ΡΕΝΕ ΕΠΕΛΜΠΟΜ

Τα τρία παιδιά της
«εξαφανίσθηκαν» στη διάρκεια της χούντας. Είκοσι χρόνια μετά, η Ρενέ Έπελμπομ
εξακολουθεί να αγωνίζεται για δικαιοσύνη.

«ΔΕΝ ΕΚΛΑΨΑ ποτέ για τα παιδιά
μου. Φοβάμαι ότι αν αρχίσω, μπορεί να μην σταματήσω ποτέ», λέει η Ρενέ, από τα
ιδρυτικά μέλη των Μητέρων των Εξαφανισμένων της Αργεντινής. «Ο χρόνος
κατευνάζει. Αλλά δεν μπορώ να ξεχάσω ούτε και να συγχωρήσω». Φορώντας λευκά
μαντίλια με κεντημένα τα ονόματα των «εξαφανισμένων» παιδιών τους, οι «Μητέρες
της Πλάθα ντε Μάγιο», πολλές αδύναμες πια και ηλικιωμένες, συγκεντρώθηκαν και
χθες στην Πλατεία του Μαΐου, έξω από το προεδρικό μέγαρο του Μπουένος Άιρες,
όπως κάνουν κάθε Πέμπτη τα 20 τελευταία χρόνια. Τα παιδιά τους ήταν ανάμεσα
στους 30.000 Αργεντινούς που, στο διάστημα από το 1976 ως το 1983, απήχθησαν
από την αστυνομία, τον στρατό και τα ακροδεξιά αποσπάσματα θανάτου και δεν
ξαναβρέθηκαν ποτέ. «Είναι σημαντικό να θυμόμαστε», λέει η Ρενέ στην
«Ιντιπέντεντ». «Να θυμόμαστε τα παιδιά μας και να κρατάμε ζωντανή τη μνήμη
όσων συνέβησαν ώστε να μην ξανασυμβούν».

Ωστόσο η μνήμη είναι οδυνηρή. Ο
Ραούλ, ο σύζυγος της Ρενέ, πέθανε ξαφνικά στα 46 του, αφήνοντάς την να
αναθρέψει τα τρία παιδιά τους. Στις 10 Αυγούστου του 1976, ο μεγάλος, ο Λουΐς,
συνελήφθη καθώς έβγαινε από την Ιατρική Σχολή. «Ίσως είχε συζητήσει πολιτικά
στη σχολή του κι αυτό να θεωρήθηκε ανατρεπτικό», λέει η Ρενέ. Αμέσως έστειλε
τα δύο αδέλφια του στην Ουρουγουάη, φοβούμενη για την ασφάλειά τους, αλλά κι
αυτά «εξαφανίσθηκαν» στις 4 Νοεμβρίου του 1976. «Δεν μπόρεσα ποτέ να καταλάβω
τι ήθελαν τα αποσπάσματα θανάτου από δύο παιδιά», λέει σήμερα. «Ο Κλαούντιο
ήταν μουσικός και έγραφε ποιήματα και η Λίλα λάτρευε τον χορό. Σας φαίνεται
απειλητικό για τη χώρα;».

Ο αγώνας των Μητέρων ξεκίνησε στις 30 Απριλίου
του 1977, όταν 14 γυναίκες συγκεντρώθηκαν στην Πλατεία του Μαΐου για να
ζητήσουν πληροφορίες για τα παιδιά τους, αψηφώντας τις απαγορεύσεις. Η Ρενέ
Έπελμπομ ήταν ανάμεσά τους. Σύντομα, στην πλατεία έφτασαν να συγκεντρώνονται
450 γυναίκες κάθε κοινωνικής τάξης, τις οποίες ένωναν τα χαμένα παιδιά τους.
Ωστόσο, οι δολοφόνοι των παιδιών αυτών εξακολουθούν να κυκλοφορούν ελεύθεροι.
Οι ελάχιστοι στρατιωτικοί ηγέτες που δικάσθηκαν και φυλακίσθηκαν μετά την
πτώση της χούντας, το 1983, αμνηστεύθηκαν από τον σημερινό πρόεδρο της
Αργεντινής Κάρλος Μένεμ. Το σύνθημα «Δεν συγχωρούμε ούτε λησμονούμε»
εξακολουθεί όμως να γράφεται στους τοίχους του Μπουένος Άιρες. «Πώς μπορώ να
ξεχάσω αυτό που συνέβη στα τρία παιδιά μου;» λέει η Ρενέ. «Όσο για να
συγχωρήσω, δεν ξέρω αν θα μπορούσα να σφίξω τα χέρια με τους βασανιστές των
παιδιών μου».