ΑΥΤΟΙ

… πρωταγωνιστές της ιταλικής πολιτικής ζωής είναι
δεξιοτέχνες του συμβιβασμού. Ο ένας, ο αρχηγός του Δημοκρατικού Κόμματος της
Αριστεράς, Μάσσιμο ΝτΆλέμα, χάρισε πέρυσι στο κόμμα του την εξουσία μ’ ένα
συγκερασμό ιδεολογίας και «εκσυγχρονιστικής» ρεαλπολιτίκ. Ο άλλος, ο
οικονομολόγος Ρομάνο Πρόντι, πέτυχε να λειάνει τις διαφορές ανάμεσα στις
ποικιλόχρωμες «συνιστώσες» ώστε να γίνει ο τέλειος εκφραστής (και
πρωθυπουργός) του συνασπισμού της Ελιάς. Τώρα, το πρόβλημα και για τους δύο,
αλλά ιδίως για τον ΝτΆλέμα, είναι εξαιρετικά σύνθετο. Δεν έχουν να επιλέξουν
απλώς μεταξύ τού αν θα κάνουν ένα ακόμη συμβιβασμό ή θα τον αρνηθούν, αλλά
μάλλον μεταξύ… πολλών συμβιβασμών.

… που έγιναν την Κυριακή σε 1.000 δήμους και κοινότητες ­ ανάμεσά
τους σε κέντρα του Βορρά όπως Τορίνο, Μιλάνο, Τεργέστη κλπ. ­ ήχησαν
απειλητικά τα σήμαντρα για την Ελιά. Σε απόλυτο αριθμό ψήφων σημείωσε ελαφρά
άνοδο. Αλλά η άνοδος που είχε ο κύριος αντίπαλός της, ο Πόλος Ελευθερίας του
Σίλβιο Μπερλουσκόνι, υπήρξε πιο αισθητή. Και αποφασιστικά, από κάθε άποψη,
ήταν τα κέρδη της Κομμουνιστικής Επανίδρυσης του Φάουστο Μπερτινόττι. Το
σύνθετο ­ σχεδόν αδιέξοδο ­ δίλημμα για την Ελιά εμφανίζεται ως εξής: Να
συμπράξει με τους κομμουνιστές ώστε να φράξει τον δρόμο στον Μπερλουσκόνι
(τουλάχιστον στο Μιλάνο και στο Τορίνο) ή να πορευθεί μόνη ελπίζοντας ότι θα
εκτιμηθεί η «σταθερότητά» της; Σε περίπτωση τώρα σύμπραξης με τον Μπερτινόττι
(που θέτει όρους αντι-Μάαστριχτ), θ’ αναγκαστεί άραγε ν’ αλλάξει εντελώς
πολιτική ως κυβέρνηση ή θα καταφέρει να εκμαιεύσει και πάλι την κατανόηση της
Ευρώπης ­ αλλά πάντα με τον κίνδυνο να χάσει τις προθεσμίες για το εύρω; Και
τέλος, αν υποτεθεί ότι συνεχίζει ν’ απορρίπτει τη σύμπραξη, θα προλάβει
σίγουρα το εύρω; Ή θα το χάσει κι αυτό ­ και μαζί τις επόμενες βουλευτικές
εκλογές;

… που έχει δημιουργηθεί, ο ΝτΆλέμα ­ γράφει η
«Στάμπα» ­ φαίνεται καταδικασμένος να πιεί το «πικρό ποτήρι» της σύμπραξης. Θα
το πληρώσει όμως ακριβά, γιατί θα πρέπει ν’ απαρνηθεί την είσοδο στη
νομισματική ένωση «ταυτόχρονα με τους ισχυρούς της πρώτης ταχύτητας». Αυτή
ουσιαστικά θα είναι η συνέπεια των όρων των κομμουνιστών περί «κοινωνικού
κράτους». Ένας άλλος όρος είναι η αλλαγή του εκλογικού συστήματος. Να
επιστρέψει η Ιταλία σε μιά πιο αναλογική φόρμουλα, που θα ευνοεί τα μικρότερα
κόμματα. Πιεζόμενος ακόμη και από στελέχη του κόμματός του ­ όπως ο Τζόρτζιο
Ναπολιτάνο ­ ο ΝτΆλέμα επέλεξε τελικά σολομώντεια λύση. Ο ίδιος, είπε, δεν
θέλει ν’ ανακατευτεί. Σε τοπικό επίπεδο, οι υποψήφιοι για τον β’ γύρο (θα
γίνει στις 11 Μαΐου) ας κρίνουν, κατά περίσταση, αν θα συμπράξουν ή όχι.

… όμως χωρίς τον ξενοδόχο. Ο Φάουστο
Μπερτινόττι, ο «μικρός θριαμβευτής» της Κυριακής, έγινε ξαφνικά πολύ δύσκολος:
Η Επανίδρυση θα το σκεφτεί πολύ πριν αποφασίσει προς τα πού, σε κάθε
περιφέρεια, θα στρέψει τις συμπάθειές της. Επιτελείς του Φάουστο άρχισαν
διάλογο ακόμη και με κεντροδεξιούς. Η Επανίδρυση δεν έχει κανένα πρόβλημα
λόγου χάρη με τους Λαϊκούς, δηλώνει ο Μπερτινόττι. «Άλλωστε, επανειλημμένα
υπήρξε σύμπτωση απόψεων για ορισμένα θέματα ανάμεσα σε μας και τους
δημοκρατικούς Καθολικούς». Όλα τα ενδεχόμενα λοιπόν, και όλα τα μέτωπα, είναι
ανοιχτά…