ΑΥΤΟΙ

Πληρώνετε…

… μήπως χρήματα για να πάρετε κάποτε σύνταξη; Δεν τα
παίζετε καλύτερα στο…. Χρηματιστήριο; Ο υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ,
Ρόμπερτ Ρούμπιν, υπολόγισε ότι με τον σημερινό ρυθμό εισροής εισφορών και
πληρωμής συντάξεων, το SSA (Social Security Administration), το αμερικανικό
ΙΚΑ, δέν θα μπορεί, το 2010, να καταβάλει στους συνταξιούχους ούτε ένα
δολλάριο. Θορυβημένος, ανέθεσε σε επιτροπή να επεξεργαστεί τρόπους διάσωσης
του Ταμείου. Και αυτές τις μέρες, η «επιτροπή Ρούμπιν» ανακοίνωσε τα
συμπεράσματά της.

Υπάρχουν τρεις…

… τρόποι να σωθεί ένα
ασφαλιστικό ταμείο, αποφάνθηκαν οι σοφοί. Πρώτον, ν’ αυξηθούν οι εισφορές.
Δεύτερον, να ισχύσουν κανόνες αυτασφάλισης ­ ο εργαζόμενος να κανονίζει το
ύψος της εισφοράς του (και της προσδοκίας του σε σύνταξη), βάσει των κανόνων
της ελεύθερης αγοράς. Και οι δύο αυτές «λύσεις» όμως θα προκαλούσαν θύελλα
αντιδράσεων. Οπότε μένει το Τρίτον: Να…. παίζονται τα λεφτά των ασφαλισμένων
στο Χρηματιστήριο! Ήδη, μεγάλο μέρος των εισφορών επενδύονται σε κρατικούς
τίτλους. Η ετήσια απόδοσή τους είναι κατώτερη από τη μέση απόδοση των μετοχών
στη Γουώλ Στρητ, που τα τελευταία 70 χρόνια ήταν συνολικά γύρω στο 11% τον
χρόνο. Η επιτροπή υπολόγισε ότι για να σωθεί το SSA θα αρκούσε και ένα 7%.
Ποιος το εγγυάται όμως; «Η Γουώλ Στρητ σε ανταμείβει αν μπορείς να ποντάρεις
σταθερά τουλάχιστον καμμιά δεκαριά χρόνια ­ λένε οι παλιοί χρηματιστές. ­
Αλλοιώς μην παίζεις ούτε για δέκα λεπτά». Το SSA έχει ασφαλώς την πολυτέλεια
του «χρονικού ορίζοντα». Δεν μπορεί ωστόσο να αποτρέψει τυχόν οικονομικές
κρίσεις, και αυτό είναι το αδύνατο σημείο των προτάσεων Ρούμπιν. Τώρα,
αναμένεται συζήτηση στο επιτελείο του Κλίντον ­ και στο Κογκρέσσο….

Πατέρας και γιος…

.

.. συναντήθηκαν μετά από χρόνια και έγραψαν μαζί ένα βιβλίο: «Ο
μοναχός και ο φιλόσοφος». Τόσο διαφορετικοί, που θα μπορούσαν να είναι και
εχθροί. Ο ένας είναι ο Ζαν-Φρανσουά Ρεβέλ, ο διάσημος Γάλλος συγγραφέας και
φιλόσοφος. Στάζει ολόκληρος από Δυτική σκέψη και κλασικό ορθολογισμό. Ο αλλος,
επιστήμονας με λαμπρές σπουδές και εργασίες στη μοριακή βιολογία. Και ξαφνικά,
αυτός, «ο γιος του Ρεβέλ», Ματιέ Ρικάρ, τα παράτησε όλα, και έγινε….
βουδδιστής καλόγερος στο Νεπάλ. Στις πλαγιές των Ιμαλαΐων, εδωσαν τα χέρια,
συζήτησαν, κοντραρίστηκαν, και κατέγραψαν ευσυνείδητα τους διαλόγους τους. Ένα
παράξενο βιβλίο, συναρπαστικό, λένε οι κριτικοί. Ο μπαμπάς δέν θέλει ούτε ν’
ακούσει για μετεμψύχωση. Ο γιος λυπάται για τη ρηχότητα του κόσμου όπου ζει ο
πατέρας του. Ενός κόσμου χωρίς «τη βαθειά εκείνη χαρά που νοιώθεις όταν
αφήνεις την ψυχή σου να γελά ή όταν βοηθάς χωρίς όρια τους πάσχοντες». (J.-F.
Revel, Μ. Ricard: «Le Moine et le Philosophe», NiL).

Ο Νόρμαν
Μαίηλερ…

… δεν θα γλυτώσει ούτε αυτή τη φορά τη γέεννα του
κριτικού πυρός για την αποκοτιά του. Το νέο βιβλίο του λέγεται «Το Κατά Υιόν
Ευαγγέλιον» και τάραξε, πάνω στο Πάσχα των Δυτικών, κάθε μετρημένη και
καθωσπρέπει ψυχή. Γνωρίζουμε τον Χριστό από τον Ματθαίο, τον Μάρκο κ.λπ. Πώς
θα εξιστορούσε όμως ο ίδιος ο Ιησούς τη ζωή του; Αυτό απασχολούσε τον Μαίηλερ.
Και προτείνει μια απάντηση. Λίγο New Age, λίγο μεταφυσική ­ όπου τον Μ.
παρασύρουν και οι εβραϊκές ρίζες του ­ και το νέο Ευαγγέλιο είναι έτοιμο, στον
πάγκο.