Είμαι άνθρωπος του μέλλοντος

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στις 21/1/1939.

ΜΕΓΑΛΗ ΤΟΥ ΑΓΑΠΗ: Η οικογένειά του και η δουλειά του.

ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΟΥ ΠΡΟΤΙΜΑ: Έντεχνη.

ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΖΕΙ: Φιλοσοφικά. Αγάπησε με πάθος Καζαντζάκη και Ντοστογιέφσκι.

ΕΝΑ ΑΞΕΧΑΣΤΟ ΤΑΞΙΔΙ:Δεν το έχει κάνει ακόμη. Ελπίζει κάποια στίγμη να πάει
στην Ασία και την Αφρίκη.

ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΤΟΥ ΓΩΝΙΑ: Το σπίτι του.

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑ: Γενικώς.

«”Η Γκόλφω” είναι κλασικό έργο και θα παίζεται πάντα», δηλώνει ο Φαίδων
Γεωργίτσης που με τον θίασό του το παρουσιάζει αυτή την περίοδο στο θέατρο
«Μινώα». Ο ίδιος υποδύεται τον προξενητή και, όταν είναι στη σκηνή, έχει την
αίσθηση ότι είναι «ο παλιός κωμικός Χρήστος Ευθυμίου».

Επισημαίνει ότι η συνεργασία του με τη νέα γενιά των ηθοποιών είναι
καταπληκτική και θα ‘θελε κάποτε να ανεβάσει στο θέατρο τις «Θαλασσιές τις
χάντρες» με την κόρη του Μαρίζα στον ρόλο της Ζωής Λάσκαρη.

ΕΡ.: Ελλάδα ­ μια ζωή «Γκόλφω»;

ΑΠ.: Η «Γκόλφω» είναι κλασικό έργο και θα παίζεται πάντα.

ΕΡ.: Τι σας συγκινεί στην «Γκόλφω»;

ΑΠ.: Τα ελληνικά που έχουν χαθεί, ο εκπληκτικός ποιητικός λόγος, η συγκίνηση,
το γέλιο.

ΕΡ.: Και στον ρόλο του προξενητή;

ΑΠ.: Έχω την αίσθηση επί σκηνής ότι είμαι ο παλιός κωμικός Χρήστος Ευθυμίου.
Τον απολαμβάνω.

ΕΡ.: Ο λόγος που προτιμήσατε αυτό το έργο;

ΑΠ.: Μου το πρότεινε η κορούλα μου.

ΕΡ.: Λεωνίδας Άρχος;

ΑΠ.: Έχει στοιχεία πραγματικών μεγιστάνων, αλλά και στοιχεία από τη μυθολογία.

ΕΡ.: Διαφωνείτε με τη λογική του Άρχου;

ΑΠ.: Βεβαίως. Άλλωστε το παράλογο χρήμα το αποστρέφομαι. Μου αρέσει η ασκητική ζωή.

ΕΡ.: Θα υπάρξει φινάλε στο «Καλημέρα ζωή»;

ΑΠ.: Το «Καλημέρα ζωή» έχει παρόν και μέλλον.

ΕΡ.: Η σχέση σας με τη νέα γενιά των ηθοποιών;

ΑΠ.: Με την πολύ – πολύ νέα γενιά είναι καταπληκτική. Πολλοί απ’ αυτούς είναι
μαθητές μου.

ΕΡ.: Και με τον Νίκο Φώσκολο;

ΑΠ.: Φιλική εδώ και 34 χρόνια.

ΕΡ.: Συνεχής παρουσία στην TV;

ΑΠ.: Ο κόσμος συνειδητοποιεί πως γερνάω και μου επιτρέπει να μεγαλώνω φυσιολογικά.

ΕΡ.: Η τηλεόραση βοηθάει το θέατρο;

ΑΠ.: Άλλοτε ναι και άλλοτε όχι.

ΕΡ.: Γιατί πιστεύετε ότι το «Καλημέρα ζωή» έχει φαν;

ΑΠ.: Είναι μια τέχνη που την κατέχει πολύ καλά ο Νίκος Φώσκολος.

ΕΡ.: Στο δίλημμα τηλεόραση ή σινεμά, απαντάτε;

ΑΠ.: Δεν υπάρχει δίλημμα, αφού δεν υπάρχει κινηματογράφος.

ΕΡ.: Η αποχή σας από τον σύγχρονο ελληνικό κινηματογράφο;

ΑΠ.: Δεν με κάλεσε ποτέ κανείς να παίξω.

ΕΡ.: Τι λείπει από τον σημερινό κινηματογράφο;

ΑΠ.: Το κοινό.

ΕΡ.: Οι άνθρωποι που σημάδεψαν την καριέρα σας;

ΑΠ.: Ο Φιλοποίμην Φίνος, ο Νίκος Φώσκολος, ο Γιάννης Δαλιανίδης, ο Βασίλης
Γεωργιάδης, ο Ντίνος Δημόπουλος.

ΕΡ.: Ενδιαφέρον για τις παλιές ελληνικές ταινίες;

ΑΠ.: Οι άνθρωποι εκείνης της εποχής ήταν ευτυχισμένοι. Και αυτό έβγαινε στις ταινίες.

ΕΡ.: Τι νοσταλγείτε από εκείνη την εποχή;

ΑΠ.: Τα πάντα και τίποτα. Δεν είμαι άνθρωπος του παρελθόντος, αλλά του μέλλοντος.

ΕΡ.: Ένα μιούζικαλ που θα θέλατε να ανεβάσετε στο θέατρο;

ΑΠ.: Τις «Θαλασσιές τις χάντρες» με την κόρη μου Μαρίζα στον ρόλο της Ζωής Λάσκαρη.

ΕΡ.: Η ικανοποίηση του ηθοποιού στη σκηνή;

ΑΠ.: Είναι κάτι που μόνον μεγάλοι πολιτικοί στο μπαλκόνι σε πολύ μεγάλες
στιγμές μπορούν να το νιώσουν.

ΕΡ.: Τι νιώθει ο ηθοποιός όταν παίζει σε άδεια αίθουσα;

ΑΠ.: Δεν απογοητεύομαι. Παίζω με κέφι ώστε οι λίγοι που παρακολουθούν, να μην
τους περάσει απ’ το μυαλό ότι η αίθουσα είναι άδεια.

ΕΡ.: Ηθοποιός σημαίνει φως;

ΑΠ.: Όταν σέβεσαι αυτό που κάνεις σημαίνει φως και λάμψη.

ΕΡ.: Τι θα συμβουλεύατε ένα νέο ηθοποιό;

ΑΠ.: Στο μέτρο που είναι δυνατόν να κάνει αυτό που του αρέσει.

ΕΡ.: Παρουσία ηθοποιού στην Επίδαυρο;

ΑΠ.: Θέλω να νιώσω αυτή την ιερή στιγμή, να παίξω ένα ρόλο στην Επίδαυρο.

ΕΡ.: Ξένον ηθοποιό που θα θέλατε να συναντήσετε;

ΑΠ.: Τον Μάρλον Μπράντο.

ΕΡ.: Εάν δεν ήσασταν ηθοποιός τι θα θέλατε να είστε;

ΑΠ.: Σκηνοθέτης – συγγραφέας.

ΕΡ.: Σας ζητούν αυτόγραφα στον δρόμο;

ΑΠ.: Μου ζητούν.