ΑΥΤΟΙ

«Χρυσό σενάριο»…

… βλέπει προφανώς ο Σιράκ στις εκλογές που προκήρυξε για τις 25/5. Μια νίκη
της παράταξής του θα του λύσει τα χέρια για γερές περικοπές στο δημόσιο. Θα
τον βοηθήσει να «περάσει» το εύρω στους Γάλλους. Θα ενισχύσει τη θέση του ως
«θριαμβευτή» στη Διακυβερνητική του Άμστερνταμ σε δυο μήνες. Και θα επιβάλει
τη νικηφόρα εξίσωση 2+5=7. Ο Ζακ Σιράκ έχει διανύσει τα 2 από τα 7 χρόνια της
προεδρίας του. Με την ανάδειξη νέας κεντροδεξιάς κυβέρνησης τον Ιούνιο,
προεδρική και κυβερνητική θητεία θα λήξουν ταυτόχρονα, το 2002. Οπότε, με μια
νέα εξόρμηση, πρόεδρος και πρωθυπουργός μαζί, στηρίζοντας ο ένας τον άλλο, θα
μπορούν να κερδίσουν από μια ακόμη θητεία. Αν βέβαια πάνε όλα καλά….

Το ερώτημα…

… ωστόσο είναι γιατί οι Γάλλοι να ξαναψηφίσουν μια
κυβέρνηση η οποία, περίπου, απειλεί ότι θα τους επιβάλει ακόμη μεγαλύτερη
λιτότητα. Γιατί να επιβραβεύσουν μια πολιτική που δεν μείωσε τα ελλείμματα,
τις ανισότητες και προπάντων την ανεργία. Και που οι συνταγές της, μάλλον
θατσερικού τύπου, γίνονται όλο και πιο νεοφιλελεύθερες. Ο διευθυντής της
«Λιμπερασιόν» Σερζ Ζυλύ δεν έχει καμμιά αμφιβολία για το τι θ’ ακολουθήσει: «Ο
Σιράκ θέλει τις εκλογές για να πιάσει κατόπιν το τσεκούρι». Τι μέλλει να
κλαδευτεί το έχει ήδη εξηγήσει ο πρωθυπουργός Αλαίν Ζυππέ. Κάθε χρόνο,
συνταξιοδοτούνται ή πεθαίνουν 60.000 δημόσιοι υπάλληλοι. Η κυβέρνηση πιστεύει
ότι δεν πρέπει να πληρούνται παρά ­ το πολύ ­ οι μισές από τις κενούμενες
θέσεις.

Δεν προσδοκά…

… προφανώς, ψήφους δημοσίων υπαλλήλων
η παράταξη Σιράκ. Και αν το είδος αποδεκατισθεί, δεν θα λυπηθεί ιδιαίτερα.
(Φαινόμενο των ημερών μας, θαρρείς, τα συντηρητικά κόμματα, κάπως σχηματικά
βέβαια, να εξελίσσονται σε ορισμένες χώρες σε κόμματα των ελεύθερων
επαγγελματιών και τα αριστερά να γίνονται κόμματα των δημοσίων υπαλλήλων ­ που
άλλοτε ήσαν τόσο συντηρητικοί). Ο Ζυππέ επιμένει στο σύνθημα «λιγότερο κράτος,
λιγότεροι φόροι». Και τα δύο αυτά, κράτος και φόροι, καταχωρούνται στην ίδια
λογική κατηγορία, ως έννοιες όμοια αρνητικές, ως κακά που είναι ωστόσο όλο και
λιγότερο αναγκαία. Τι να απαντήσει η αριστερά; Ότι αυτή θέλει κράτος και
φόρους;

Χωρίς χαρά…

… δέχτηκαν την προκήρυξη των εκλογών οι σοσιαλιστές του Λιονέλ
Ζοσπέν (φωτ.). Όχι ως πρόκληση, ως αναπάντεχη ευκαιρία αγώνα για επιστροφή του
κόμματος στην εξουσία αλλά μόνο ως «στρατήγημα» του Σιράκ, λες και ήθελαν να
περάσουν στους εκλογείς μήνυμα νίκης του…. αντιπάλου. Το ΚΚ του Ρομπέρ Υ,
ακόμη πιο απαράσκευο, χαρακτήρισε την προκήρυξη εκλογών «συνωμοσία» κατά του
λαού, καταγγέλλοντας προπάντων τα «ευρωπαϊκά» συνθήματα του Σιράκ και τη
χαρακτηριστική αναφορά του σε μιά Γαλλία «ανταγωνιστική και εκσυγχρονισμένη».
Ενδιαφέρον έχει εδώ μια παρατήρηση που γίνεται αυτές τις μέρες από Ευρωπαίους
αναλυτές για την «ιδεολογία» της παράταξης Σιράκ. Με τη στάση του στα
δημοσιονομικά αλλά και στα θέματα της απασχόλησης και του κρατισμού, ο Σιράκ
μοιάζει ήδη και με τους εκσυγχρονιστές του απέναντι στρατοπέδου. Προσχωρεί
έτσι συνειδητά στον άξονα Κλίντον-Μπλαίρ ωθώντας τον Ζοσπέν, μοιραία, πιο
αριστερά και στενεύοντας τις επιλογές εκείνου, ενώ ο ίδιος ελπίζει ότι θα
αγρεύσει ψήφους από ευρύτερο φάσμα εκλογέων. Διαρροές όμως απειλούν ­
περισσότερο ίσως ­ και τη δική του πλευρά.