Έλεγχος επιπέδου σπουδών

Αγωνία στους φοιτητές που σπουδάζουν στα Πανεπιστήμια των ανατολικών χωρών ­
και ειδικά στις ιατρικές ειδικότητες που συγκεντρώνουν τους 7 στους 10! ­ αλλά
και απορίες στον ιατρικό κόσμο της χώρας προκάλεσε η πρόσφατη απόφαση του
Συμβουλίου της Επικρατείας, με την οποία υποχρεώνει το ΔΙΚΑΤΣΑ να κάνει
συγκριτική αξιολόγηση των σπουδών ανάμεσα στα ξένα και τα ελληνικά
Πανεπιστήμια, προτού καλέσει τους αποφοίτους των ανατολικών Πανεπιστημίων σε
πρόσθετες εξετάσεις, προκειμένου να αναγνωρίσει τα πτυχία τους.

ΟΙ ΑΠΟΡΙΕΣ των φοιτητών εντοπίζονται στο θέμα των πρόσθετων εξετάσεων, καθώς
υπήρξε αρχικά η εντύπωση ότι καταργούνται. Όμως το Συμβούλιο της Επικρατείας,
εξετάζοντας αίτηση 11 πτυχιούχων Οδοντιατρικής ρουμανικών Πανεπιστημίων, δεν
αποφάσισε την κατάργηση ­ τις έκρινε νόμιμες, καθώς για τους γιατρούς
προβλέπεται από το 1985 η συμπληρωματική εξέταση στην Παθολογία και τη
Χειρουργική, αλλά για τους οδοντιάτρους δεν υπήρχε πρόβλεψη ως το 1992 ­
υποχρέωσε όμως το ΔΙΚΑΤΣΑ να κάνει προηγουμένως σύγκριση του επιπέδου σπουδών
των Πανεπιστημίων από όπου προέρχονται οι απόφοιτοι και των αντίστοιχων σχολών
των ελληνικών Πανεπιστημίων.

Κατά συνέπεια, δεν θα απαιτούνται εξετάσεις μόνο εάν προκύπτει πλήρης
αντιστοιχία σπουδών, αλλιώς θα γίνονται για όσα μαθήματα θα κριθεί ότι δεν
είχαν αντιστοιχία. Έτσι λοιπόν, θα ξεκαθαρίσει πλέον και το ζήτημα της
ποιότητας των ιατρικών σπουδών στις ανατολικές χώρες, που θέτουν συχνά γιατροί
που σπούδασαν σε ελληνικά Πανεπιστήμια. Υποστηρίζουν ότι οι περισσότερες, ­ με
εξαίρεση την Τσεχία και την Ουγγαρία ­ ενώ έχουν καλά Πανεπιστήμια, δεν
ακολουθούν πάντα το ίδιο αυστηρό σύστημα εξετάσεων και επιλογής για αλλοδαπούς
φοιτητές (που πληρώνουν δίδακτρα), όπως κάνουν με τους δικούς τους. Το ζήτημα
λοιπόν δεν αφορά μόνο τους περίπου 5.000 καταγεγραμμένους φοιτητές σε
Πανεπιστήμια ανατολικών χωρών (σ.σ.: υπολογίζεται ότι υπάρχουν κι άλλοι τόσοι
μη καταγεγραμμένοι επισήμως) εκ των οποίων το 70% (!) περίπου σπουδάζει
Ιατρική, Οδοντιατρική και Φαρμακολογία, αλλά και το σύνολο του ιατρικού
κόσμου. Κάθε χρόνο, οι γιατροί και οδοντίατροι που αποφοιτούν από ανατολικές
χώρες και ζητούν αναγνώριση των πτυχίων τους φτάνουν ­ και συχνά ξεπερνούν ­
τον αριθμό των πτυχιούχων από τις ελληνικές ιατρικές σχολές.

Χαρακτηριστικό είναι ότι ενώ η Ελλάδα προβλέπει πως της χρειάζονται κάθε χρόνο
περίπου 800 νέοι φοιτητές στις 7 Ιατρικές Σχολές (και περίπου 200 στις
Οδοντιατρικές και 250 στις Φαρμακευτικές), στο τέλος του χρόνου προκύπτουν
περίπου άλλοι τόσοι προερχόμενοι από Ρουμανία, Βουλγαρία, Τσεχία, Σλοβακία,
Ουγγαρία κοκ. Αποτέλεσμα είναι να «σπάει» με αυτόν τον έμμεσο τρόπο ο
προβλεπόμενος κλειστός αριθμός εισακτέων στις Ιατρικές Σχολές, όπως
διαπιστώνει ο πρόεδρος του Κέντρου Εκπαιδευτικής Έρευνας κ. Μιχ. Κασσωτάκης.
Πέρυσι, «από τις 780 αιτήσεις αναγνώρισης πτυχίων ιατρικών ειδικοτήτων χωρών
εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης που έγιναν στο ΔΙΚΑΤΣΑ, μόλις 100 περίπου προέρχονταν
από Ιατρικές Σχολές δυτικών χωρών (ΗΠΑ, Καναδά κ.ά.) και οι υπόλοιπες από
ανατολικές χώρες, ακόμα και από την Αλβανία!», αναφέρει η διευθύντρια του
ΔΙΚΑΤΣΑ κ. Ιουλία Ευσταθίου

Αλλά αυτό, τονίζει ο πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Αθήνας κ. Κώστας
Οικονόμου, «πυροδοτεί τον πληθωρισμό του ιατρικού επαγγέλματος, καθώς
εισέρχονται κάθε χρόνο κάπου 1.500 νέοι γιατροί συνολικά ενώ συνταξιοδοτούνται
μόλις 500. Επιπλέον, δεν γνωρίζουμε αν όντως οι γνώσεις που έχουν λάβει
εξομοιώνονται με αυτές που παρέχουν τα ελληνικά ΑΕΙ και έχουν ακουστεί κατά
καιρούς διάφορα. Γι’ αυτό ο Ιατρικός Σύλλογος, που θεωρεί παρόλα αυτά ότι οι
σπουδές είναι εξίσου καλές, επιμένει στις πρόσθετες εξετάσεις και ζητά
επιπλέον να περνούν από κλινική δοκιμασία, ώστε να διασταυρωθεί η επάρκεια και
να μην έχουν δικαίωμα σε απεριόριστο αριθμό δοκιμασιών για αναγνώριση πτυχίων,
όπως συμβαίνει σήμερα».

Τι αλλάζει, λοιπόν, η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας; «Δεν θα έχει
επίπτωση στη διαδικασία εξετάσεων», υποστηρίζει η κ. Ευσταθίου, «οι οποίες θα
διενεργούνται αφού πρώτα κάνουμε τη συγκριτική αξιολόγηση των σπουδών και
προκύψει ότι χρειάζονται». Αυτό που θα αλλάξει, συνεπώς, είναι ότι ίσως οι
εξετάσεις θα περιλαμβάνουν λιγότερα μαθήματα, ότι κάθε περίπτωση θα κρίνεται
πλέον χωριστά και όχι με γενικό κανόνα όπως σήμερα. Και, κυρίως, ότι μόλις
γίνει η αξιολόγηση σπουδών στις ανατολικές χώρες, θα έχουμε επισήμως πλέον μια
εικόνα για την ποιότητά τους, ώστε να σταματήσουν οι ψίθυροι που ακούγονται
κατά καιρούς και να γνωρίζουν οι φοιτητές το επίπεδο σπουδών σε κάθε χώρα,
προτού την επιλέξουν.