Μαρίν Λε Πεν: Υποψήφια για την προεδρία, παρά την καταδίκη

Το Εφετείο του Παρισιού, με τη χθεσινή του ετυμηγορία, μισάνοιξε την πόρτα στη Μαρίν Λε Πεν για να διεκδικήσει την προεδρία στις εκλογές που θα διεξαχθούν την άνοιξη του 2027. Κι αυτή, λίγες ώρες αργότερα, έσπευσε να την ανοίξει διάπλατα, δηλώνοντας για μια ακόμη φορά αθώα και ανακοινώνοντας επισήμως την απόφασή της να είναι υποψήφια.

«Δεν πιστεύω πως υπάρχει πλέον κάποιο σενάριο που θα μπορούσε να με αναγκάσει να μην είμαι υποψήφια», είπε χαρακτηριστικά η επικεφαλής της Εθνικής Συσπείρωσης, μιλώντας στο κεντρικό δελτίο του TF1. Πρόσθεσε δε ότι «οι Γάλλοι θα πουν την τελευταία λέξη», ενώ εξέφρασε τη βεβαιότητα πως έχει την εμπιστοσύνη τους και θα είναι η νικήτρια – κάτι που, για την ώρα τουλάχιστον, συνάδει και με τα ευρήματα του συνόλου σχεδόν των δημοσκοπήσεων.

«Είμαι ευτυχής που δόθηκε πάλι στον γαλλικό λαό η ελευθερία της ψήφου και αποκαταστάθηκε το δικαίωμά μου στο εκλέγεσθαι», τόνισε η ίδια. Ξεκαθάρισε, μάλιστα, ότι με βάση την προσφυγή που κατέθεσε στο Ανώτατο Δικαστήριο (το οποίο δύσκολα θα εκδώσει τη δική του απόφαση πριν από τις εκλογές) θα έχει τη δυνατότητα να διεξάγει την εκστρατεία της χωρίς το ηλεκτρονικό «βραχιολάκι» που προβλέπει η απόφαση του Εφετείου, η οποία την έκρινε μεν ένοχη, αλλά μείωσε την πρωτόδικη ποινή της – επίσης με το σκεπτικό ότι δεν πρέπει η δικαιοσύνη να αλλοιώσει τη λαϊκή βούληση.

Υμνοι για τον Μπαρντελά

Η Λε Πεν δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στη συνεργασία της με τον 30χρονο Ζορντάν Μπαρντελά, το νούμερο δύο του κόμματος και σχεδόν βέβαιο αντικαταστάτη της στην περίπτωση που τελικώς αποκλειόταν από τη συμμετοχή στις εκλογές. Εκανε λόγο για μια «συνεταιρική σχέση νίκης», που προσφέρει στους Γάλλους ένα «ισορροπημένο, συμπολίτες της να στρατευτούν ενεργά στο πλευρό τους», ενώ δεν είναι τυχαίο ότι μετά την αποχώρησή της από το στούντιο είχε συνάντηση μαζί του στο «στρατηγείο» της Εθνικής Συσπείρωσης.

«Όπου και να κοιτάξει κανείς, τα πράγματα είναι υπό κατάρρευση. Είτε είναι τα σχολεία είτε η υγεία είτε η προστασία των παιδιών είτε η γενικευμένη ανασφάλεια είτε η αποβιομηχάνιση, τίποτα δεν δουλεύει πλέον καλά στη χώρα μας. Ερχομαι, όμως, να πω στον γαλλικό λαό, πολύ ήρεμα και σοβαρά, ότι αυτή η εικόνα δεν είναι αναπόφευκτη», σημείωσε στη διάρκεια της συνέντευξής της.

Με τον τρόπο αυτό, έδωσε και το βασικό στίγμα της προεκλογικής της εκστρατείας, καθώς πρόθεσή της θα είναι να διεμβολίσει το πολυπληθές στρώμα των γάλλων «νοικοκυραίων», πείθοντάς τους ότι αποτελεί δύναμη σταθερότητας και εγγύηση για τη σταθερότητα και την ανασυγκρότηση της χώρας. Στην προσπάθειά της, πάντως, να περάσει την πόρτα του Μεγάρου των Ηλυσίων, θεωρείται βέβαιο ότι βασικός της αντίπαλος θα είναι ο Ζαν-Λικ Μελανσόν ηγέτης του μεγαλύτερου σχήματος της άκρας Αριστεράς, της Ανυπότακτης Γαλλίας.

Οι πολιτικές αντιδράσεις

Στο μεταξύ, έντονες ήταν οι αντιδράσεις που προκάλεσε η απόφαση της Λε Πεν να είναι υποψήφια. Ο πρώην πρωθυπουργός, Εντουάρ Φιλίπ, ο οποίος θα είναι αντίπαλός της, μίλησε για «προδοσία» των Γάλλων και της διεμήνυσε ότι είναι υπόλογη απέναντί τους και θα πρέπει να τους δώσει εξηγήσεις. Το κόμμα των Ρεπουμπλικάνων, επίσης, την κατηγόρησε ότι «θέτει υπό ομηρεία τη δημοκρατία» και «αποδυναμώνει τους θεσμούς».

«Ανήκω σε μια νέα γενιά πολιτικών, για τους οποίους η υποδειγματική στάση και η ακεραιότητα αποτελούν τις προφανείς υπέρτατες αξίες. Και για εμάς, αυτά δεν είναι απλώς λόγια. Προφανώς, υπάρχει μια ηθική διάσταση στην απόφαση να είναι κανείς υποψήφιος για την προεδρία ενώ έχει καταδικαστεί και διαθέτει ποινικό μητρώο, με ποινές φυλάκισης», υπογράμμισε ο Γκαμπριέλ Ατάλ, επίσης πρώην πρωθυπουργός και υποψήφιος του κόμματος του Μακρόν.

Λίγο νωρίτερα και μετά την ανακοίνωση της ετυμηγορίας του Εφετείου, οι πολιτικοί αντίπαλοι της Λε Πεν υποστήριξαν ότι η καταδίκη της είναι αδιανόητο να μην έχει πολιτικές συνέπειες. Η επικεφαλής των Πρασίνων, Μαρίν Τοντελιέ, δήλωσε ότι «σε έναν φυσιολογικό κόσμο» η Λεπέν θα έπρεπε να αποσυρθεί από την πολιτική, υποστηρίζοντας ότι δεν μπορεί να διεκδικεί κανείς την προεδρία αφού έχει καταδικαστεί για υπεξαίρεση δημόσιων πόρων.

«Πιστεύω ότι όταν είσαι υποψήφιος για το προεδρικό αξίωμα οφείλεις να αποτελείς παράδειγμα», σχολίασε από την πλευρά του ο ηγέτης των Σοσιαλιστών, Ολιβιέ Φορ. Ο δε βουλευτής της Αριστεράς Φρανσουά Ρουφέν ανέφερε ότι «και μόνο η σκέψη πως μια υποψήφια στις προεδρικές εκλογές θα μπορούσε να κάνει εκστρατεία με βραχιολάκι αποτελεί ένδειξη ότι η διαφθορά είναι αποδεκτή στη χώρα μας».

Η απόφαση του δικαστηρίου

Το Εφετείο του Παρισιού – ένα τριμελές δικαστικό σώμα – επικύρωσε την καταδίκη της ηγέτιδας της γαλλικής Ακροδεξιάς για υπεξαίρεση κονδυλίων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ωστόσο τροποποίησε σημαντικά την πρωτόδικη ποινή. Η αρχική πενταετής απαγόρευση άσκησης δημόσιου αξιώματος αντικαταστάθηκε από ποινή 45 μηνών, εκ των οποίων οι 30 με αναστολή. Επειδή η απαγόρευση ίσχυε ήδη από την περσινή απόφαση, η υποχρεωτική περίοδος αποκλεισμού των 15 μηνών έχει πλέον ολοκληρωθεί, επιτρέποντας στη Λε Πεν να θέσει εκ νέου υποψηφιότητα. Παράλληλα, το δικαστήριο μείωσε και την ποινή φυλάκισης, επιβάλλοντας δύο έτη με αναστολή και ένα έτος κατ’ οίκον περιορισμού με ηλεκτρονικό βραχιολάκι.

Υπενθυμίζεται πως η ίδια η Λε Πεν είχε επανειλημμένα δηλώσει ότι δεν θα θεωρούσε συμβατή μια προεδρική εκστρατεία με καθεστώς ηλεκτρονικής επιτήρησης. «Αν μου επιτραπεί να είμαι υποψήφια αλλά στην πράξη εμποδίζομαι να διεξάγω ελεύθερα την προεκλογική μου εκστρατεία, τότε καταλαβαίνετε ότι αυτό δεν θα ήταν δυνατό», είχε πει σε συνέντευξή της την περασμένη εβδομάδα. Στο σκεπτικό της απόφασης, οι δικαστές σημειώνουν ότι, αν και διατηρούν την κρίση περί ενοχής της, έλαβαν υπόψη και «την ελευθερία επιλογής του εκλογικού σώματος, προϋπόθεση για την έκφραση της δημοκρατικής βούλησης».

Με άλλα λόγια, επιχείρησαν να ισορροπήσουν ανάμεσα στην εφαρμογή του νόμου και στο δικαίωμα των γάλλων ψηφοφόρων να επιλέξουν οι ίδιοι τους υποψηφίους τους. Οι εισαγγελείς υποστήριξαν ότι η Λε Πεν βρισκόταν στο επίκεντρο ενός «μελετημένου», «κεντρικά οργανωμένου» και σχεδόν αυτοματοποιημένου συστήματος υπεξαίρεσης κονδυλίων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Ανέφεραν στο δικαστήριο ότι τα χρήματα των φορολογουμένων, τα οποία διετίθεντο στα μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την αμοιβή των κοινοβουλευτικών τους βοηθών με έδρα το Στρασβούργο ή τις Βρυξέλλες, διοχετεύονταν από το κόμμα, κατά την περίοδο 2004-2016, για την πληρωμή δικών του εργαζομένων στη Γαλλία, κατά παράβαση των κανονισμών του Ευρωκοινοβουλίου