Καυτά τα διλήμματα των Γερμανών

Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ της Γερμανίας είναι
από τις πιο ενδιαφέρουσες. Υπάρχει ένας διχασμός. Ο πρόεδρος των
σοσιαλδημοκρατών, Όσκαρ Λαφοντέν, που είναι και πρωθυπουργός του Σαρ,
αντιπροσωπεύει τη σοσιαλδημοκρατική παράδοση, ανανεωμένη. Οδηγός του είναι οι
βασικές αρχές που έχουν τις ρίζες τους στη δεκαετία του ’80.

Ο Γκέρχαρτ
Σρέντερ, κορυφαίο στέλεχος (και ίσως αρχηγός κάποτε στο μέλλον), που είναι και
αυτός πρωθυπουργός, στην Κάτω Σαξονία, αντιπροσωπεύει την «πραγματιστική»
τάση. Κατά τον Σρέντερ, δεν μπορείς να κάνεις οικονομική πολιτική ερήμην των
κύκλων του κεφαλαίου. Γι’ αυτόν, «σοσιαλδημοκρατική οικονομία» δεν υπάρχει.
«Σωστό ­ λέει ­ είναι αυτό που περπατάει».

Όπως η γερμανική
Σοσιαλδημοκρατία, η ευρωπαϊκή Αριστερά λιγότερο περπατάει και περισσότερο
κολυμπά: σε νερά ταραγμένα, όπου καλείται να βρει επειγόντως προσανατολισμό.
Το ευχάριστο είναι ότι ο δυναμισμός της είναι πάλι αισθητός.

Αλλά
παραμένει το ερώτημα: Να ακολουθήσει την παράδοση που λέει «να είσαι αριστερός
στην αντιπολίτευση και κεντρώος μόλις πάρεις την εξουσία» ή να κάνει ό,τι και
ο Μπλερ, να τα λέει όλα, ανοιχτά και ωμά, από την αρχή;