Χανταϊός: Μία απειλή που περιορίστηκε νωρίς

Στις 2 Μαΐου 2026, κοινοποιήθηκε στον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ) συρροή κρουσμάτων σοβαρής οξείας αναπνευστικής νόσου στο κρουαζιερόπλοιο «MV Hondius». Έως τις 2 Ιουλίου είχαν αναφερθεί συνολικά 13 κρούσματα παγκοσμίως (12 επιβεβαιωμένα και ένα πιθανό), συμπεριλαμβανομένων τριών θανάτων (σε δύο επιβεβαιωμένα κρούσματα και σε ένα πιθανό), τα οποία συνδέονται με το κρουαζιερόπλοιο.

Ο δείκτης θνητότητας για τη συγκεκριμένη επιδημική έκρηξη εκτιμήθηκε σε 23%. Ο ιός, δε, που ταυτοποιήθηκε ήταν ο τύπος χανταϊού Andes (ANDV) που μπορεί να μεταδοθεί από άνθρωπο σε άνθρωπο. Τα όσα έλαβαν χώρα εκείνη την περίοδο, πάντως, δεν ανησύχησαν σοβαρά τις υπηρεσίες και τους ειδικούς της δημόσιας υγείας, προκάλεσαν όμως έντονη ανησυχία στην κοινότητα φέρνοντας μνήμες από την πρόσφατη πανδημία Covid-19. Η ανησυχία αφορούσε την ταυτοποίηση ενός «νέου» ιού για τον άνθρωπο, που πιθανόν θα μπορούσε να προκαλέσει πανδημία.

Όπως εντούτοις σημειώνει στο άρθρο που ακολουθεί και υπογράφει ο καθηγητής Επιδημιολογίας και Προληπτικής Ιατρικής του ΕΚΠΑ, Δημήτρης Παρασκευής, η ουσιώδης διαφορά μεταξύ του χανταϊού και του πανδημικού ιού, αναφορικά με την πιθανότητα πρόκλησης εκτεταμένης διασποράς, ήταν η μικρή μεταδοτικότητα του πρώτου σε σχέση με τον δεύτερο, δεδομένο καθοριστικής σημασίας για τον περιορισμό του κινδύνου περαιτέρω μεταδόσεων. Στη συνέχεια, αναλύει πώς αντιμετωπίστηκε, αλλά και ποια μέτρα ήταν καθοριστικά ώστε να εκλείψει ο κίνδυνος από τη συγκεκριμένη επιδημική έκρηξη.