Με προδιαγραφές του ’60

«Στο σημείο όπου έγινε
το δυστύχημα οι κλίσεις είναι από τις μεγαλύτερες που επιτρέπονταν την εποχή
που έγινε η χάραξη της Εθνικής οδού Αθηνών – Θεσσαλονίκης. Το 1960, που
φτιάχτηκε η Εθνική, το επιτρεπόμενο όριο κλίσεων και καμπυλών ήταν σαφώς
μεγαλύτερο από το σημερινό. Κι αυτό γιατί οι προδιαγραφές των τεχνικών
χαρακτηριστικών του έργου ήταν διαφορετικές».ΑΥΤΑ επισημαίνει στα «ΝΕΑ»
ο κ. Γιώργος Νυσταζάκης, διευθυντής της ειδικής υπηρεσίας έργων του
αυτοκινητόδρομου ΠΑΘΕ, του ΥΠΕΧΩΔΕ, προσθέτοντας, ωστόσο, ότι «τόσο η
ορατότητα όσο και τα υπόλοιπα γεωμετρικά χαρακτηριστικά είναι πολύ
ικανοποιητικά».

Για την καλυτέρευση, πάντως, των κυκλοφοριακών συνθηκών
στο Μαρτίνο Φθιώτιδας εκτελούνται έργα νέας χάραξης της Εθνικής Αθηνών –
Θεσσαλονίκης, συνολικού μήκους τριών χιλιομέτρων, με τα οποία θα παρακαμφθεί
το σημερινό κομμάτι της Εθνικής οδού στο οποίο έγινε το δυστύχημα.

«Τα
έργα άρχισαν το 1995 και με βάση το χρονοδιάγραμμα προβλέπεται να ολοκληρωθούν
τέλη του 1997», τονίζει ο κ. Νυσταζάκης. «Πρόκειται για παράκαμψη περίπου
τριών χιλιομέτρων. Με τη νέα χάραξη που γίνεται από την αριστερή πλευρά,
κάνουμε μεγαλύτερο κύκλο για να μειώσουμε την κλίση».

«Στο σημείο αυτό,
προσθέτει ο κ. Νυσταζάκης, η ολισθηρότητα είναι αυξημένη, λόγω του
οδοστρώματος και των έντονων καιρικών φαινομένων που παρατηρούνται στην
περιοχή. Με τη νέα χάραξη, που αναμένεται να δοθεί στην κυκλοφορία το
καλοκαίρι ή το φθινόπωρο, οι κυκλοφοριακές συνθήκες θα βελτιωθούν σημαντικά».

Από την πλευρά του, ο κ. Δημήτρης Κίτσος, διευθυντής της 2ης ΔΕΚΕ,
υποστηρίζει ότι το σημείο στο οποίο έγινε το δυστύχημα δεν παρουσιάζει
μειωμένα γεωμετρικά χαρακτηριστικά, τα οποία σε συνδυασμό με τις καιρικές να
οδήγησαν στο αιματηρό δυστύχημα. «Πρόκειται για κλασική στροφή με απεριόριστη
ορατότητα, στην οποία ­ απ’ ό,τι ακούμε ­ δεν έχει ξανασυμβεί τροχαίο ατύχημα.
Το σημείο αυτό έχει τα τεχνικά χαρακτηριστικά των έργων οδοποιίας της
δεκαετίας του ’60».

ΣΥΓΧΥΣΗ, απόγνωση και
πανικός αμέσως μετά το τροχαίο στο 118ο χιλιόμετρο της Εθνικής Αθηνών –
Λαμίας. Για αρκετή ώρα, κανείς δεν γνώριζε τον ακριβή αριθμό των θυμάτων.
Όμως, οι συνεχείς πληροφορίες που δίνονταν στην δημοσιότητα (έκαναν λόγο για
15 νεκρούς) επέτειναν την αγωνία των συγγενών των στρατιωτών, των συναδέλφων
τους, αλλά και των αρχών, που έκαναν σχέδια επί σχεδίων για την μεταφορά των
στρατιωτών.

Ελικόπτερα απογειώθηκαν και δεν έφτασαν. Γιατροί, αστυνομικοί
και πυροσβέστες έτρεχαν πάνω – κάτω χωρίς να μπορούν να πλησιάσουν στο σημείο
σύγκρουσης. Εκατοντάδες αυτοκίνητα είχαν εγκλωβιστεί στην άνοδο και την κάθοδο
του δρόμου, εμποδίζοντας ακόμη και ασθενοφόρα να προσεγγίζουν. Πολλοί απ’
αυτούς, μετά το πρώτο σοκ, άρχισαν να μεταφέρουν τραυματίες και μη στο
Νοσοκομείο της Θήβας..

Στα επιτελεία του Στρατού και της Αστυνομίας δεν
έλειπαν οι εικόνες πανικού, καθώς ο αριθμός των νεκρών δεν είχε εξακριβωθεί. Ο
ίδιος πανικός επικρατούσε και στο στρατόπεδο στη Σπάρτη, όπου όλοι
προσπαθούσαν να βρουν μέσα από τα ατομικά έγγραφα των στρατιωτών ποιοι
επέβαιναν στο μοιραίο λεωφορείο.

Πάντως, πολλά ερωτηματικά προκαλεί το
γεγονός ότι η Τροχαία Φθιώτιδας, από την πρώτη στιγμή, έδινε μεγάλο αριθμό
νεκρών. Αργότερα, οι αστυνομικοί έλεγαν ότι «μέσα στον πανικό βλέπαμε στον
δρόμο φαντάρους πλημμυρισμένους στα αίματα, ενώ στην ίδια κατάσταση ήταν και
όσοι απεγκλωβίζονταν από το λεωφορείο. Έγιναν όλα τόσο γρήγορα, που τις πρώτες
στιγμές μόνο σωστές εκτιμήσεις δεν μπορούσαν να γίνουν».

«ΗΤΑΝ ΕΝΑΣ από τους πιο έμπειρους οδηγούς
που είχαμε», λέει για τον Κώστα Διλκερίδη ο Νίκος Ελευθεράκος, ιδιοκτήτης της
ομώνυμης εταιρείας στην οποία εργαζόταν, από το 1990, ο άτυχος οδηγός.

Ο
κ. Ελευθεράκος επισκέφθηκε τον τόπο του πολύνεκρου δυστυχήματος και η πρώτη
του εκτίμηση για τα αίτια της τραγωδίας εντοπίζεται στη μορφολογία του
οδοστρώματος. «Είναι μια απότομη στροφή μετά τρία χιλιόμετρα ευθείας», λέει
και προσθέτει πως «η πολύχρονη εμπειρία του οδηγού δεν θα ήταν δυνατό να
δικαιολογήσει κάποιο ατυχή χειρισμό».

Ο ίδιος λέει πως η νταλίκα
ενδεχομένως να γλίστρησε εξαιτίας της ολισθηρότητας του δρόμου λόγω βροχής.
«Δεν θεωρώ πως το φορτηγό δίπλωσε επειδή ο οδηγός φρενάρισε. Άν σε κάθε
φρενάρισμα συνέβαινε αυτό το φαινόμενο, τότε δεν θα προλαβαίναμε να
απαριθμούμε δυστυχήματα». Στη εταιρεία του κ. Ελευθεράκου εργάζονται 50 οδηγοί
και «ο Κώστας Διλκερίδης ήταν ένας από τους επτά που διακρίνονταν για την
ικανότητά τους και που αναλάμβαναν να πραγματοποιήσουν τα λεγόμενα “δύσκολα”
ταξίδια».

Στην ίδια εταιρεία δουλεύει τα τελευταία τέσσερα χρόνια και ο
μεγαλύτερος γιος του άτυχου οδηγού, ο 29χρονος Δημήτρης, ενώ «το προσεχές
διάστημα θα προσλαμβάναμε και τον άλλο του γιο, που είναι 24 χρόνων».

ΔΕΝ ΠΡΟΛΑΒΕ να χαρεί τη
δεύτερη άδειά του στον Στρατό ο 19χρονος φαντάρος Δημήτρης Τσιώνας, ένα από τα
θύματα του τραγικού δυστυχήματος. Χθες το απόγευμα, συγγενείς και φίλοι τον
συνόδευσαν στην τελευταία του κατοικία, στο Νεκροταφείο της Λάρισας, ενώ άγημα
του Στρατού απέδωσε τιμές.

Ο άτυχος στρατιώτης επέστρεψε πριν από τρεις
μήνες από τη Γερμανία, όπου έμενε, προκειμένου να υπηρετήσει τη θητεία του και
είχε πάρει μετάθεση για μονάδα της Ξάνθης. Τραγικές φιγούρες στην κηδεία ο
πατέρας του και τα δύο μικρότερα αδέλφια του. Η μητέρα του δεν άντεξε τον πόνο
και μεταφέρθηκε προχθές στο νοσοκομείο.

Την ίδια περίπου ώρα, στο Γριζάνο
Τρικάλων, έγινε η κηδεία τού, επίσης 19χρονου, φαντάρου Σωκράτη Σωτηρίου.
Απαρηγόρητο όλο το χωριό προσπαθούσε να δώσει κουράγιο στην οικογένειά του,
ενώ όταν το άγημα του Στρατού απέδωσε τιμές, ένα δάκρυ κύλησε από τα μάτια
όλων.

Κηδεία έγινε και στο Ξηροκάμπι της Σπάρτης, όπου μέσα σε βαρύ πένθος
κηδεύτηκε ο 29χρονος οδηγός του μοιραίου λεωφορείου Νικόλαος Χρυσικός.
Τραγικές φιγούρες οι γονείς του, η σύζυγός του που είναι έγκυος και η
τετράχρονη κορούλα του Σοφία. Κατά τους υπαλλήλους του ΚΤΕΛ Γυθείου, ο
Νικόλαος Χρυσικός ήταν από τους πιο προσεκτικούς οδηγούς.

Στο στρατόπεδο του ΚΕΜ, μόλις έγινε γνωστό το
πολύνεκρο δυστύχημα, σήμανε συναγερμός. Είχαν φύγει 130 νεοσύλλεκτοι με άδεια
και πανικόβλητοι συγγενείς έπαιρναν τηλέφωνο για να μάθουν νέα τους.

Στο
ΚΑΤ το πρώτο ασθενοφόρο έφθασε στις 21.20 της Τετάρτης. Το δεύτερο, 55′
αργότερα.

Μόλις έγινε γνωστή η είδηση για το τραγικό δυστύχημα, συγγενείς
των φαντάρων άρχισαν να φθάνουν στο 401 Στρατιωτικό Νοσοκομείο, για να μάθουν
για την κατάσταση των δικών τους. Με την αγωνία έκδηλα αποτυπωμένη στα πρόσωπά
τους, έλεγαν στους γιατρούς τα ονόματα των δικών τους και «κρέμονταν από τα
χείλη τους».

Μισή ώρα μετά τα μεσάνυχτα, έφθασε στο νοσοκομείο ένα πούλμαν
που μετέφερε 22 ελαφρά τραυματίες, οι οποίοι οδηγήθηκαν αμέσως στα Εξωτερικά
Ιατρεία του 401. Εκεί, οι γιατροί τούς πρόσφεραν τις πρώτες βοήθειες και στη
συνέχεια μεταφέρθηκαν σε πτέρυγες για νοσηλεία.