Ο Μέσι αποχώρησε «γεμάτος» από την Εθνική

Μια μυθική καριέρα, όπως αυτή του Λιονέλ Μέσι, που είχε κατακτήσει τα πάντα με την Μπαρτσελόνα, θα είχε ένα μεγάλο (συναισθηματικό και ουσιαστικό) κενό, αλλά ο Θεός αποφάσισε να μην αφήσει αυτή την ανορθογραφία να «πληγώσει» τον άλλο θεό, αυτόν της μπάλας.

Και πώς τα φέρνει η ζωή, από το 2021, όταν αποχωρεί με δάκρυα σοκαρισμένος από την αγαπημένη του Μπαρτσελόνα με τα οικονομικά προβλήματα των Καταλανών να είναι ανυπέρβλητα, αρχίζει να ζει το όνειρό του με τη μεγάλη του αγάπη, την εθνική ομάδα της Αργεντινής, με την οποία είχε παίξει και τελικό Παγκοσμίου Κυπέλλου και τελικούς Κόπα Αμέρικα, αλλά κάτι συνέβαινε πάντα και η ομάδα του έχανε στο γκολ, στην παράταση, στα πέναλτι, πότε από τη Γερμανία (1-0 στην παράταση στον τελικό του Μουντιάλ στο Μαρακανά στη Βραζιλία το 2014) και πότε από τη Χιλή (4-1 και 4-2 στα πέναλτι σε δύο συνεχόμενους τελικούς Κόπα Αμέρικα το 2015 και 2016) ή ακόμα και η ήττα-μαχαιριά με 3-0 στον τελικό του Κόπα Αμέρικα το 2007 από την αιώνια αντίπαλο Βραζιλία στη Βενεζουέλα.

Ο κίνδυνος του να μην πάρει ένα τρόπαιο με την αγαπημένη του Αλμπισελέστε ήταν πλέον ορατός και μάλιστα ο ίδιος απογοητευμένος είχε δηλώσει ότι αποσύρεται από την Εθνική, εκείνα τα χρόνια μετά τις back to back ήττες από τη Χιλή στους τελικούς του Κόπα Αμέρικα. Ο συνονόματός του, Λιονέλ Σκαλόνι, είχε αναλάβει την Αργεντινή μετά το Μουντιάλ του 2018, και ήταν αυτός που έπεισε τον Μέσι να επιστρέψει και όχι μόνο το έκανε, αλλά μαζί έζησαν μοναδικές στιγμές με τον Μέσι να ζει το απόλυτο όνειρο.

Πρώτος τίτλος με την Αργεντινή, Κόπα Αμέρικα με αντίπαλο τη Βραζιλία στο Μαρακανά (1-0) το 2021, το Μουντιάλ της καριέρας του, mvp και νικητής στο Κατάρ με την Αργεντινή το 2022 στον τελικό του «αιώνα» με τη Γαλλία (2-2 κανονικός αγώνας, 3-3 παράταση και 4-2 στα πέναλτι) και καπάκι ο τίτλος του Finalissima (3-0 απέναντι στην πρωταθλήτρια Ευρώπης Ιταλία) και νέο Κόπα Αμέρικα στις ΗΠΑ το 2024 με αντίπαλο την Κολομβία (1-0) στον τελικό. Το κερασάκι στην τούρτα, να φτάνει σχεδόν μόνος του την Αργεντινή σε έναν ακόμα τελικό (όπως είχε κάνει και ο Μαραντόνα το 1990) και να λυγίζει στην παράταση από την καλύτερη Ισπανία.

Ναι, η αποχώρησή του από την Εθνική ομάδα αυτήν τη φορά έγινε όπως έπρεπε, έχοντας κατακτήσει τα πάντα και με αυτόν πρωταγωνιστή.