Διάδοχός μου ο Σιγάλας

![]() |
ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Το 1949 στη Ν. Υόρκη
ΟΝΕΙΡΕΥΕΤΑΙ: Τα… βράδια
ΘΑ ΚΑΛΟΥΣΕ ΣΕ ΔΕΙΠΝΟ: Την Τίνα
ΔΕΝ ΘΑ ΜΟΙΡΑΖΟΤΑΝ ΠΟΤΕ:
Τη γυναίκα του
ΛΑΤΡΕΥΕΙ: Τη δουλειά του
ΑΠΕΧΘΑΝΕΤΑΙ:
Το πρωινό ξύπνημα
Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΣΤΙΓΜΗ ΣΤΗΝ ΚΑΡΙΕΡΑ ΤΟΥ: Δεν έχει
έρθει ακόμη
Η ΧΕΙΡΟΤΕΡΗ: Τότε που δεν τον άφησαν στον Άρη να γευτεί
τους καρπούς (Κύπελλο Κυπελλούχων) της δουλειάς του

Στα χρόνια του, είχε φτάσει
με τον Ολυμπιακό σχεδόν στην κορυφή της Ευρώπης (εξάδα Πρωταθλητριών). Το
«λιοντάρι» των «ερυθρολεύκων» και νυν προπονητής πλέον στη Λάρισα, Στήβ
Γιατζόγλου, είδε αυτήν τη φορά τους διαδόχους του να φτάνουν στο ψηλότερο
σκαλί της Ευρώπης. Ο ίδιος θεωρεί πως ο Ολυμπιακός είχε εφέτος την εμπειρία
που του έλειπε και θεωρεί διάδοχό του τον Σιγάλα
.
ΕΡ.:
Επιτέλους Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα στον Πειραιά;
ΑΠ.: Όνειρο πολλών ετών.
ΕΡ.: Πρώτα συναισθήματα;
ΑΠ.: Για πολλούς, δικαίωση.
ΕΡ.: Ένιωσες την
ανάγκη να μπεις να παίξεις;
ΑΠ.: Μου ‘χει φύγει εδώ και… χρόνια.
ΕΡ.: Τα πέτρινα χρόνια πέρασαν ανεπιστρεπτί;
ΑΠ.: Η ρομαντική εποχή ζει
στην καρδιά των ανθρώπων που την έζησαν.
ΕΡ.: Η έννοια Ολυμπιακός;
ΑΠ.: Πέντε αδέλφια.
ΕΡ.: Πώς συγκρίνεις με τρεις λέξεις το τότε με το
τώρα;
ΑΠ.: Άλλαξαν τα μηδενικά.
ΕΡ.: Ντούσαν Ίβκοβιτς;
ΑΠ.: Από
τους κορυφαίους Σέρβους προπονητές.
ΕΡ.: Γιάννης Ιωαννίδης;
ΑΠ.: Έχει
αφήσει το στίγμα του στον Ολυμπιακό και άλλαξε την ιστορία του μπάσκετ.
ΕΡ.: Σωκράτης Κόκκαλης;
ΑΠ.: Τεχνοκράτης.
ΕΡ.: Μπόζινταρ Μάλκοβιτς;
ΑΠ.: Όταν έχεις τα γαλόνια κάνεις και λάθη.
ΕΡ.: Στηβ Γιατζόγλου;
ΑΠ.: Ένας και μοναδικός!
ΕΡ.: Τι δεν θα ξεχάσεις ποτέ από τον Ολυμπιακό;
ΑΠ.: Τον κόσμο.
ΕΡ.: Παίκτης ή προπονητής;
ΑΠ.: Σίγουρα
προπονητής. Ο προπονητής ζει…
ΕΡ.: Τι σημαίνει το μπάσκετ για σένα;
ΑΠ.: Ό, τι το οξυγόνο για έναν άνθρωπο.
ΕΡ.: Ο τελικός στη Ρώμη ήταν
παράσταση για έναν ρόλο;
ΑΠ.: Σίγουρα η νίκη ήταν δίκαιη.
ΕΡ.: Οι
βετεράνοι πάντα κοντά στην ομάδα;
ΑΠ.: Είναι πάντα κοντά, είτε θετικά είτε
αρνητικά.
ΕΡ.: Γιώργος Σιγάλας;
ΑΠ.: Παράδειγμα προς μίμηση.
ΕΡ.:
Ζηλεύεις που δεν πήρες και εσύ ένα Πρωταθλητριών;
ΑΠ.: Ποτέ δεν ζηλεύω και
ποτέ δεν είναι… αργά.
ΕΡ.: Απέραντη η καρδιά του πρωταθλητή;
ΑΠ.:
Ακαταμάχητη.
ΕΡ.: Το ελληνικό μπάσκετ στο απόγειο της δόξας του;
ΑΠ.:
Στην κορυφή και στο… υπόγειο της δυστυχίας του.
ΕΡ.: Η συνταγή της
επιτυχίας;
ΑΠ.: Μυαλό, δουλειά και λεφτά.
ΕΡ.: Εθνική ομάδα, νέα
γενιά;
ΑΠ.: Η τελευταία ελληνική ομάδα.
ΕΡ.: Ο νέος Γιατζόγλου του
Ολυμπιακού;
ΑΠ.: Ο Σιγάλας, που φοράει και τη φανέλα μου, το νούμερο 5.
ΕΡ.: Σου λείπει η ομάδα;
ΑΠ.: Ό, τι ζεις σου λείπει.
ΕΡ.: Νιώθεις
πίκρα που δεν συνεχίζεις από κάποιο άλλο πόστο στην ομάδα;
ΑΠ.: Όχι.
Κοιτάω μπροστά…
ΕΡ.: Πιστεύεις στα γούρια;
ΑΠ.: Είναι ανοησίες.
ΕΡ.: Τι έλειπε από την ομάδα του 1994 και του 1995;
ΑΠ.: Η εμπειρία.
ΕΡ.: Ανέλαβες τη Λάρισα σε δύσκολη εποχή εφέτος…
ΑΠ.: Με θεωρούν άνθρωπο
για δύσκολες αποστολές.
ΕΡ.: Και τα κατάφερες…
ΑΠ.: Δούλεψα σκληρά
για να το πετύχω και η Λάρισα παρέμεινε στην Α1.
ΕΡ.: Η προοπτική του
επαρχιακού μπάσκετ;
ΑΠ.: Μόνο εκεί υπάρχει το μέλλον. Να το αναβαθμίσουν
αν θέλουμε να μιλάμε για ανάπτυξη.
ΕΡ.: Εύχεσαι;
ΑΠ.: Να έχω υγεία.














