Βασάνισαν φαντάρους να ομολογήσουν «σαμποτάζ»

«Βασανιστήρια ­ ακόμη και
μέσα σε ακαθαρσίες, όπου βουτούσαν τον φαντάρο έως τον λαιμό, με εντολή του
Παπαδόπουλου ­ γίνονταν για να αναγκάσουν τα παιδιά να ομολογήσουν ότι έκαναν
ένα σαμποτάζ που ποτέ δεν έκαναν και μάλιστα ότι το έκαναν κατ’ εντολήν των
κομμουνιστών».Ο ΕΠΙΤΙΜΟΣ υπαρχηγός του ΓΕΣ, ο αντιστασιακός Βασίλης
Μαθιουδάκης, ο οποίος υπηρετούσε το ’65 στη μονάδα του Γεωργίου Παπαδόπουλου ­
την 117 Μοίρα Πεδινού Πυροβολικού, στην Ορεστιάδα ­ θυμάται με λύπη τη
συμπεριφορά του δικτάτορα.

«Είχε σχέδια… Να αποδείξει ότι υπάρχει
κομμουνιστικός κίνδυνος και να δικαιολογήσει το πραξικόπημα που ετοίμαζε.
Βρήκε, λοιπόν, δύο παιδιά, τον Ματάτη και τον Μπέκιο, φτωχόπαιδα, και
προσπάθησε να τα μπλέξει. Τον Ματάτη, που ήταν από ορφανοτροφείο και δεν
βρίσκανε τι ήταν ο πατέρας του, τον ονόμασαν με ευκολία “Β’ κατηγορία”, δηλαδή
κομμουνιστή.

Στήσανε, λοιπόν, τη σκευωρία οι άνθρωποι του Παπαδόπουλου.
Υπήρχαν τα Μ-34, 35, 37 και 38, οχήματα που πάθαιναν τα ηλεκτρικά τους συχνά
ζημιά. Και ένα βράδυ, που στον όρχο οχημάτων ήταν ο Ματάτης, οι φίλοι του
Παπαδόπουλου ήταν κρυμμένοι κάτω από τα αυτοκίνητα. Όταν αυτός άνοιξε το καπό,
πετάχτηκαν και φώναξαν ότι βρήκαν αυτόν που κάνει τα σαμποτάζ.

Το τι
επακολούθησε δεν περιγράφεται. Νύχτες Αγίου Βαρθολομαίου. Βασανιστήρια στα
σχοινάκια, ώσπου να ομολογήσουν… Ακόμη και τον οδηγό του, τον Δελιβασίλη,
κατηγόρησαν ότι πέταξε μια βίδα στη μηχανή του αυτοκινήτου του Παπαδόπουλου,
για να τον σκοτώσει. Μα, θα σκοτωνόταν και ο οδηγός! Τόσο αστεία
κατηγορία…».

Την εποχή εκείνη έγιναν ανακρίσεις, φασαρία ολόκληρη…

Ο Παπαδόπουλος «διέρρευσε» το ανακριτικό υλικό σε δύο εφημερίδες, στην
«Ακρόπολη» και στον «Ελληνικό Βορρά», οι οποίες με πηχυαίους τίτλους βγήκαν
και έλεγαν τότε περί κομμουνιστικής προελεύσεως δολιοφθοράς.

«Κι ενώ ο
θόρυβος συνεχιζόταν και πολλά ακούστηκαν εις βάρος του Παπαδόπουλου, ήρθε η
αποστασία, ο Ιούλιος του ’65 και ο μετέπειτα δικτάτορας έκανε στροφή 180
μοιρών, συνεχίζοντας φυσικά την προσπάθειά του για έλεγχο των Ενόπλων Δυνάμεων
και για μεταθέσεις δικών τους.

Η ιστορία του Έβρου είναι χαρακτηριστική
του κλίματος εκείνης της εποχής. Πήγαν να παρουσιάσουν ένα νομό που δεν είχε
κομμουνιστές, ότι είχε… Και, δυστυχώς, βασανιστές εκείνων των παιδιών
προήχθησαν στη συνέχεια και έφτασαν έως τον βαθμό του υποστρατήγου!».