Η αριστερά…

… λοιπόν στη Γαλλία, αφού πρωτοστάτησε στον
σχεδιασμό του Μάαστριχτ (ιδέα του Μιττερράν ήταν το περίφημο όριο του 3% του
δημοσίου ελλείμματος πάνω από το ΑΕΠ), επιλέγει τώρα μια πιο «αντι-ευρωπαϊκή»
στάση ή, τουλάχιστον, φρασεολογία. Ο ρόλος του «Ευρωπαίου» απομένει έτσι στον
Αλαίν Ζυππέ ο οποίος, εκτός από μειώσεις φόρων, επαγγέλλεται είσοδο στο κοινό
νόμισμα ­ ανυπερθέτως ­ την 1/1/99, αλλά και «αγώνα για αληθινή κοινωνική
Ευρώπη». Κατά τα λοιπά, ο κεντροδεξιός συνασπισμός υπόσχεται ότι, αν νικήσει,
θα «δώσει πνοή» στη Γαλλία μ’ ένα σπουδαίο «Πρόγραμμα 40 Ημερών». Το 40 ηχεί
πιο εντυπωσιακό απ’ ό,τι το (συνηθέστερο) 100, γράφει ένας σχολιαστής.
«Σαράντα μέρες έμεινε ο Ιησούς στην έρημο. Σαράντα και ο Μωυσής στο Σινά,
περιμένοντας τις Δέλτους. Συμβολικά βέβαια όλα αυτά. Αλλά μήπως και το
Πρόγραμμα συμβολικό δεν είναι;».