Υπαρξιακές κάλπες για την Κεντροαριστερά

Οι προσεχείς εθνικές κάλπες θα είναι υπαρξιακές για την Κεντροαριστερά. Οι εποχές της απόλυτης ανθεκτικότητας κομμάτων έχουν περάσει ανεπιστρεπτί τουλάχιστον για αυτή την πολιτική και ιδεολογική περιοχή. Αν στο σύνολό της χάσει κάθε δυνατότητα πολιτικής μεταβολής, θα εγκαθιδρυθεί και οριστικά ένα μονοπολικό σύστημα, όπου η ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη θα αποτελεί ιστορικά πια τη μόνη κυβερνώσα δύναμη με δυνατότητες διευθέτησης ενός μονομερούς σχεδίου για τη χώρα και ελέγχου του κράτους.

Τα δε εκλογικά ακροατήρια θα εξοικειωθούν με αυτή την πραγματικότητα και κάθε πιθανότητα για αντιπολίτευση θα μετακινηθεί σε δύο πεδία: εντός της Νέας Δημοκρατίας και δεξιά της. Η μάχη Κέντρου και Δεξιάς θα είναι υπόθεση ενός φορέα ή ειδικότερα με τροχιά έναν φορέα. Το ΠΑΣΟΚ και η ΕΛΑΣ μάλλον θεωρούν πως έχουν πολλές ευκαιρίες μπροστά τους, ακόμη κι αν η ΝΔ επικρατήσει τρίτη φορά εκλογικά και άρα πολιτικά. Αναλύουν τη συγκυρία ως ευρύχωρη για έναν μεταξύ τους πολιτικό ανταγωνισμό και τις εκλογικές τους δεξαμενές ως αστείρευτες που απλώς τελούν εν υπνώσει και δεν έχουν ενεργοποιηθεί από το κατάλληλο σχέδιο. Ο γίγαντας της Κεντροαριστεράς είναι κοιμώμενος πιστεύουν. Και αρκεί ένα νεύμα.

Οι μετατοπίσεις της ελληνικής κοινωνίας προς τις ατομικές λύσεις, η υποχώρηση της κοινωνικής διαθεσιμότητας και η εγκατάλειψη του συλλογικού, η αποθέωση της προσωπικής διευθέτησης που ενέτειναν και τα κοινωνικά δίκτυα, υποτιμώνται από την Κεντροαριστερά. Το διεθνές κλίμα, παρά τις εξαιρέσεις, δεν συνάδει με μια τύπου νέα προοδευτική έκρηξη. Τουλάχιστον τώρα. Στα ελληνικά, η εκ νέου αδυναμία ανασυγκρότησης ενός δικομματικού σκηνικού με την Κεντροαριστερά στο ένα τόξο, θα ενισχύσει ένα ρεύμα που θα αντιλαμβάνεται την πολιτική ως απλή διευθέτηση και τοποθέτηση συμφερόντων. Ανάμεσα στη νέα ψηφιακότητα θα ξεπηδά κάπου κάπου κι ένα πολιτικό σλόγκαν.

Το «ΠΑΣΟΚ ωραία χρόνια» θα οριοθετηθεί ακόμη πιο πολύ στο πεδίο της επιθεώρησης. Το 2015 του ΣΥΡΙΖΑ θα απέχει από το 2029 (τότε θα είναι η συμβατική ολοκλήρωση της επόμενης κυβερνητικής θητείας) δεκατέσσερα χρόνια. Οσα η τελευταία συμμετοχή του ΠΑΣΟΚ (2012) σε κυβέρνηση από το 2026 που διανύουμε. Θα ήταν σωτήριο για την Κεντροαριστερά να ενωθεί σε κοινό βηματισμό, έστω τώρα;

Ή απλώς να περιμένει ποιος πόλος στο έδαφός της θα πάρει κεφάλι, εξαφανίζοντας τον έτερο; Οπως και να ‘χει, ο χρόνος πιέζει. Και ο πολιτικός χρόνος είναι ακόμη πυκνότερος του συμβατικού. Η συγκόλληση κομμάτων δεν εντάσσεται στις απαντήσεις. Ούτε μια απλή εκλογική σύμπραξη χωρίς βάθος. Μια λύση πιθανώς θα ήταν η αναζήτηση μιας χάρτας κοινών σημείων διακυβέρνησης της χώρας. Τολμηρά και ταυτόχρονα ρεαλιστικά. Η κινητοποίηση κοινωνικών δυνάμεων. Ολα αυτά προϋποθέτουν και ρήξεις. Πάνω απ’ όλα απαιτούν ξεκάθαρους λογαριασμούς και διαυγή οδικό χάρτη.

Αυτός, Αυτή, Αυτό: Αξία

Ανοιξε χθες τις πύλες του στο Πάρκο Τρίτση στο Ιλιον το 52ο Φεστιβάλ ΚΝΕ – Οδηγητή και με σύνθημα εμπνευσμένο από τον Μπρεχτ: «Στρατηγέ ο άνθρωπος έχει ένα ελάττωμα… ξέρει να σκέφτεται!». Το μεγαλύτερο και ανθεκτικότερο φεστιβάλ της χώρας δεν είναι απλώς μια παλέτα συναυλιών και εκδηλώσεων. Εχει βαθύ πολιτικό μήνυμα, ενώ το Σαββατο ο Δημήτρης Κουτσούμπας στην κεντρική του ομιλία θα συμπυκνώσει τη στάση του ΚΚΕ ενόψει κάλπης και ευρύτερα. Το ιστορικό κόμμα έχει την ιδιοτυπία και σταθερά να εργάζεται, χωρίς η αφορμή να είναι απλώς η κάλπη, και δημογραφικά να ανανεώνεται.

#Hashtag: Αγοραία

«Μήπως κάνατε κάναν μπάφο;» ο ένας και μάλιστα υπουργός προς δημοσιογράφο. Προσβολές ο άλλος και δη προοδευτικός ευρωβουλευτής προς γυναίκα πολιτικό του αντίπαλο. Η Πολιτική πάντα δυστυχώς συγχρωτιζόταν με τον αγοραίο και βλάσφημο λόγο, μα τώρα το κακό παράγινε. Δεν είναι μόνον η ίδια η απαξία της μα και μια είδους διάχυσης του ιντερνετικού λόγου στα πράγματα ή και μια κακώς εννοούμενη απενοχοποίηση του λαϊκού που το βλέπει συνώνυμο του αυθόρμητου και του ειλικρινούς. Η στήλη δεν συνηγορεί για έναν πολιτικό λόγο διδακτικό ή καθέδρας ή γεμάτο ψευδοηθική. Απλώς υπερασπίζεται μια είδους πολιτική αντιπαράθεση αρκετά οξεία μα ταυτόχρονα εντός ορίων σεβασμού.