Δεν ξέχασαν τον Σόφρι

Απροσδόκητη συμπαράσταση εκφράζεται από διάφορες χώρες στον ιταλό
πολιτικό κρατούμενο Αντριάνο Σόφρι. Κι ας λένε οι Ρώσοι ότι είναι πράκτορας
των Τσετσένων.

ΟΤΑΝ η γαλλίδα λογοτέχνις Ζακλίν Ρισέ έγραφε εκείνο
το άρθρο στη «Μοντ», οργισμένη από την καταδίκη του Σόφρι και δύο συντρόφων
του σε κάθειρξη 22 ετών για τον φόνο ενός βασανιστή πριν από 25 χρόνια, δεν
περίμενε ούτε η ίδια μια τέτοια ανταπόκριση. Να όμως που οι γάλλοι
διανοούμενοι κινητοποιήθηκαν και ζητούν με ψήφισμά τους από τον πρόεδρο
Σκάλφαρο, «γνωστό για το ήθος του», να επέμβει για να δοθεί τέλος σε αυτή την
«πολύ σοβαρή κατάσταση». Το ψήφισμα έχουν υπογράψει ως τώρα στη Γαλλία
περισσότερα από 100 άτομα. Ανάμεσά τους, οι ιστορικοί Ζακ Λε Γκοφ, Πιερ
Βιντάλ-Νακέ και Μισέλ Περό. Οι φιλόσοφοι Κορνήλιος Καστοριάδης, Ζακ Ντεριντά
και Ετιέν Μπαλιμπάρ. Οι συγγραφείς Ρεζίς Ντεμπραί, Μωρίς Μπλανσό, Φρανσουά
Μασπερό και Μαξ Γκαλό.

Ακόμη πιο συγκινητικά είναι τα μηνύματα από το
Σαράγεβο, μια πόλη που επισκέφθηκε επανειλημμένα ο Σόφρι στη διάρκεια του
πολέμου ως ανταποκριτής της «Ουνιτά. «Ο Αντριάνο υιοθετήθηκε από τα παιδιά του
Σαράγεβο», λέει ο βόσνιος δημοσιογράφος Ζλάτκο Ντιζντάρεβιτς. «Ένας τέτοιος
άνθρωπος δεν μπορεί να είναι κακός, γιατί τα παιδιά αναγνωρίζουν το ψέμα».

Ο σέρβος στρατηγός Γιόβαν Ντίβζακ, δεύτερος στην ιεραρχία του βοσνιακού
στρατού στη διάρκεια του πολέμου, δηλώνει ότι θα αγωνιστεί για τον Σόφρι με το
ίδιο πάθος που θα παλέψει για τη δημοκρατία. Και οι φίλοι του προτίθενται να
ζητήσουν άδεια για να τον επισκεφθούν στις φυλακές της Πίζας. «Εκείνος ήλθε να
μας βρει όταν το Σαράγεβο ήταν μια φυλακή», λένε, «γιατί να μην το κάνουμε
τώρα κι εμείς;».

Εξίσου απροσδόκητη με αυτή τη συμπαράσταση ήταν η επίθεση
που εξαπέλυσε εναντίον του Σόφρι η «Ιζβέστια» την περασμένη Τετάρτη.
Αναφερόμενη στην πρόσφατη απελευθέρωση του ιταλού φωτογράφου Μάουρο Γκαλιγκάνι
από τους τσετσένους απαγωγείς του, η ρωσική εφημερίδα υποστηρίζει ότι
εγκέφαλος των διαπραγματεύσεων ήταν ο ίδιος ο Σόφρι, που έχει σημαντικές
γνωριμίες στην περιοχή λόγω των δημοσιογραφικών του αποστολών.

Στόχος της
μεσολάβησής του, να εμφανιστεί ως ήρωας και να πετύχει την αποφυλάκισή του. Το
κακό ­ σύμφωνα πάντα με την «Ιζβέστια» ­ είναι ότι ο μεσάζων που χρησιμοποίησε
ήταν ένας τσετσένος επιχειρηματίας γνωστός για τις διασυνδέσεις του με το
οργανωμένο έγκλημα. Και ότι η ιταλική πρεσβεία στη Μόσχα προτίμησε να
χρησιμοποιήσει αυτά τα σκοτεινά κανάλια παρά να συνεργαστεί με τις επίσημες
αρχές, γεγονός που θα βοηθούσε ενδεχομένως και στην υπόθεση άλλων αιχμαλώτων
των Τσετσένων.

Ο συντάκτης δεν προσκομίζει καμιά απόδειξη για τα λεγόμενά
του. Η ιταλική πρεσβεία χαρακτηρίζει γελοίο αυτό το σενάριο. Και ο αδελφός του
Σόφρι μιλάει για μια και μόνο επιστολή μέσα από τη φυλακή ­ όπου ο Αντριάνο
ζητεί από τους «καλούς» Τσετσένους να ασκήσουν την επιρροή τους…