Οι έξι αλλαγές στο ασφαλιστικό

ΤΑ 6 ΜΕΤΡΑ για το ασφαλιστικό (σε καμία περίπτωση δεν
θα υπάρξει θέμα για αύξηση των ορίων ηλικίας προς συνταξιοδότηση) όπως
καταγράφονται από το υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων είναι τα
εξής.

1 Βελτίωση του συστήματος είσπραξης των εισφορών και πάταξης
της εισφοροδιαφυγής. Με νομοσχέδιο που έχουν ήδη δημοσιεύσει (κατ’
αποκλειστικότητα) «ΤΑ ΝΕΑ», προβλέπεται η δημιουργία υπηρεσίας πάταξης της
εισφοροδιαφυγής ­ στα πρότυπα της ΥΠΕΔΑ ­ θεσπίζεται το πιστοποιητικό
ασφαλιστικής ενημερότητας για όλες τις επιχειρήσεις, καθιερώνεται η τήρηση
βιβλίου εισφορών από τους εργοδότες, παρατείνεται ο χρόνος παραγραφής των
οφειλών προς τα ασφαλιστικά ταμεία σε 10 έτη, ενώ θα θεωρείται άκυρη η απόλυση
εργαζομένου ο οποίος δεν είναι ασφαλισμένος.

2 Ενίσχυση της
συμμετοχής κρατικών πόρων στη χρηματοδότηση της κοινωνικής ασφάλισης.

3 Εκσυγχρονισμός του συστήματος με ρυθμίσεις για νέους ασφαλιστικούς
κινδύνους με παρεμβάσεις όπως:

* Η ασφάλιση νέων μορφών εργασίας
(τηλεργασία, εργασία κατ’ οίκον).

* Η πλήρης καθιέρωση της αρχής της
ισότητας των δύο φύλων στις ασφαλιστικές σχέσεις (χήροι άνδρες, διαζευγμένες).

* Ειδική και επιδοτούμενη ασφάλιση ευπαθών κοινωνικών ομάδων (άνεργοι
νέοι, ηλικιωμένοι άνεργοι).

* Ασφαλιστική πρόβλεψη για μακροχρόνια
ηλικιωμένους εξαρτημένους.

* Ασφαλιστική ρύθμιση απασχόλησης εργαζομένων
συνταξιούχων.

Θα προβλέπεται ότι η αναστολή της σύνταξης θα γίνεται εάν
και εφόσον συνταξιούχος γήρατος κερδίζει μηνιαίως από εργασία ασφαλιστέα στο
ΙΚΑ ή στα λοιπά ταμεία μισθωτών και αυτοτελώς απασχολουμένων ή το Δημόσιο ποσό
ανώτερο του 35πλασίου του εκάστοτε ημερομισθίου του ανειδίκευτου εργάτη
(σήμερα είναι 210.000 δρχ.).

4 Η περαιτέρω ενίσχυση των
χαμηλοσυνταξιούχων με επικεντρωμένες παροχές που θα τους προστατεύουν από τη
φτώχεια.

5 Η νομοθετική ενιαιοποίηση των προϋποθέσεων παροχής
συντάξεων με σκοπό να εξασφαλίσει ισότητα μεταχείρισης στους ασφαλισμένους.

6 Η συγχώνευση και εκλογίκευση του αριθμού των φορέων κοινωνικής
ασφάλισης καθώς και η αυτοδιαχείρισή τους.

Κατά το υπουργείο Εργασίας «ο
εξορθολογισμός και εκσυγχρονισμός του ισχύοντος συστήματος κοινωνικής
ασφάλισης θα επιβεβαιώνει την υποχρεωτικότητα του συστήματος, την κρατική
συμμετοχή, την ανταποδοτικότητα και την κοινωνική αλληλεγγύη, ενώ θα σεβαστεί
τα ώριμα ασφαλιστικά δικαιώματα». Όσον αφορά τους νόμους που ψηφίστηκαν κατά
την περίοδο 1990-1992 (δηλαδή τον νόμο 1902/90 και τον νόμο 2084/92) η θέση
του υπουργείου είναι ότι «οι νόμοι αυτοί έχουν δημιουργήσει μια πραγματικότητα
που δεν επιτρέπεται να αγνοηθεί. Το κόστος κατάργησής τους θα είναι ­ κατά το
υπουργείο ­ πολύ μεγαλύτερο από οποιοδήποτε όφελος».