Άννα Κορακάκη στα «ΝΕΑ»: «Τώρα νιώθω ότι πρέπει να ξεπεράσω τα όριά μου»

Είναι ξανά εδώ. Η Άννα Κορακάκη των μεταλλίων (χρυσό και χάλκινο) το ’16 στο Ρίο, αυτή η ξεχωριστή πρωταθλήτρια της σκοποβολής βάζει πλώρη για νέες επιτυχίες. Στις 26 του περασμένου Σεπτεμβρίου, πριν από λίγες εβδομάδες δηλαδή, επέστρεψε στους αγώνες ύστερα από περίπου επτά μήνες λόγω της εγκυμοσύνης και της γέννησης της κόρης της, Αθηνάς.

Χαρούμενη. Λαμπερή. Αποφασισμένη. «ΤΑ ΝΕΑ Σαββατοκύριακο» μίλησαν μαζί της. «Βροχή ατέλειωτη στην Αθήνα», της λέω και ήταν την περασμένη Τετάρτη η κουβέντα και ενώ η πρωτεύουσα είχε πλημμυρίσει.

«Και εδώ στη Δράμα έχουμε 13 βαθμούς», απαντά και σκεφτόμαστε αμφότεροι αφενός τον χειμώνα που φουριόζικα χτυπά την πόρτα μας αλλά και το καλοκαίρι που είναι στην ψυχή και τα δικά της συναισθήματα. Γιατί η Αννα Κορακάκη έκανε την εξής ανάρτηση μετά τον πρώτο της αγώνα και ήταν η αφορμή για να συζητήσουμε (ξανά) μαζί της:

«Ο πρώτος μου αγώνας 7,5 μήνες μετά τη γέννηση της Αθηνάς και πρώτος αγώνας ως αθλήτρια του “Κύκλωπα” και επίσημα, στο νέο του σκοπευτήριο. Κάποτε φοβόμουν μήπως η επιστροφή σημαίνει ότι πρέπει να ξαναγίνω ακριβώς αυτή που ήμουν.

Τελικά κατάλαβα πως δεν χρειάζεται. Χρειάζομαι να ξαναβρώ το σώμα μου, τη δύναμή μου, τον ρυθμό μου και την αυτοπεποίθησή μου. Να ξαναχτίσω όλα όσα κάποτε θεωρούσα δεδομένα. Και ίσως αυτό να είναι το πιο όμορφο κομμάτι της επιστροφής… Να βλέπεις τον εαυτό σου να αλλάζει τόσο και παρ’ όλα αυτά να συνεχίζει να κυνηγάει τους ίδιους στόχους.

Κρατάω στην αγκαλιά μου το μεγαλύτερο επίτευγμα της ζωής μου και στο χέρι ένα σύμβολο της επιστροφής στους αγώνες. Δεν είμαι η αθλήτρια που ήμουν πριν. Είμαι η αθλήτρια που έγινα τώρα. Και από εδώ ξεκινάμε ξανά και τώρα αρχίζει το επόμενο κομμάτι. Γιατί η μητρότητα δεν σταματά τα όνειρα μιας γυναίκας. Τα μεγαλώνει. Και κάποιες φορές, μας επιστρέφει στον στόχο μας πιο δυνατές, πιο ώριμες και πιο αποφασισμένες από ποτέ».

Νιώσατε ανάγκη να γράψετε αυτό το κείμενο;

«Ήταν μια ανάρτηση για την επιστροφή μου. Ισως να είναι και αυτό. Γιατί είχα σταματήσει στον τέταρτο μήνα της εγκυμοσύνης, μετά για ένα εξάμηνο απείχα και ο χρόνος της διακοπής είναι περίπου ένας από τον αθλητισμό».

Σκεφθήκατε, ίσως, πως τέλος ο αθλητισμός;

«Όχι, γιατί να το πούμε αυτό; Ποτέ δεν είχα αυτή τη σκέψη. Ενα διάλειμμα έκανα. Τώρα, βέβαια, υπάρχει άλλη προτεραιότητα. Αλλά το δικό μας το άθλημα δεν έχει την καταπόνηση άλλων αθλημάτων που κοντά στα 35, συν πλην, η καριέρα τελειώνει. Μπορείς να συνεχίσεις και για παραπάνω χρόνια. Δεν έχουμε περιορισμούς».

Ο πρώτος αγώνας σε διεθνές επίπεδο πότε έρχεται;

«Το 2028. Υπάρχει τώρα και το Παγκόσμιο στην Ντόχα αλλά δεν θα πάω. Βέβαια, είμαι σε πολύ καλό επίπεδο από την άποψη των επιδόσεων. Θέλω, όμως, να είμαι σε όλα έτοιμη, να μην πάω για να πάω. Σε αυτούς τους αγώνες του Νοεμβρίου δίνονται οι πρώτες κάρτες, τα πρώτα ολυμπιακά εισιτήρια, τρία και τρία για τα αγωνίσματα που μετέχω. Πάντα στο Παγκόσμιο τα εξασφάλιζα. Αλλά τώρα θα μπω αργότερα σε αγώνες. Με την πίστη, τη θετική ενέργεια και την καλή ψυχολογία.

Δεν θέλω να λέω μεγάλες κουβέντες και ποτέ δεν το έκανα. Δεν είναι ασφαλές αυτό. Σε έναν αγώνα κάτι μπορεί να μην πάει όπως θα ήθελες. Είμαι όμως αισιόδοξη για το ’27 και βλέπω τους Ολυμπιακούς Αγώνες του ’28».

Γράψατε πως δεν είστε η αθλήτρια που ήσασταν πριν…

«Έτσι είναι. Αλλά από την άλλη, το σώμα θυμάται, η ψυχή θυμάται. Αρα συμβαίνει πως “δεν είμαι” και ναι και όχι. Τεχνικά είμαι από εκεί που το άφησα. Αλλά έχω αλλάξει σε ό,τι αφορά τους ρυθμούς της ζωής μου. Παλαιότερα και είναι φυσιολογικό αυτό, ήταν πιο χαλαροί.

Ο ύπνος για παράδειγμα ήταν ένα κλασικό οκτάωρο. Τώρα πολλά μοιάζουν διαφορετικά. Για μένα αποτελεί πρόκληση. Ξέρεις τι είναι να πας για προπόνηση χωρίς να έχεις κοιμηθεί; ‘Η να πεινάς επειδή δεν πρόλαβες να φας και πρέπει να φύγεις για το γυμναστήριο; Δεν λέω πως δεν μ’ αρέσει, έχει άλλη ομορφιά και άλλη χάρη. Προσαρμόζομαι. Είναι όλα θετικά και όντως το χαίρομαι. Ας πούμε ότι προσπαθώ να ξεπεράσω τα όριά μου».

Η μητρότητα δεν σταματά τα όνειρα μας γυναίκας. Αυτό σημειώσατε.

«Θα μπορούσα εδώ να πω πολλά. Θα πω μόνο το εξής: η μητρότητα είναι πολλά πράγματα και σίγουρα δεν σε περιορίζει. Αφορά όλες τις γυναίκες, ασφαλώς τις εργαζόμενες».

Το σκοπευτήριο στη Δράμα;

«Είναι πλέον πολλά παιδιά. Χαίρομαι. Νιώθω υπερήφανη…».

Η Αννα Κορακάκη το έκανε, τη διακόπτω.

«Στο πρόσφατο πανελλήνιο πρωτάθλημα παίδων τρία παιδιά πήραν τρεις θέσεις στο βάθρο. Πολύ ωραίες στιγμές. Ο Κύκλωψ πάει καλά και εγώ προπονούμαι μαζί τους. Είναι ο πατέρας μου προπονητής και εξελίχθηκε σε σπουδαίο προπονητή ο αδελφός μου ο Διονύσης».

Η κλεψύδρα άδειασε. Δεν είναι παράλογο. Η κόρη, η φροντίδα της, η ανάπαυλα εν όψει της προπόνησης, όλα στο (νέο) πρόγραμμα της Αννας Κορακάκη. Την αποχαιρέτησα και της ευχήθηκα το κλασικό «καλή επιτυχία στους προσεχείς αγώνες». Είμαι βέβαιος πως θα έρθει. Κι ας είναι «νέα αθλήτρια» όπως λέει. Νέα, αλλά με ψυχή μεγάλη και εμπειρίες ετών που θα της δώσουν ώθηση για τα σπουδαία μελλούμενα!