Τα πούρα των τίτλων

ΟΠΩΣ οι περισσότερες «τρελές» μόδες, έτσι και αυτή η ιδέα ξεκίνησε
από την Αμερική. Και όπως συμβαίνει πάντοτε, με καθυστέρηση ετών, έφτασε και
στην Ελλάδα.

Μπακετμπολίστες, ποδοσφαιριστές, προπονητές τηρούν ευλαβικά το έθιμο της
επιτυχίας. Μετά τις μεγάλες νίκες των ομάδων τους ανάβουν τα γιγαντιαία πούρα
τους σαν να θέλουν να δείξουν με τον τρόπο αυτό ­ σήμα κατατεθέν της ευμάρειας
­ τη δική τους ευτυχία. Και πολλές φορές είδαμε να δημοσιεύονται φωτογραφίες
με αθλητές και προπονητές να ποζάρουν με φόντο το πούρο.

Πιο έντονα το ζήσαμε εφέτος με τους ποδοσφαιριστές και τους μπασκετμπολίστες
του Ολυμπιακού. Όμως, δεν ήταν μόνο αυτοί. Και ο προπονητής της ομάδας μπάσκετ
του ΠΑΟΚ Σκοτ Σκάιλς, το περασμένο Σάββατο, άναψε το πούρο του μετά τη νίκη
στο Περιστέρι. Όπως και οι μπασκετμπολίστες του Σπόρτιγκ τα τρία τελευταία
χρόνια όταν εξασφαλίζουν τη συμμετοχή τους σε ευρωπαϊκή διοργάνωση δεν ξεχνούν
ν’… ανάψουν τα πούρα τους.

ΞΕΚΙΝΗΜΑ ΑΠΟ ΤΖΟΡΝΤΑΝ

Ο μεγάλος Μάικλ Τζόρνταν λανσάρισε πρώτος αυτό τον τρόπο πανηγυρισμού στους
τελικούς του ΝΒΑ. Ένας… ταύρος κάπνιζε αρειμανίως στη χώρα που εδώ και μια
δεκαετία έχει κηρύξει τον πόλεμο στο κάπνισμα.

Ήταν κάτι ασυνήθιστο, διαφορετικό. Ίσως ένα «σοκ» για τους Αμερικανούς, που
θαυμάζουν τον αθλητικό τρόπο ζωής και σίγουρα δεν τον φαντάζονται μ’ ένα
τεράστιο πούρο στο στόμα τού αθλητή. Αλλά κι ένας μεγάλος του ΝΒΑ, ο άλλοτε
προπονητής των Σέλτικς Ρεντ Άουερμπαχ έκανε συχνά-πυκνά την εμφάνισή του μέσα
σ’ ένα σύννεφο καπνού. Αυτός δεν το έκανε από τη χαρά της νίκης, αλλά για την
απόλαυση του πούρου.

Πρωτοπόροι στο έθιμο στη χώρα μας ήταν οι Φάνης Χριστοδούλου και Παναγιώτης
Φασούλας, που το 1994 στο Μουντομπάσκετ του Καναδά απολάμβαναν τις νίκες
ανάβοντας ένα πούρο.

ΚΑΙ ΕΚΤΟΣ ΠΑΡΚΕ

Οι μπασκετμπολίστες του Ολυμπιακού, που φυσικά ονειρεύονται και θαυμάζουν το
ΝΒΑ, είπαν να το μιμηθούν και εκτός παρκέ. Καθώς, λοιπόν, προχωρούσαν νικηφόρα
προς το ευρωπαϊκό τρόπαιο, ο καπνός όλο και… πύκνωνε. Ο Φασούλας, ο Σιγάλας,
ο Ρίβερς, ο Τόμιτς και τ’ άλλα παιδιά του Ολυμπιακού μετά κάθε μεγάλη επιτυχία
άναβαν ένα πανάκριβο πούρο. Οι φωτορεπόρτερ απαθανάτιζαν την ασυνήθιστη σκηνή
κι εμείς σκεφτόμασταν πόσο αλλάζουν οι καιροί. Κάποτε, οι προπονητές έβαζαν…
ντετέκτιβ για ν’ ανακαλύψουν αν καπνίζουν οι αθλητές τους. Και σήμερα
απολαμβάνουν μαζί ολόκληρο πούρο.

Ο ΜΠΑΓΙΕΒΙΤΣ

Πρώτο πλάνο στις πανηγυρικές φωτογραφίες με τα πούρα ο Ντούσαν Μπάγιεβιτς, ο
οποίος έχει παρελθόν σε αυτή τη συνήθεια. Από τότε που ήταν στην ΑΕΚ και στα
ευρωπαϊκά παιχνίδια ο Νίκος Στράτος κυκλοφορούσε με μια κασετίνα πούρα για τον
πανηγυρισμό της νίκης. Η αλήθεια είναι ότι ο προπονητής του Ολυμπιακού δεν
πάει… τα πούρα. Τον πειράζει ο καπνός. Δυο ρουφηξιές τραβάει και το σβήνει.

Προ ημερών, στο γλέντι της ποδοσφαιρικής ομάδας του Ολυμπιακού κανείς δεν είχε
προβλέψει για το έθιμο. Έτσι, ο γιος Κόκκαλης, ο Πέτρος, χτένισε τη Γλυφάδα
κυριακάτικα για να βρει μια κούτα, που έκανε θραύση στο νυχτερινό κέντρο όπου
διασκέδασαν Μπάγιεβιτς και παίκτες.

Ο ΠΑΝΑΓΟΥΛΙΑΣ

Τα πούρα, όμως, δεν είναι για όλους τους αθλητές ταυτόσημα με την επιτυχία. Ο
Αλκέτας Παναγούλιας ­ αμερικανόφιλος βλέπετε ­ έφερε μαζί του από τις ΗΠΑ αυτή
τη συνήθεια και σχεδόν πάντοτε όταν φωτογραφιζόταν ως προπονητής της εθνικής
ομάδας δάγκωνε ένα πούρο, άλλοτε αναμμένο και άλλοτε σβηστό. «Το πούρο με
ξεκουράζει», υποστηρίζει ο Αλκέτας Παναγούλιας. «Στον πάγκο, όταν με κυριεύει
το άγχος, με το πούρο έχω τον τρόπο και το διώχνω».

Η συνήθεια του πούρου φαίνεται ότι δεν εγκαταλείπει τους αθλητές ακόμα και
όταν το πέρασμα του χρόνου τους υποχρεώνει να εγκαταλείψουν τον αγωνιστικό
χώρο και να καθίσουν στο πάγκο ως προπονητές. Παράδειγμα ο Λευτέρης
Σούμποτιτς, που με βαθιές ρουφηξιές πανηγύριζε ως παίκτης τις επιτυχίες του
Άρη και τώρα ως προπονητής συνόδευσε τη χαρά για την κατάκτηση του Κυπέλλου
Κόρατς με ένα πούρο. Ακριβό σαν τη νίκη.