Εστίες μόλυνσης

ΕΚΘΕΣΗ αρνητικών στοιχείων
έκανε χθες το ελληνικό ποδόσφαιρο, έστω κι αν σημειώθηκε ρεκόρ παραγωγικότητας
στην Α’ Εθνική με 38 γκολ. Αν στεκόμασταν στα μεγάλα σκορ, στις πέντε νίκες
φιλοξενουμένων, τις τρεις των γηπεδούχων και την ισοπαλία της Πάτρας, θα
κινδυνεύαμε να σχηματίσουμε την εντύπωση ότι διεξάγεται το συναρπαστικότερο
πρωτάθλημα της Ευρώπης.

Όμως, οι κραυγές και οι ψίθυροι σε έξι γήπεδα
αποκαλύπτουν ότι παραμένουν οι εστίες μόλυνσης, που ταλαιπωρούν το ποδόσφαιρό
μας επί δεκαετίες. Αυτό το διάτρητο ποδόσφαιρο έχει μείνει αβοήθητο, πιατέλα
πολυτελών εδεσμάτων για παρεούλες. Αν κάθε φορά κάποιοι επωφελούνται, δεν
σημαίνει ότι το λαοφιλές άθλημα βρίσκεται στον σωστό δρόμο. Οι ίδιοι δεν
μπορούν να χαρούν βαθιά τις επιτυχίες. Ούτε πριν, ούτε τώρα, ούτε τα επόμενα
χρόνια. Οι γιορτές είναι για τα μάτια του κόσμου.

Του κόσμου που
καταλαβαίνει πολλά και σε σημαντικό ποσοστό έχει απομακρυνθεί από τα γήπεδα.

Του κόσμου, που διαμαρτυρήθηκε χθες στη Νέα Φιλαδέλφεια, στον Βύρωνα, στου
Χαριλάου, στην Έδεσσα, στην Καβάλα και στην Πάτρα.

Η δήλωση του προέδρου
της Παναχαϊκής Άρη Λουκόπουλου: «Δεν έδειξαν τον ζήλο που έπρεπε ο προπονητής
και οι παίκτες μας» και του Νίκου Νιόπλια: «Ντρέπομαι γι’αυτό », λένε πολλά.
Οι κραυγές για διαιτητές και ποδοσφαιριστές «πουλημένοι-πουλημένοι», δεν
μπορεί να αποδοθούν μόνο στην κακοπιστία.

Αδικαιολόγητα και τα λάθη των
διαιτητών Καλαθενού, Ζαχαριάδη, Δούρου, Παπαχίτζιου. Θα βγουν από τους
πίνακες;

Κρατάει χρόνια αυτή η δυσοσμία στα γήπεδα. Ασυγκίνητοι ΕΠΟ και
ΕΠΑΕ. Παχύδερμοι οργανισμοί, ακατάλληλοι, με την τωρινή σύνθεσή τους, να
βγάλουν το ποδόσφαιρο από το υπόγειο.