ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Ένας αθεράπευτα αισιόδοξος

Το μόνο κενό που υπήρχε στην ατζέντα του ήταν το Σάββατο, στις επτά η ώρα το
πρωί. Τι να κάνει κι ο ισπανός δημοσιογράφος, σηκώθηκε και πήγε.

ΣΤΑ 72 του χρόνια, ο Άντονυ Νιλ Ουέντγκουντ Μπεν εξακολουθεί να είναι
υπερδραστήριος. Το κόμμα του βρίσκεται επιτέλους στην εξουσία έπειτα από 18
χρόνια στην αντιπολίτευση κι εκείνος είναι ξανά βουλευτής στην περιφέρεια του
Τσέστερφιλντ. Ιστορικός ηγέτης της αριστερής πτέρυγας των Εργατικών, ο Μπεν
δεν ενδιαφέρεται πλέον για την προοπτική μιας εξέγερσης των 30-40 βουλευτών
αυτής της πτέρυγας ώστε να επιβάλουν τη γραμμή τους στο κόμμα. Αυτό που τον
ενδιαφέρει σήμερα, λέει σε συνέντευξή του στη «Βανγκουάρδια», είναι τι
συμβαίνει στην κοινωνία, στα στρώματα που υποφέρουν και έχουν πλέον φωνή μέσω
των βουλευτών της αριστεράς. Ο Τόνυ Μπλαιρ μπορεί βέβαια να εκδιώξει από το
κόμμα τους σοσιαλιστές. Η Ιστορία όμως έχει αποδείξει ότι οι σοσιαλδημοκράτες
που μετακινήθηκαν προς τα κεντροδεξιά δεν ευτύχησαν. Αν απέκτησαν δημοτικότητα
μεταξύ των τραπεζιτών, στη συνέχεια έχασαν την εξουσία.

Μπορεί ο Τόνυ Μπεν να είναι ρομαντικός, αλλά αυτό δεν τον εμποδίζει να είναι
ρεαλιστής. Στη Βρετανία, τονίζει, την πραγματική εξουσία δεν την έχει το
κοινοβούλιο. Ποτέ δεν την είχε. «Το Σίτυ έχει μεγαλύτερη εξουσία από τον
Μπλαιρ, αυτό αποφασίζει το ύψος των επιτοκίων και τα ποσοστά διακύμανσης της
λίρας. Έπειτα υπάρχει ο Τύπος. Ο Ρούπερτ Μέρντοκ είναι ισχυρότερος από τον
Μπλαιρ, αν μη τι άλλο επειδή διαθέτει εξουσία σε διάφορες χώρες. Είμαι
πεπεισμένος ότι ο σύγχρονος καπιταλισμός απαιτεί την ύπαρξη ενός
μονοκομματικού καθεστώτος, όπως ο κομμουνισμός. Στη Ρωσία υπήρχαν οι πολιτικοί
κομισάριοι, στην Ευρώπη έχουμε τις κεντρικές τράπεζες. Αυτός είναι ο λόγος που
οι μηχανισμοί δεν μας επιτρέπουν να αμφισβητούμε το σύστημα, παρά μόνο τη
διαχείριση του συστήματος. Ο κομμουνισμός απέτυχε γιατί δεν ήταν δημοκρατικός.
Η σοσιαλδημοκρατία απέτυχε γιατί δεν ήταν σοσιαλιστική».

Και οι Νέοι Εργατικοί, τι ακριβώς είναι; Ούτε νέοι ούτε εργατικοί, απαντά ο
Μπεν. Κατ’ αρχήν το Εργατικό Κόμμα δεν υπήρξε ποτέ αριστερό. Ο Τζέιμς Κάλαχαν
ήταν δεξιός, τα ‘βαλε με τα συνδικάτα και παραδόθηκε στις τράπεζες. Επειτα
ήλθε η ομάδα με επικεφαλής τον Ντέιβιντ Όουεν και τον Ρόι Τζένκινς, που
προσπάθησε να καταστρέψει το κόμμα. Στη συνέχεια, το Εργατικό Κόμμα στήριξε τη
Μάργκαρετ Θάτσερ στον πόλεμο των Μαλβίνας. Αυτό που ονομάζεται σήμερα Νέο
Εργατικό Κόμμα είναι το Παλιό Εργατικό Κόμμα: κατά των συνδικάτων, υπέρ του
καπιταλισμού, υπέρ της Ευρώπης. Το Νέο Εργατικό Κόμμα είναι το
Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα που ίδρυσε ο Όουεν. Κατά μία έννοια, βρίσκεται
δεξιότερα του Όουεν. Ο κόσμος όμως ψήφισε αλλαγή. Δεν απέρριψε απλώς τους
συντηρητικούς, αλλά τις αξίες τους. Και θα πιέσει τώρα την κυβέρνηση να
δημιουργήσει περισσότερες θέσεις εργασίας, να κτίσει περισσότερα σπίτια».

Τόνυ Μπεν: ένας αθεράπευτα αισιόδοξος.