ Τζαμαϊκανή Μέρλιν Ότεϊ (γύρω στα
130.000 δολάρια). Ίσως ο πιο κερδισμένος όλων των εποχών πάντως είναι ο
ασύγκριτος σε κλάση και διάρκεια Καρλ Λιούις, ο οποίος μέχρι και λίγο μετά την
Ατλάντα έπαιρνε 270.000 δολάρια (!) για ένα μίτινγκ και φοβερά ποσά από διαφημίσεις.

Η άποψη των Ελλήνων πρωταθλητών για τον «επαγγελματισμό», διά στόματος ενός
από τους πιο εμπορικούς, του Λάμπρου Παπακώστα, είναι η εξής: «Τα χρήματα που
παίρνουμε μας βοηθούν, αλλά δεν μπορούν να συγκριθούν με εκείνα που παίρνουν
αθλητές με μικρότερο όνομα σε άλλα σπορ. Με αφορμή αυτό που έγινε στα
“Βενιζέλεια” έχω να πω ότι το θέμα δεν είναι τα χρήματα στα ελληνικά μίτινγκ,
αλλά το ότι δεν μας σέβονται ανάλογα».